Rangeerterrein

Ik kan me best voorstellen dat je m’n twitter niet leest. Ik update veel en 50% ervan is nauwelijks boeiend als je me niet zo goed kent. Gisteravond echter was een toppuntje. Toen had je namelijk dit kunnen zien voorbij komen:

nsrangeer

Jep. Het is me bijna gelukt om op een rangeerterrein vast te zitten.

Ik kwam van het kerstdiner van Etcetera en wou de eerste nachttrein terug naar Utrecht pakken. Vol enthousiasme zag ik op het juiste spoor een trein staan en sprong erin. Vijftien minuten later vond ik het toch vrij lang duren en wou ik even buiten kijken – toen bleken de deuren het niet meer te doen. De lachende mensen buiten die dit erg grappig vonden deden mij ook inzien dat hier iets mis aan het gaan was.

De trein vertrok bijna meteen en ik begon de wagon te doorzoeken naar een ander teken van leven, natuurlijk was er nergens iemand te vinden. Buiten zag ik ook niks voorbij komen wat ik normaal herken als omgeving Amsterdam CS, wat mij deed vermoeden dat ik sowieso geen goede kant op ging. We waren ondertussen al een minuut of tien aan het rijden en ik vroeg me toch echt af hoe ik uit die trein ging komen. Het paneel met knopjes waar de conducteurs altijd mee spelen leek me een goede manier om met de machinist in contact te komen, maar voordat ik kon bedenken hoe ik die ging openbreken maakte de trein een aantal slingerbewegingen en ging keihard in de ankers. Ik zag buiten ondertussen meer rails dus dit voelde aan als de eerste aanzet om de wagons te parkeren. Met die vriestemperaturen ‘s nachts dit seizoen stond een nachtje in zo’n wagon niet bepaald hoog op de verlanglijst… Paniek dus, en het eerste wat je dan doet? Aan de noodrem trekken. Pneumatisch blazende geluiden kwamen uit de trein vandaan en een – wat geïrriteerde – stem klonk uit de speakers: “Blijf waar U bent, bij de noodrem die U geactiveerd hebt. *zucht* Ik kom eraan.”

De machinist keek me aan, zag een zatte student en wist al wel hoe laat het was. Achter hem liep een andere wat verdwaasd ogende kerel die ze in een eerdere wagon gevonden hadden. Zonder er verder woorden aan vuil te maken (behalve een verzuchte “had je niet wat eerder aan die rem kunnen trekken”) reedt de machinist de trein achteruit naar een opstappunt vanaf waar we een taxi ingestuurd werden. De taxichauffeur keek ons aan en lachte, “Oh, jullie zaten vast in de trein. Ja, dat kan ik zien, jullie hebben niet zo’n lelijk geel hesje.”, klopt :) en reed ons terug. Super chill geregeld dus, ik dacht eigenlijk dat ik in serious shit zou raken omdat ik aan een noodrem had getrokken, of dat ik in ieder geval de taxi moest betalen. Maar ik werd gewoon op Amsterdam CS gedropt om – 2 uur later dan bedoeld – weer een nachtnet poging te doen.

En nu weet ik ook hoe een rangeerterrein eruit ziet :)

MacNetbook Dell Mini 10v

Werken in m’n eigen kamer is nooit zo’n succes. Als ik niet de 360 aanzet weet ik nog wel een leuke serie om te kijken, of vind ik het nodig om m’n basgitaar te pakken en weer eens keihard lawaai te maken. Van alles, behalve hard aan de slag gaan. Daarom probeer ik zoveel mogelijk buiten de deur te doen – op een fauteuil in de Coffee Company met gratis wifi, bijvoorbeeld. Maar de Jewel laptop uit 2004 die ik gebruik begon zo langzamerhand uit elkaar te vallen. Letterlijk – ik ben her en der al wat stukjes plastic kwijt en sommige kabels kunnen nu probleemloos contact maken met de buitenwereld. Tijd voor vervanging.

Het liefst natuurlijk een Macbook (Pro!) – maar dan moet je minstens 900 euro vrij te besteden hebben. Dat ging geen succes worden. Maar m’n eerste loonstrookje was wel binnen en daar kon een goedkoper alternatief mee geregeld worden: een Dell Mini 10v netbook.

