Pushing Daisies

En in de categorie hele gave shizzle die ik via Twitter ontdek: @IYL86 had het over Pushing Daisies, een serie die ze beschreef als ‘Burtonesque’ en ‘Gilmore Girls witty’. Tim Burton is een van mijn grote helden en ik heb Gilmore Girls vanwege de geweldige dialogen (okee – ook omdat Alexis Bledel ontzettend cute is) elk seizoen gekeken, dus met zo’n beschrijving trek je mijn aandacht wel!

De serie gaat over Ned, een taartenbakker met een eigenaardige gave: als hij een dode aanraakt komt die weer tot leven. Maar als die persoon langer dan één minuut leeft gaat er een willekeurig andere dood om het evenwicht te herstellen. Om dit te voorkomen moet hij de dode nog een keer aanraken, waarna die opnieuw en dit keer voorgoed het leven laat. Ja, een bizar plotgimmick rond een morbide onderwerp – de eerste Burton puntjes zijn binnen! Ned gebruikt zijn gave samen met een detective om de beloningen voor onopgeloste moordzaken binnen te slepen, maar wordt verrast als één van de slachtoffers zijn jeugdvriendinnetje blijkt te zijn. Diep van binnen heeft hij nog gevoelens voor haar en kan hij zichzelf niet zo ver krijgen haar de tweede keer aan te raken. Maar nu is de liefde van z’n leven de hele tijd in zijn buurt, maar valt ze dood neer als hij haar ook maar één zoen geeft.

De sfeer van de serie deed me ontzettend denken aan de verfilming van Neil Gaiman’s boek Stardust. Gaiman heeft de handigheid om sprookjes voor volwassenen te schrijven, over vertrouwde werelden die gegrond zijn in de realiteit. Maar net onder de oppervlakte blijkt altijd een verrassende fantasiewereld te bestaan die je als lezer vervolgens probleemloos accepteert – en datzelfde lukt in Pushing Daisies ook geweldig. De serie neemt zichzelf dan ook nooit te serieus en grijpt dat aan om de meest bizarre complots te gebruiken voor de moorzaak die elke aflevering moet worden opgelost. Denk aan de sfeer van een Amelie gekruist met het surreëele A Nightmare Before Christmas, en ondertussen de snelle dialogen die je verwacht in een Whedon serie of inderdaad Gilmore Girls… Ik ben hooked.

7 thoughts on “Pushing Daisies”

  1. Heb alleen de eerste paar afleveringen gezien, maar staat nog op mijn lijstje om af te kijken idd. :)

    En speaking of TV series, jij moet nog steeeds Six Feet Under kijken. Minder Burtonesque-absurd dan Pushing Daisies enzo, maar ook wel de nodige dosis aan zwarte morbide humor – wat wil je anders als ‘t gaat over een bizarre familie van begrafenisondernemers? ;) Die gast van Dexter zit er trouwens ook in, daar kende ik hem origineel van.

  2. Whoever said fairytales are for kids was certainly wrong!

    Six feet under is inderdaad mighty good. Alleen speelt die gast van Dexter er niet in, maar Peter Krause. Een andere leuke serie met Peter Krause is Dirty Sexy Money, oftewel een soort Gossip girl for grownups. Ook de moeite waard om te checken! En Dexter is natuurlijk gewoon vet. Ohja en als je echt veel tijd over hebt, mag je ook Mad men checken!! Over een ad agency in de jaren 60. Net als Six ft under een donkere ondertoon…

    Have fun! ;)

    1. Ik wil in de reclame gaan werken dus Mad Men was een must-see :) voor een wat lichtere, meer komedische kijk op de reclamewereld van vandaag is de serie Trust Me een aanrader! Jammergenoeg ook al na 1 seizoen gecancelled :(
      Dirty Sexy Money had ik wel eens op TV voorbij zien komen, zal daar eens wat eps van gaan kijken. Dit seizoen Gossip Girl is ook alweer bijna voorbij dus moet toch iets in die stijl ervoor terug hebben ;)

Zeg het maar