Horlogedoos 2011

Het jaar loopt tegen z’n einde aan en dat betekent dat ik weer eens mag bedenken wat de plannen zijn voor m’n favoriete hobby. De horlogedoos is nu helemaal gevuld, maar het lijkt me een goed voornemen om komend jaar eens van kwantiteit naar kwaliteit over te stappen. De Chinese horloges verkopen om een kleiner aantal Zwitserse stukken in huis te halen. Maar op hoeveel horloges wil je dan eindigen? Best veel nog…

  • Dress
    Een dresswatch is een rustig, kleiner horloge voor nette gelegenheden als bruiloften of formele feestjes. Ik gebruik hier mijn Stowa Antea voor, maar die blijkt op mijn kleine polsen eigenlijk te groot. Als vervanging aas ik op de Junghans Max Bill handwinder. Dat is een moderne heruitgave van een iconisch bauhaus ontwerp van Max Bill (d’oh) uit de jaren ’50.
    Daarnaast heb ik permanent in deze categorie een oud Citizen Crystron quartzhorloge, ooit van mijn opa geweest. Geen duur horloge, maar vanwege de emotionele waarde alleen gedragen bij speciale gelegenheden – zoals het afstuderen van m’n zusje afgelopen maand.
  • Dress chrono
    Een sportievere variant op de dresswatch, zowel geschikt voor bij een pak naar het werk als in de vrije tijd. Helaas is een mechanische chronograaf een vrij dure complicatie en als je een mooie Zwitserse wilt – denk dan aan een IWC Portuguese, Tudor Heritage, Omega Speedmaster, etc – ben je meteen duizenden euro’s kwijt. Deze zal dus nog een aantal jaar op zich laten wachten, in de tussentijd hou ik het nog wel vol met m’n (Chinese) Alpha PN.
  • Casual
    Een horloge dat prima bij je jeans en allstars gedragen kan worden. Eigenlijk elk regulier horloge naar keuze dus. Die keuze is hier gevallen op een b-uhr pilotenhorloge, naar het ontwerp van de horloges die de Luftwaffe piloten vroeger droegen. Het liefst een Stowa Flieger, want Stowa was één van de originele producenten van dit ontwerp tijdens WO2. Maar anders is een Archimede Pilot H zeker een acceptabel alternatief.
  • Duiker
    Een wat groter horloge op staal of rubberband dat tegen een flink aantal meters water kan. Niet dat ik nou zo snel de diepte in zal gaan, maar de andere horloges in mijn collectie zijn niet bedoeld voor een frisse duik. Eén echt waterdicht horloge is dan wel fijn voor een rondje zwembad of een feestje waarbij je nat kunt worden. Daar heb ik nu mijn quartz Christopher Ward C6 (300m WR) voor, maar smaken veranderen en die vind ik eigenlijk helemaal niet zo mooi meer. Het zou wel kunnen dat in 2011 de OWC 5517 MilSub toch nog binnenkomt. Die heb ik al anderhalf jaar in pre-order staan, maar de baas van Orange Watch Company is zo perfectionistisch dat de release date steeds met maanden wordt opgeschoven.
  • Tool
    Het kenmerk van zogenaamde ‘toolwatches’ is dat ze het imago van een echt gebruiksvoorwerp behouden. Ze zijn eenvoudig afleesbaar, functioneel gebouwd en kunnen tegen een stootje. Waar sommige horloges bij het minste krasje opgepoetst moeten worden is een toolwatch juist trots op elke kras en deuk. Net als een mooie leren jas wordt zo’n horloge alleen maar beter naarmate hij meer geleefd heeft. Sinn is m’n favoriete toolwatch merk, en hun mooiste model vind ik de Sinn 657. Maar met een horloge van meer dan duizend euro ga ik toch niet bepaald ruw om, dus het toolwatch gevoel is dan puur show. Als alternatief heb ik nu de Prometheus CR-1, een Portugees horloge met Chinees binnenwerk dat z’n uiterlijk geleend heeft van de Sinn 303.
  • Sport
    Ik ben niet zo’n fanatieke sporter dus ingebouwde hartslagmeters, kompassen en GPS trackers zijn niet aan mij besteedt. Een digitaal quartzhorloge met stopwatch functie is voldoende. Ben daarom ruimschoots voorzien met mijn G-Shock Zombie Slayer en Casio F-91W (het zogenaamde terroristenhorloge).