Niet dat ik van plan was om standaard Windows op een Dell te draaien – één van de meest zuigende combinaties mogelijk – maar toevallig kan zo’n Mini 10v met wat aanpassingen gewoon OSX draaien (tegen de wensen van Apple in, overigens)! Voor zo’n 300 euro heb je dan een soort MacNetbook… voor 1/3de van de prijs van een officiële Mac. En als je er toch alleen op gaat internetten en typen hoeft ie ook niet even snel te zijn.

Anderhalve week geleden bestelde ik ‘m op de Dell site, met een grote 6 cell batterij en een witte (toch een beetje Apple style) bovenkant. De specs zijn als netbook natuurlijk niet geweldig – 1.6ghz Atom CPU, 1gb geheugen, 160gb schijf, 1024×600 scherm – maar het pluspunt is dat ie daardoor makkelijk 5 uurtjes op z’n batterij kan draaien. Dat doet geen Macbook hem na Volgens Elger kan elke Macbook dat, ohwell :) . Vrijdag kwam hij eindelijk en een middagje installeerwerk volgde…

Installing OSX

Lief he? Ik gebruikte de Gizmodo guide, waarna ik de nieuwste NetBookInstaller gebruikte om te updaten naar 10.6.2. Apple wou namelijk roet in het eten gooien: de laatste update 10.6.2 controleert of het systeem draait op een Atom CPU. Gelukkig was dit snel opgelost: met een kleine patch doet de processor nu alsof ie een Intel Core Solo is en draait ook Snow Leopard 10.6.2 prima:

Screenshot 10.6.2

Een paar andere laatste probleempjes (geluid deed het eerst niet, na sleep wou hij niet meer opstarten, etc) werden simpel opgelost door het forum op MyDellMini over de 10v even na te zoeken, vooral het samenvattingstopic.

Vanaf deze week ben ik dus 100% Mac gebruiker. Misschien niet helemaal legaal, maar dat kan de pret niet drukken :D

Lambency diffuser

Jeuj, nieuwe speeltjes tijd! Om het licht van een flits zachter te maken gebruiken we vaak een omnibounce, een klein stukje plastic dat op de flits schuift. Door de omni wordt het licht uit de flits niet als één harde straal weggezet maar zachtjes over de hele omgeving verspreid. Nu liet Thomas me ooit foto’s zien gemaakt met een Gary Fong Lightsphere, een omnibounce met een aparte bouw: de onderkant is komvormig en veel groter en de bovenkant is niet plat maar hol. Door deze vorm wordt het licht binnen anders weerkaatst en, volgens het verhaal, nog zachter en diffuser verspreid. Nu zijn de echte Lightspheres, net als echte Omnibounces, belachelijk duur. Gelukkig wist Thomas ook een cheap alternatief voor de Lightsphere, de Lambency diffuser van DealExtreme. En die heb ik nu binnen!

Lambency

Hopen dat dit nieuwe speeltje me binnenkort weer eens motiveert om foto’s te maken, het valt de laatste tijd nogal tegen om daar de goede vibe voor te vinden. Ik kan wel de schuld geven aan druk zijn met werken, maar ook daarvoor was ik al niet bijster productief op fotografie gebied… Toch tijd om daar weer eens serieus time en effort in te steken.

Muziek luisteren – draaitafel

Vroeger hadden m’n ouders een flinke audio-installatie in de woonkamer staan. B&W DM7 speakers, een Wega all-in-one audio oplossing zo groot als een tafel. Ik vond het van kleins af aan al leuk om aan dingen met knopjes te zitten en dit apparaat had veel knopjes. En als je de goede indrukte en er voorzichtig een LP op legde kwam er muziek uit! Hoe vet! Zo groeide ik dus op met platen van the Beatles, Elvis Presley, Beach Boys, en nog veel meer muziek uit de jeugd van m’n ouders.

