Gister met Isa de musicalfilm Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street gekeken. Geregisseerd door (held) Tim Burton, met Johnny Depp en Helena Bonham Carter in de hoofdrol. Hij moest wel goed zijn.
depp.jpg
Sweeney Todd (Depp) is een barbier, zo’n oldschool kapper. Vijftien jaar geleden werd hij onschuldig verbannen uit Engeland, zijn vrouw en kind bleven alleen achter in Londen. Nu zint hij op wraak. Mensen die bij hem op de kappersstoel terecht komen krijgen het knipmes niet langs hun baard, maar langs hun strot. De lijken verdwijnen met hulp van Mrs. Lovett (Carter), die onder zijn zaak een café runt. Vlees is namelijk duur, en dit is een wel heel simpele manier om aan vlees te komen…

Wat een bizarre musical moet dit origineel zijn geweest. Je kunt verschillende richtingen op met musicals, maar toch is de wraakzuchtige kapper met een kannibalistisch hulpje niet het eerste waar je aan denkt. De lugubere, gothische sfeer is typisch het werk van Burton en de zwartgallige humor past daar perfect bij. Voeg daar de vlijmscherpe teksten van de liedjes aan toe en je hebt sowieso een avond vermaak.

Niet alles is misschien even sterk. De overgang van musical naar film is niet probleemloos gegaan: het plot is regelmatig onlogisch, sommige karakters lijken in de film nauwelijks meer van belang te zijn. Niet alle liedjes zijn even boeiend. Maar het grootste gedeelte van de tijd heb ik mezelf verloren in het donkere, grauwe Engeland dat Burton op het scherm tovert. En opeens heb ik ook wel zin in een stukje vlees…

    Reacties