Valt mee voor 2011 dus. Twee horloges die ik wil gaan kopen, één waarvan ik hoop dat ie komend jaar af is, zes horloges die hun plekje houden en de rest van de doos zal waarschijnlijk in de verkoop moeten om het project te financieren.

PGP Public Key

Ik heb eindelijk maar weer eens PGP afgestoft. Niet dat ik het echt nodig heb, maar het kan nooit kwaad om een encryptiesysteem draaiende te hebben voor noodgevallen. Vooral aangezien we nog steeds in een land leven waar men verbazingwekkend veel aftapt en afluistert, veel meer dan in de rest van Europa.

PGP is een encryptiemethode om bijvoorbeeld je email mee te versleutelen. Het systeem werkt door middel van 2 bij elkaar horende sleutels, een public en private key. Een tekst versleuteld met de één kan alleen weer leesbaar gemaakt worden met de ander. De public key verstuur je naar iedereen met wie je contact wilt hebben, de private key is strikt geheim en mag je nooit met iemand anders delen.
Dit werkt op twee manieren: ten eerste kan een email naar jou kan onleesbaar voor anderen worden gemaakt – als het bericht met jouw public key is versleuteld, kan alleen jouw private key gebruikt worden om deze weer leesbaar te maken. Ten tweede kan jouw identiteit gecontroleerd worden als afzender van een bericht als jij deze hebt versleuteld met jouw private key. Het bericht kan weer leesbaar gemaakt worden door jouw public key erop te gebruiken – als dat niet werkt komt het bericht dus niet van jou vandaan.

Ik heb mijn keys gemaakt door deze duidelijke handleiding voor Mac OSX te volgen. Een van de stappen in het maken van de keys is het zo ver mogelijk verspreiden van je public key, zodat iemand anders niet een andere public key kan verspreiden en zich zo als jou kan voordoen. Bij deze dus:

-----BEGIN PGP PUBLIC KEY BLOCK-----
Version: GnuPG v1.4.9 (Darwin)