Nu is het tegenwoordig weer cool om vinyl te draaien en ik vroeg me al een tijdje af of het iets voor mij zou zijn. Vroeger had ik een flinke CD collectie waar ik trots op was, maar naarmate ik alles omzette naar MP3 werden ze niet meer gebruikt en zaten die CD’s me eigenlijk alleen maar in de weg. Ze gingen allemaal de deur uit, maar al snel miste ik toch die muur aan albums. De muziek die je luisterde was een teken van je identiteit toen ik opgroeide, en ik miste al die hoesjes die dat lieten zien aan bezoekers… Zou vinyl de oplossing zijn? Een collectie MP3’s voor het normale luisteren, en dan de vinyl albums kopen van de bands die ik echt heel goed vind. Ik geloof niet automatisch in het ‘warme, meer dynamische geluid’ wat zogenaamd bij vinyl hoort, maar als dat er ook nog eens in blijkt te zitten hoor je mij natuurlijk niet klagen. En aangezien m’n ouders toch nooit meer naar hun platen luisteren kan ik die collectie sowieso leegroven ;) Ik ging op zoek naar een goedkope draaitafel om het eens uit te proberen!

Nieuwe draaitafels worden meestal gemaakt voor DJ’s om mee te mixen en door de audiofielen sterk op neergekeken, terwijl de draaitafels met acceptabel geluid volgens hun pas rond de 300 euro beginnen. Voor veel minder geld kun je, zeggen zij, een betere tafel kopen als je kijkt naar vintage modellen van de dure oude merken. Nu vertoon ik met vlagen ook vervelende audiofiele trekjes dus dat leek me een interessante oplossing. Uiteindelijk vond ik op marktplaats voor 77 euro een aangepaste Thorens TD-166 met een Linn K5 element, toen ter tijd een degelijk maar niet heel speciale draaitafel. Interessant was echter dat de aanpassingen door Audio Design (high-end hifi shop in Utrecht) zijn gedaan in de jaren ’80.

Zondag heb ik ‘m opgehaald en vandaag kon ik, in verband met werk, pas naar een platenzaak (Da Capo in Utrecht) toe om wat vinyl te kopen. Ik heb nu twee oude Greatest Hits LP’s, één van de Beach Boys en één van de Supremes, voor 2,50 per stuk meegenomen en een nieuwe LP van het eerste album van de Arctic Monkeys. Die ken ik echt volledig uit m’n hoofd en zou een goede kwaliteitsvergelijking zijn.

Ik gooide eerst de Beach Boys LP erop en het gekraak van deze gehavende plaat was me eigenlijk net te veel, maar het bracht wel meteen de gevoelens van vroeger naar boven toen ik zo’n zelfde LP als 7 jarig jochie beluisterde. Toen de Supremes erop – een veel schonere en recentere plaat, met een minimum aan snaps en pops. Het klonk over de harman/kardon en de B&W DM220s eigenlijk nauwelijks anders dan de geremasterde Supremes greatest hits CD die ik als MP3 heb. Nice!

En toen natuurlijk de test met het Arctic Monkeys album. Een gloednieuwe plaat zonder krasjes of andere defecten, over een 40 jaar oude draaitafel waarvan ik niks weet over de componenten of afstellingen. Tot m’n verbazing klonk het geweldig! Ik zal niet gaan lopen doen alsof de LP nou magisch warmer, dynamischer of beter klonk dan de MP3s die ik normaal luister – maar het deed sowieso er niet voor onder.

M’n eerste vinyl ervaring is dus een succes! Tijd om op internet eens op zoek te gaan naar goede handleidingen om ‘m af te stellen en dan eens een wishlist maken van albums die ik als LP wil hebben…

Arrrbeider

Ik had het vorige week al op twitter verklapt, maar het is eindelijk zo ver… ik heb een baan!

En nee, ik ben nog niet afgestudeerd ;)

Vanaf vandaag werk ik als Junior Online Strateeg bij reclamebureau Etcetera in Amsterdam, bekend van de bol.com campagnes, drie dagen in de week. In de overige twee dagen en het weekend moet ik m’n afstudeeronderzoek afmaken. ‘t Was vanochtend nog best zwaar om om 6 uur ‘s ochtends m’n bed uit te stappen en richting Amsterdam Zuid te gaan (kwam ook omdat ik pas na 4 uur in slaap was gevallen) maar dat went vanzelf wel. En anders drink ik gewoon wat extra koffie :D

Kan eigenlijk niet in woorden zetten hoe vet ik dit echt vindt. Ik ben ooit communicatiewetenschappen gaan studeren omdat ik de reclame in wou, dat dat ook lukt en dan ook nog eens op social media gebied had ik echt niet verwacht in deze tijden! Lekker aan de slag dus!

