Ik ben te dik.

Nou ja, dat is natuurlijk een beetje kort door de bocht. M’n BMI is op zich redelijk (1.75m / 70kg = 22.9) en het is niet alsof ik m’n voeten niet meer kan zien door m’n eigen buik. Ik moet een beetje oppassen als ik een getailleerd overhemd koop, maar m’n jasjes zijn nog steeds netjes maat 46, m’n T-shirts nog steeds M’tjes. Ik hoef nog geen breedtematen aan te trekken. Op zich moet ik gewoon niet zo zeuren.

Maar toen ik begon met studeren was ik ook al 1.75m lang en toen woog ik 60 kilo. Toen was ik ook al niet de dunste. Negen jaar later ben ik niet gegroeid maar weeg ik wel 70 kilo. En ik kan je garanderen, dat is geen gram spiermassa die erbij gekomen is. Onze lichamen zijn het resultaat van ontelbare jaren evolutie, waarbij de mens niet wist of de maaltijd van vandaag de laatste zou zijn voor de rest van de week. Vet opslaan was de enige overlevingsstrategie die ons lichaam kon bedenken, mensen die te weinig vet opsloegen of het te snel gingen verbranden waren actief bezig zichzelf eerder het graf in te jagen. Maar goed, anno 2006 weten we dat de maaltijd van vandaag gewoon opgevolgd wordt door drie maaltijden morgen (en vergeet niet dat Broodje Shoarma Jumbo in de Efes om 4 uur ’s nachts). Maar hoe uitgebreid ik ook probeer m’n lichaam dat uit te leggen, nog steeds wordt van elke slok bier en hap pizza weer een flink deel omgezet in een extra laagje vet. Wat vroeger toen we mammoeten gingen jagen met houten speren nog een overlevingsstrategie was is nu 10 kilo aan toekomstig gezondheidsprobleem geworden.

Dus hier zit ik achter m’n PC met m’n bierbuik en zwembandjes en onderkin. Ik ben nu al een paar jaar stabiel op 70 kilo, ongeacht de hoeveelheid junkfood en bier die ik naar binnen gooi. Blijkbaar is dit het gewicht dat hoort bij mijn huidige levensstijl. Op zich moet ik blij zijn dat het daar bij is gebleven; gezien de hoeveelheden alcohol die ik wekelijks nuttig had het al een stuk erger kunnen zijn. Maar het is teveel, het ziet er niet uit, ik ben er absoluut niet blij mee. Het is tijd om er wat aan te doen.

Okee, dat roep ik nu ook al jaren. Ik ga sporten. Ik ga weer roeien. Ik ga gezonder eten. Ik ga minder drinken. Ik ga minder vaak met de auto. Tot nu toe is het nog niet gelukt. Maar laat het feit dat ik hier openlijk over blog een eerste goede stap in die richting zijn. Ik wil dit echt. En ik zou het echt heel kut vinden als ik hier over een paar weken een bericht moet plaatsen dat ik dan al gefaald heb.

Dus dit is mijn doel: eind maart 2007 wil ik weer 60 kilo wegen. Dat betekent dat ik 6 maanden lang 500 calorieen onder mijn dagelijkse behoefte ga zitten, goed ga letten op wat ik nog wel eet en minstens 3 keer in de week ga sporten (uurtje cardio in de fitnesszaal op de UT). Alcohol gaat in de ban, behalve bij speciale momenten en zelfs dan gelimiteerd tot slechts een paar. Ik ga zo saai worden, dat ik haast wedstrijdselectie bij Euros zou kunnen gaan doen. Ik ga nog wel naar Asterion, maar moet het voortaan op cola light en water doen.

Extra voordeel: Zonder alcohol haal ik misschien ook weer eens wat vakken en kan ik over een paar maanden daadwerkelijk beginnen met afstuderen. Zou ook leuk zijn, na negen jaar. Als ik iedereen voorhoud dat ik het daar om doe krijg ik misschien ook niet dat eindeloze gezeik straks bij AEGEE :)

    Reacties