Het was een lange dag… om 9 uur ’s ochtends zaten we in de auto richting Ede, naar de CineMec om daar gratis naar Il Barbiere di Siviglia te gaan. Gelukkig was het rustig op de weg en waren we ruim op tijd bij de bioscoop, waar ik me snel inschreef en van Buzzer enkele consumptie munten kreeg. Goed moment om aan m’n koffie verslaving te voldoen.

Ik was niet bekend met de CineMec en daardoor een beetje teleurgesteld dat het niet helemaal was wat ik had verwacht. De grote zaal deed mij denken aan de auditoria van de TU Delft toen ik daar nog studeerde - veel houten panelen en een wat verouderd gevoel. Ik had eigenlijk een Tuschinski-achtige zaal verwacht, maar dat was misschien ook wel wat hoog gegrepen. Ik denk wel dat het faux-klassieke van de grote Tuschinski zaal een toevoeging zou zijn voor zo’n voorstelling en dat zelf ook kiezen als ik opnieuw zou gaan.

Na een korte inleiding (met wat leuke trivia, zoals dat een normaal eersterangs kaartje voor de Met 295 dollar kost) en een uitleg van het plot gingen de lichten uit en de projector aan. Een indrukwekkend uitzicht op de Metropolitan (dat wel 5 balkons blijkt te hebben) vertoonde zich in HD op het scherm en het orkest opende met de symfonie.

Deze uitvoering van Il Barbiere di Siviglia werd in April van dit jaar opgenomen. Over de uitvoering zelf kan ik zeer enthousiast zijn. De karakters waren perfect gecast en het verhaal was zowel boeiend als grappig op de juiste momenten. Korte samenvatting: Graaf Almaviva is verliefd op Rosina, de toekomstige bruid van de vadsige, gierige dokter Bartolo. Met hulp van Figaro, de levenslustige barbier uit de titel, bedenkt hij een aantal listen om langs de dokter te komen en haar aandacht te krijgen. Aan het eind van het verhaal kan Almaviva daardoor - ondanks dat de dokter toch door zijn listen heen ziet - met Rosina trouwen. Overigens, het is misschien wat cru om kritiek te hebben op het plot van een opera uit 1816, maar ik vond het einde van zowel de eerste als tweede act wel onnodig lang. Alle belangrijke plot punten zijn op die momenten namelijk allang gemaakt maar worden vervolgens nog 15 minuten uitgerekt. Maar goed, voor zulk commentaar ben ik ongeveer 191 jaar te laat.

De uitvoering was goed, hoe was dan de ervaring om zoiets in een bioscoop te zien? Van tevoren had ik verwacht dat je alleen de indruk kon wekken dat je dat je een live show zat te kijken als de camera positie niet veranderde, zodat je een zelfde uitzicht op het podium zou hebben als een toeschouwer in het Metropolitan. Dat had ik volledig verkeerd, de meerdere camera posities waren juist heel erg een toegevoegde waarde. Details van de bewegingen van de acteurs en de gezichtsuitdrukkingen, die je normaal zelfs nauwelijks vanaf zo’n 295-dollar-plek zou kunnen zien, waren nu perfect zichtbaar. Daarnaast hielp de hoge kwaliteit van het beeldmateriaal om je echt de voorstelling in te zuigen.

Desondanks blijf je kijken naar een scherm. Dat is toch niet hetzelfde als in een theater zitten en live de voorstelling meemaken, het is meer alsof je een DVD aan het bekijken bent op een extreem grote TV. Dat maakte mijn plezier zeker niet minder, maar ik had gehoopt dat het verschil minder merkbaar zou zijn. Ik kon mezelf er dan ook niet toe brengen om mee te klappen met het publiek in de opname, ook al galmde hun applaus in 5.1 surround sound om ons heen. Verschil is natuurlijk dat van deze uitvoeringen (nog) geen DVDs te koop zijn en het live aspect een bepaalde onzekerheid met zich meebrengt. Alles moet in één keer goed, net als bij een gewone show, terwijl een DVD gebouwd kan worden met de goede stukken uit meerdere avonden.

Toch heb ik een top dag gehad, en ik zou zeker een live uitzending van bijvoorbeeld La Boheme willen meemaken. Een kaartje voor zo’n uitzending kost 32,50 euro dus is ook vrij betaalbaar. Ik denk echter niet dat dit een afdoende manier is om het Metropolitan te ervaren en zie het meer als een leuke voorstelling om in Nederland te zien. Een opera zien in de Met zal dus voorlopig nog op m’n to-do list blijven staan, tot ik genoeg geld heb om bij een volgende trip in NY die 295 dollar neer te leggen…

Ik vroeg me al een tijdje af hoe The Little Mermaid er als musical uit zou zien. Onderwater is toch een iets andere omgeving dan waar de standaard musical zich afspeelt. Toevallig kwam ik Finding Nemo - the Musical tegen, een 30 minuten durende attractie-show van Disney’s Animal Kingdom. Even Googlen en je krijgt al een stuk beter beeld van hoe dat vormgegeven zou kunnen worden:

Hier kun je meer plaatjes en een kort filmpje vinden.