Geweldige klantenservice Prometheus

Er gaat nog wel eens wat mis met mijn horloges. Als het niet komt doordat ik er zelf aan sleutel (nooit doen) komt het wel door de post die m’n pakjes mishandelt of gewoon omdat m’n karma zo slecht is. Zo ook m’n laatste aanwinst, de Prometheus CR1. De eerste week dat ik ‘m had droeg ik het horloge nonstop, waardoor ik laat pas ontdekte dat er een mechanisch defect in zat. De rotor, die het horloge kinetisch opwindt, bleef dan na een tijdje in één positie steken. Met als gevolg dat het horloge helemaal leeg liep. Handmatig opwinden voorbij het dode punt hielp, maar zo hoorde het horloge natuurlijk niet te werken.

Ik weet hoe dat gaat als horloges kapot gaan: je stuurt een mailtje over het probleem en het opstarten van de garantieprocedure, vervolgens moet je het horloge opsturen voor inspectie. Twee weken later krijg je te horen dat het inderdaad een fabrieksdefect is (hoop je, want ze kunnen ook besluiten dat het jouw schuld is en buiten garantie valt) en vervolgens moet je nog vier weken wachten tot hij gerepareerd is. Daarna weer een week wachten tot het horloge met de post terugkomt. En dan hopen dat die lui van TPG de reparatie niet weer ongedaan maken door rugby te spelen met je pakje. Veel gedoe dus en iets waar ik helemaal geeeeeen zin in had. Ik vulde een ticket in op de Prometheus site en…

… een paar uur later kreeg ik een mailtje van Carlos, de eigenaar van Prometheus, met de vraag wat mijn adres was. Dan kon ie me namelijk een vervangend horloge opsturen. Niks eerst mijn horloge opsturen voor inspectie, niks verzendkosten eerst betalen, gewoon klantenservice op z’n best. Vandaag ontving ik een pakje met daarin mijn nieuwe CR1, nog in z’n plastic, compleet met reisportefeuille en nieuwe garantie documenten. Een volledig nieuwe dus!

Voor de duidelijkheid, dit is geen plastic speelgoedhorloge waar hij er duizend van heeft liggen – de aanbiedingsprijs voor een CR1 was een goede 240 euro, origineel kosten ze over de 400 euro. Het vertrouwen dat je dan in je klanten hebt is echt noemenswaardig. Bonuspuntjes voor Prometheus! Zal er met zulke service zeker over nadenken vaker hun horloges aan te schaffen.

Asterion Sensation White ’09

‘t was al eens een groot succes in 2007, dus is het uiteraard de moeite waard om het nog eens te doen in 2009: een Sensation White party in Asterion. De Musicie staat elke avond dat de muziek aanstaat achter de knoppen dus een feestje draaien is niks nieuws, maar het gebeurt niet vaak dat zo’n feest echt van ons is. Hulde voor de commissie dat het weer eens geregeld is! Ik draaide de opwarmset vanaf half 12, het moment dat je iedereen gewoon een beetje enthousiast moet krijgen. Veel pop dus, maar dat hoeft niet saai te zijn: daar zorgen remixes en mash-ups van bv Justice, Calvin Harris en the Crookers wel voor. Ik heb me in ieder geval top vermaakt, ik hoop julle ook!