mQGiBE0OliIRBACryoxEbDH7Ccaon0zRYzDTLt3N/mJl3qStBq3lL6L+/AdqAoBY
7AW79z/gGrMfSWBqcZYG50ahbV/Im0eqaGcEHSSdMCzIixc4VVb3gxecSepu4hJR
Kgo/EH/jIr8FuS08vNf/Ps4Q1RHSFoj3TV3IMyqwMfXA/C3aJaFvr4zNGwCg6d0t
f7hemwJceJsIyNOk/3CDk50EAJ0fYkpgqd5EicfAlyd0XxL/WMauAERTPTxDyU5z
HvZTyndRlu4B+kIsJBVVxuP9I2clCUfkIRIPcmys1ywiVl9qEB/Yi7yYw4UJ9aS+
CVIwqabpIDp5f7y0iOjZgoPswMt3m7M/OX4jnO7QLK/ePAg1oh03Ia0p0k3/Csu7
9pMxA/wLw2hvdo9ZlKldje3O19UCgjbAQ8oi2RVyTsWMaZbX2LL9rt3ZYo0iUx6I
Q10ehpinkR4Z/cL3Rgyha43O4WwtPiBKFOxAQ/E9K5BffjQPZBAZd2NfRzz4p1N/
Qx4fKazNSye5HurPlfCwwZHI1gMXRJpj5v3ZNiyGfHN607baX7QnR3V5IFNpZSAo
UEdQIGtleXBhaXIgMSkgPGd1eUBndXlzaWUubmw+iF8EExECACAFAk0OliICGwMG
CwkIBwMCBBUCCAMEFgIDAQIeAQIXgAAKCRBhpjCr8NZ38zFkAJjcJ/x4EZZ5dCHt
Wi0F44te0OseAJ9Clwo1+hQ/UfVWmVcRV7ST/BVbjLkCDQRNDpYiEAgAg0a2ZGnP
y64tR3tMPRAAvlO8VeSzg77wGGDSDq7HkSkCR+qn15lLNNU24DkOyYvv8xNxr7qp
iyv8L2Rdg/u481kaC082kJh5ChLPzns1arG6WAJrMWnj5f3bC7xgT2tMRLom9dhY
uFqfG0GGQ8yM3Cw1jl6Qson0Sl3rFKsAZgLhOUkZocETuOkWcF0cnFZe7iEzkueu
KRPw7ZW9olXFOqTRSw7YoioQxjPLSVt8k890BsZ+guaXBeLmMWt5Uu0cd/AXCBRz
lzytBARWFl28TqbXIDK4pXCP4W2WFOU9hRpkJPX+9c15PKnelvJSJow1GqZ0rfSx
vDewXZZnW1laIwADBgf+I2ikeCDd9h51Luy2pwGzt6/i0r4VsBP4ilLouMud45w0
fZdKIil/9WkPY9wOt7YI/6WZvPsuzkHovhC4ujf654tYyYc9ufLR/hClvlaJwThs
P9Vxq6kpy6jLE1xZUblbkcs16tiIGVxqDRERUoerWILM+4O1YCHGtbfogCnFnbNd
UHJ3/d0hSOA5C1B5KMCrmHA+As2h883PBitD9Hf8GFSFilhmqGlno1G73hxhqOoG
mEfpqx5l8SsW1msldA94te57oZh25ZJq2QIpmQ1R9O1mMt2phw30Z2bhEredELXs
fk9ppGrIUE8+JZa4lrJxGuKh3ZzhX2RnkVwy4s59W4hJBBgRAgAJBQJNDpYiAhsM
AAoJEGGmMKvw1nfzJGIAn1NKv0y7CstPWn0c7YbFEiYHKre9AKC2hcLze+Oq6MRh
jiCRG678/tnt5Q==
=I0il
-----END PGP PUBLIC KEY BLOCK-----

I’m The Freeman teaser (Half-Life2)

Goede Half-Life fanfilms zijn na Escape from City 17 en What’s In The Box? een beetje schaars geweest. Deze teaser voor I’m The Freeman gaf me weer goede hoop… totdat ik ontdekte dat de maker helemaal geen plannen heeft om een volledige film te maken. De teaser is puur bedoeld om een indruk te geven hoe gaaf een 3d Clone Wars style tekenfilm gebaseerd op Half-Life zou kunnen zijn. *snif* ik ben overtuigd, nu de studio’s nog…

The Black Ivy

De Amerikaanse Ivy League universiteiten – duurste, prestigieuste, meest historische – zijn volgens de verhalen altijd bolwerken van de preppy look geweest. Het komt redelijk overeen met wat we ook hier van ballerige studentjes gewend zijn – rugbytruien, bootschoenen, kraagjes, teruggrijpen naar het traditionele en er een hedendaagse swing aan geven. In de boeken over deze stijl valt één ding heel erg op: er zijn nauwelijks zwarte studenten in te vinden. De Ivy League was in de hoogtijdagen van prep dan ook een bijna geheel blanke ervaring.

De jongens van Street Etiquette zijn daarom op bezoek geweest bij een aantal traditioneel zwarte universiteiten, om te laten zien op wat voor manier deze stijl zich bij hun heeft ontwikkeld. Naast een fotoshoot, die te zien is op hun Black Ivy projectpagina, is de bovenstaande video in elkaar geklust. Zitten wat idiote uitspattingen tussen maar ook erg stijlvolle ensembles.