Mijn set kun je nu hier beluisteren:
[audio:guy_sie_-_sensation09.mp3]
(downloaden, rechterklik en ‘save as’ kiezen)

Setlist

01. 00:00 Asher Roth – I Love College (intro)
02. 00:52 Sebwax – Song 2 Dance (Blur vs Justice)
03. 02:36 McSleazy – Don’t Call Me Song 2 (Blur vs Madion Avenue)
04. 03:36 Robin S – Show Me Love (Hardwell remix)
05. 06:03 David Guetta – Everytime We Touch (Chuckie 2009 mix)
06. 08:24 Bob Sinclar – Love You No More (Radio edit)
07. 12:46 Katy Perry – Waking Up In Vegas (Calvin Harris Extended remix)
08. 16:18 Britney Spears – If U Seek Amy (Crookers Toy Solder mix)
09. 18:18 Robin Skouteris – I Know You Want Love Celebration (Lady Gaga vs Madonna vs Pitbull)
10. 23:17 Shakira – She Wolf (Calvin Harris remix)
11. 27:00 Michael Jackson – Thriller (Louis La Roche remix)
12. 30:18 Sidney Samson – Fucked Up Riverside (Simmons & Machiavelli mashup)
13. 32:59 Ce Ce Peniston – Finally (Bart B More mix)
14. 35:56 Pink – So What (Player & Remady mix)
15. 37:43 Mika – We Are Golden (Calvin Harris Vocal mix)
16. 40:22 Lenny Kravitz – Let Love Rule (Justice 2009 mix)
17. 43:30 The Fugees – Ready Or Not (Carlos Barbosa 2009 mix)
18. 45:43 The Black Eyed Peas – I Got A Feeling (David Guetta remix)
19. 48:18 Funky Motherfuckerz – We Are Your Friends Who Kissed A Girl (Justice vs Katy Perry)
20. 52:03 Lily Allen – The Fear (Bart B More remix)
21. 56:00 ACDC – Thunderstruck (Crookers remix)
22. 59:46 Asher Roth – I Love College (outro)

Zin in meer muziek? Vergeet niet m’n oude Zin In Zomer mixes van vorig jaar.

WUS fotowedstrijd

Alpha Planet Ocean

Ik heb teveel horloges. En met m’n één in, één uit beleid moesten sommige het veld ruimen. Nu kun je ze verkopen, maar sommige zijn zo weinig waard dat het niet echt iets oplevert. In plaats daarvan leek het me cool om m’n Alpha Planet Ocean via een fotowedstrijd aan een nieuwe eigenaar te helpen. Het doel van de wedstrijd op WatchUSeek was simpel: leg een goedkoop mechanisch horloge zo kick-ass mogelijk op een actiefoto vast.

Ik verwachte niet zoveel, omdat horloge fans meestal geen fotografen zijn. Maar dat leverde toch nog leuke plaatjes op! De hoogtepunten:

Als een horloge tegen water kan, kan het vast ook wel tegen hete koffie…
Espresso

Het merk van dit horloge is een Bagelsport. En dat is een bageltoaster. 1 + 1 = …
Bagel toaster

Een creatieve manier om je horloges opgewonden te houden…
Artron watchwinder

Even op de optimale temperatuur brengen
Trial by fire

Maar definitely de winnaar…

Een horloge aan een honkbalknuppel binden en dan net zo vaak ballen slaan tot je er een perfect op de foto krijgt. Kick-ass rating behaald :)

Homerun

De Alpha Planet Ocean is dus in een pakketje op weg naar Amerika!

Paristic stickers

In verband met de situatie rond m’n nieuwe kamer en de huisbaas ben ik wat huiverig om m’n kamer te verven in de verschillende kleurtjes waar ik zo’n zin in had. Mocht ik de kamer vroeg verlaten moet ik alles weer opnieuw wit verven (hoewel de kamer toen ik hem kreeg verre van wit was). Het leek me echter wel leuk om toch iets met de muren te doen nadat ik er een spierwit laagje latex op gesmeerd had. Muurstickers leken de ideale oplossing: bij het verhuizen kun je zo’n vinylsticker namelijk probleemloos en zonder schade van de muur afhalen.

Ondanks dat ik wat vaker in Parijs ben geweest en weet dat het in de praktijk gewoon een drukke, vieze metropool is zoals elk ander, heb ik diep van binnen nog het romantische ideaalbeeld van de stad voor m’n ogen. Daardoor vond ik Paristic, een muursticker winkel die op Parijs geïnspireerde stickers verkoopt, altijd een prachtige site om doorheen te kijken. Nu was het tijd voor m’n eerste aankoop. Vanmiddag heb ik de Arche de Tour Eiffel sticker opgehangen:

Paristic Arche de Tour Eiffel
Witte muren, grijze plinten, zwarte sticker

Je krijgt een opgerolde sticker met een laag folie die de plakkant beschermt en een aanbrengfolie waarmee je de hele sticker in één keer op de muur plakt. Na de sticker via het aanbrengfolie op de muur te plakken zet je ‘m goed vast door met een bijgeleverd plastic schuifje over de sticker heen te wrijven – hij plakt daardoor meer aan de muur dan de folie. Verwijder de aanbrengfolie en voila, de sticker zit op de muur. Het opplakken van zo’n Paristic sticker is redelijk te doen in je eentje, maar voor de ideale afwerking heb je toch eigenlijk twee man nodig. Daarnaast is de vinylsticker heel teer en kun je bij het te enthousiast wegtrekken van het folie gemakkelijk de sticker scheuren of vervormen. Daarom betwijfel ik dat je deze stickers van de muur af kunt halen en opnieuw kunt gebruiken, wat vaak over vinylstickers gezegd wordt. Ik besloot de Rataouille-achtige sticker niet meer te plaatsen (hij was bedoeld voor boven het keukenblokje) maar daarmee te wachten tot ik weet hoe lang ik in deze kamer wil blijven zitten. Maar over de looks van deze sticker ben ik eigenlijk wel erg enthousiast!

Prometheus CR1 gekocht

Ik kon het weer eens niet laten: ik heb een nieuw horloge gekocht. Dat betekent ook overigens dat ik horloges moet gaan verkopen; ik heb een nieuw in/uit beleid waardoor ik niet meer horloges mag bezitten dan ik ruimte heb in m’n horlogedoos. Ik zal het dus voortaan met ‘slechts’ 12 horloges moeten doen…

De Omega Speedmaster en Tag Heuer Carrera staan al tijden op m’n ooit-kopen lijst, twee prachtige mechanische horloges met een vergelijkbaar uiterlijk: chronografen met een zwarte wijzerplaat en lunette, met contrasterende witte wijzers.

Speedmaster
Carrera

M’n nieuw aanwinst is een Prometheus CR1, die qua styling aardig op deze horloges lijkt en mij daarom zo aanspreekt. Het verhaal achter dit horloge is een beetje apart: de eigenaar van Prometheus wilde voor een betaalbare prijs de horloges maken die hij zelf mooi vond. Door Aziatische onderdelen te gebruiken dacht hij de prijzen omlaag te kunnen schroeven van duizenden dollars naar enkele honderden. Hij huurde een ontwerper in en vroeg hem om een chronograaf horloge met een uiterlijk dat hetzelfde gevoel had als een Sinn, een merk dat bekend staat om efficiënte horloges met weinig poespas. Die kerel gaf hem een perfect ontwerp: wel het Sinn gevoel zonder precies hetzelfde te zijn als een specifiek Sinn horloge.

Prometheus CR1

Wat die eigenaar niet doorhad was dat hij bijna hetzelfde ontwerp had gekregen als een Kobold Phantom, ook een door Sinn geïnspireerd horloge. Tegen de tijd dat Kobold fans hem beschuldigden van foute praktijken waren de eerste modellen al uit de fabriek aan het rollen. De ontwerper werd ontslagen en Prometheus moet nu nog even door de zure appel bijten om weer serieus genomen te worden.

Kobold Phantom

De Kobold Phantom is een tactical horloge, volgens hun verkoopverhaal speciaal ontworpen voor gebruik door SWAT, special ops en andere eenheden met zeer hoge betrouwbaarheidseisen. Het heeft daardoor ook een interessante historie als één van de horloges die Jack Bauer in 24 heeft gedragen. Maar realiteitszin zorgde er echter voor dat Jack daarna weer rondliep in G-Shocks en andere betaalbare horloges, de Kobold kost namelijk $5250 – toch iets meer dan een CTU agent zou neerleggen voor een horloge…