G-Shock Zombie Slayer

M’n nieuwste horloge aanwinst: de Casio G-Shock DW-6900CS-1, een speciale editie uit de Crazy Colors lijn van Casio. Onofficieel bekend als de Zombie Slayer, vanwege de poison green / glossy black kleurstelling die doet denken aan jaren ’80 monsterspeelgoed. Ik weet niet zo goed of het de vette kleuren of de bijnaam zijn die me overgehaald hebben om een G-Shock te kopen – een horloge dat ik voorheen echt niet serieus nam – maar blij ben ik er zeker mee! Ook handig om alvast een gepast klokje te hebben voor de komende zombie apocalypse.

Het is de eerste serieuze quartz aankoop sinds ik begonnen ben aan deze horloge hobby en hij bevalt eigenlijk best prima. Een horloge niet meer dagelijks hoeven opwinden, ingebouwde verlichting, 200m waterdicht, eeuwige kalender, beschikken over een alarm-, stopwatch- en aftelmodus, allemaal toch best wel handig. Je kunt ‘m absoluut niet aan bij een stijlvolle gelegenheid maar voor casual gebruik is het eigenlijk beter dan mijn overige nette horloges.

Herkenningspuntje: het is hetzelfde type horloge dat Kid Cudi droeg in Day ‘N’ Nite :)

Mijn look-a-like poster (The Hangover)

Ik heb het al zo vaak bij borrels over deze poster gehad maar niemand had ‘m ooit gezien, dus voor de eeuwigheid even hier vastgelegd: mijn look-a-like! Gespot door Mark toen ie nog stagiair was: één van de The Hangover bioscoopposters voor Mr. Chow, het karakter van Ken Jeong (die Chinees in de kofferbak, ja). Zie ook de perfect kloppende tagline.

Ik moet nog even oversized aviators en een bruinleren jas scoren… ;)

Halo Reach: Deliver Hope (extended)

Het mag ook wel met de gigantische budgetten die Microsoft erin kan steken, maar de reclames voor de verschillende Halo spellen zijn echt ge-wel-dig. Dit is de langere versie van de Deliver Hope reclame voor het laatste deel van de Halo serie: Reach. Een andere vergelijkbare ad, de Landfall short voor Halo 3, was geregisseerd door Neill Blomkamp (District 9) en werd door een hoop fanboys gezien als een voorproefje op een echte Halo live action film…

Op juist heel andere wijze indrukwekkend zijn de reclames uit de Believe serie, waarin ‘oorlogsveteranen’ van de strijd tegen de Covenant in WW2-documentaire stijl worden geïnterviewd. Een originele manier om een futuristische shooter als Halo 3 heel tastbaar en dichtbij te maken.

Walls Are Dancing

Voor het Let’s Colour Project – een campagne van een verfmerk om onze vergrijsde steden meer kleur te geven – is deze vrolijke combinatie van stopmotion en timelapse video geschoten. Muren in Lyon, Marseille en Parijs werden beschilderd en 700.000 foto’s werden van dit proces gemaakt. Deze vervolgens mooi monteren op een hip muziekje, en voila… Check ook de behind-the-scenes voor meer info.

Logorama

Ik ben er ontzettend laat mee, maar heb nu eindelijk Logorama gezien. Deze short, waarin een eindeloze rij logo’s op de hak wordt genomen, won op het Cannes Film Festival een prijs en is sindsdien veelvuldig geroemd op internet, maar elke onofficiële link werd steeds offline gehaald voordat ik ‘m kon bekijken. Hij is nu een paar maanden geleden op Vimeo gezet door de toko die het geluid voor de film verzorgd heeft, waardoor de film online gebleven is. Nice!