Onbedoeld is de CR1 dus een homage van een Kobold model, waardoor hij opvallend betaalbaar is geworden. Carlos, de eigenaar van Prometheus, wil namelijk zo snel mogelijk van deze horloges af om zijn naam niet verder te beschadigen en ze kosten daarom online nu slechts 240 euro. Ik weet dat dit veel meer is dan de gemiddelde bezoeker van m’n blog aan een horloge wil uitgeven, maar 240 euro is binnen deze niche echt belachelijk goedkoop. Het is ook zo weinig dat ze op de tweedehandse markt noodgedwongen nog goedkoper zijn en opeens binnen mijn budget vallen…

Prometheus CR1 on NATO

Voor iets meer dan 150 euro mag ik straks, met dank aan HomageForum, een CR1 ontvangen die slechts twee dagen gedragen is voordat de eigenaar besloot hem weer te verkopen. Score! Zal uiteraard een nette fotoshoot houden zodra hij binnen is.

Start2Run podcast 1

Ik ben helemaal gesloopt.

‘t was maar een run van 18 minuten, waarvan per interval de helft lopen en de helft rennen, maar ik lig hier nog steeds totaal voor pampus. Laten we constateren dat mijn conditie echt niks waard is :)

Volgens de Nike+ sensor zag dat er ongeveer zo uit:

Verdere informatie kun je zien op m’n Nike+ profile pagina.

Wel fijn om begonnen te zijn. Nu hopen dat ik het de volle 10 weken kan doorzetten; de bedoeling is een ma/wo/vr schema aan te houden. Dat ging vroeger altijd mis omdat ik dinsdag en donderdag tot 4 uur ‘s ochtends in Asterion zat, maar die afleiding heb ik niet meer :)

Wel cute overigens, je kunt een hoop nutteloze widgets aanmaken op de Nike+ site om op je blog te plaatsen :)

Conditieverbetering poging – Start2Run

Het is weer eens zo ver, ik ga een poging doen om m’n conditie wat op te krikken. Vorige week bij mijn ouders m’n oude Nike+ kit voor m’n iPod Nano opgehaald, de hele Start2Run podcast met Evy Gruyaert erop gezet – aangeraden door iedereen die ook geen conditie heeft – en gisteren langs de Run2Day gegaan voor hardloopschoentjes. Ik heb platvoeten en dat zorgde de vorige keer voor een nogal abrupt einde aan het hardlopen toen m’n knieën er geen zin meer in hadden. Deze keer leek het me goed om eerst even advies in te winnen en correcte schoenen te kopen. Vanwege de goede ervaringen van Sanne ging ik naar de Run2Day, waar ze met behulp van videocamera’s je renbeweging analyseren en daar je schoenkeuze op aanpassen.

Dat was eigenlijk wel een beetje een deceptie, want de ‘cameras’ waren een stel webcam niveau handycams en de analyse ging niet veel verder dan ‘je enkel draait hier naar binnen, dat komt inderdaad omdat je platvoeten hebt, dan moeten we een stevigere schoen voor je regelen’. Wel zei ze dat de zachte Nike schoenen die ik hiervoor gebruikt had inderdaad ongeschikt waren voor mijn voeten – leuk om dat bevestigd te horen. Uiteindelijk kreeg ik de keuze uit een stel Sauconys, Asics en Mizunos die geschikt zouden zijn. De Mizunos voelden heerlijk comfortabel zacht, maar ik had het idee dat ze m’n voet nog steeds te weinig ondersteunden – ze waren net zo lekker als de Nike’s. De Asics waren ontzettend raar – alsof ze voor een volledig andere vorm voet waren gemaakt, met veel ruimte over bij het ene eind van m’n voet en veels te weinig aan het andere. Dus dan blijft er ééntje over…

Het zijn Saucony Progrid Ride 2 in een afschuwelijk zilver/goud kleurenschema geworden. Ik neig er haast naar een neppe goud/stalen kamper Rolex te kopen om ermee te matchen:

Saucony

Bling, baby, bling. Helaas hadden ze geen ander kleurtje voor me. Vanavond als de temperatuur wat gedaald is maar eens een sportbroek en een shirtje aantrekken, de iPod opzetten en een rondje door Lombok rennen!