Modifast Intensive week 4 update: finish bereikt

Het was de bedoeling om na de derde week op Modifast alvast een update te geven, maar uiteindelijk had ik toen nog niet zoveel te melden. En de laatste week, waarin je twee zakjes per dag mag vervangen met een maaltijd, vloog echt razendsnel voorbij. Het is verrassend hoe je eetpatroon invloed kan hebben op je perceptie van tijd. Die eerste twee weken alleen op zakjes leken echt eindeloos te zijn…

Ik begon op maandag 4 juni met 70,8kg aan gewicht. Ik eindigde gister op zondag 1 juli met 63kg gewicht. Dat is een verschil van 7,8kg – niet de 10 waar ik op gehoopt had, maar nog steeds een vrij aanzienlijke hoeveelheid voor 4 weken (bijna 2kg per week!). En waarschijnlijk dipt mijn gewicht langzaam nog wat verder de komende weken terwijl ik me weer aanpas aan een normaal eetritme.

Wat mag je eten van Modifast in de derde en vierde week? Verrassend genoeg best wel lekkere dingen. Er staan verschillende goedgekeurde recepten op hun site. Wat daar vooral opvalt is dat je in principe alles mag eten, er lijken weinig restricties te zijn over het soort vlees of de hoeveelheid vet of koolhydraten die er in zitten. Wel zijn de hoeveelheden erg beperkt. Ik at de meeste recepten daarom een aantal dagen achter elkaar, omdat de supermarkt niet berekend is op zo’n dieet. Als je maar 100gr krieltjes mag in je maaltijd en 600gr is de kleinste verpakking die de supermarkt heeft… tjah. Dan eet je een week krieltjes :)

Een grillpan is wel je beste vriend als je in week drie en vier van dit dieet zit. Je wilt alles zo droog mogelijk bakken, want olie blijkt echt vervelend veel calorieen te bevatten, en dat werkt nou eenmaal het beste in een grillpan. Ik heb die van mij al jaren, maar ik heb hem nu haast dagelijks gebruikt.

Een greep uit wat ik gegeten heb:

Eerste vaste maaltijd na 2 weken Modifast poeder!
Gegrilde entrecote met oreganosaus, krieltjes en broccoli

Deze is een aanrader. De simpele marinade van olijfolie, knoflook, oregano, peper en zout trekt goed in het vlees en geeft het een onverwacht lekkere smaak. Negeer alleen de griltijd die erbij staat, als je dun gesneden rundvlees echt 1 a 2 minuten aan elke kant bakt heb je het grondig verneukt. Gewoon de stukjes vlees een voor een op de hete grillplan leggen, zodra de laatste erop ligt de eerste beginnen te keren. Als je weer bij de laatste bent begin je ze van de grillplan af te halen en op het bord te leggen.

W3 op Modifast: kabeljauw in parmaham met pesto. Could be worse! :)
Kabeljauw in parmaham met gnocchi krieltjes en roerbakgroente

Erg lekker! De parmaham met rode pesto eronder voegt veel smaak toe aan de toch verder niet zo boeiende kabeljauw. Ik dacht helaas slim te zijn en bakte meteen alle vis die ik gekocht had in een keer, zodat ik de volgende dag alleen maar zo’n pakketje hoefde op te warmen in de magnetron. Opnieuw opgewarmde vis uit de magnetron: bah. Niet doen.

Yum: Zalm met aardappel in schil en broccolicreme #modifast
Zalm met aardappel in de schil en broccolicreme

Zalm op huid: heerlijk. Maar goed, daar kun je in principe ook niet echt iets aan verkloten. De broccolicreme was ik minder over te spreken. Veel gedoe, staafmixer goed smerig, voor een goedje wat uiteindelijk niet eens zoveel toevoegde aan de maaltijd. Supermarktbroccoli vind ik vooral lekker door de textuur, qua smaak is het gepureerd net een soort babyvoeding. Misschien had ik er niet genoeg kruiden en zout bijgegooid, waardoor het een beetje smaakloos bleef. Maar ik heb de volgende dag de broccoli gewoon heel gelaten en de aardappel in schil een lekkere lading zout gegeven – duidelijk betere keuze.

Ik ontdekte op de EatingWell site ook een aardige lijst met 500 calorie recepten die als inspiratie kunnen dienen. Ik was heel erg te spreken over hun ‘Spicy Beef with Shrimp & Bok Choy’:

Yum. Het was ook alweer heel lang geleden sinds ik zelf een bamigerecht had gemaakt, aangezien elk vorige dieet een lowcarb/paleo variant was. Toch fijn om weer eens te eten!

Zoals je op de chart helemaal bovenin ziet zitten er pieken en dalen in de metingen. Om die ruis eruit te filteren gebruiken we trendlijnen in dit soort diagrammen. Door gebruik te maken van zo’n ‘exponentially smoothed weighted moving average’ verdwijnen de pieken en dalen, zodat die geen demotiverende werking kunnen hebben tijdens het dieet.

FatWatch, de app van de chart hierboven, draait op iOS terwijl PhysicsDiet, waarvan je de chart hier beneden ziet, een webdienst is. Beide gebruiken in principe dezelfde trendlijnen zoals voorgeschreven in Hacker’s Diet.

Volgens beide trendlijnen ligt mijn ‘echte’ gewicht nog ergens rond de 65kg – dat is de lag die je standaard krijgt met een trendlijn – maar dat zal vanzelf stabiliseren als ik de komende tijd meer richting een vast gewicht ga. Boeiend aan de analyse in PhysicsDiet is dat er ook een regressielijn berekend wordt, en op basis daarvan gemiddeld gewichtsverlies en calorietekort. Bijna 1700 calorieen per dag te weinig; belachelijk maar ergens ook niet verrassend. Je krijgt maar 500 calorieen binnen als je alleen maar Modifast zakjes eet, met die 1700 missende calorieen erbij zit je op 2200 totaal. Vrij normaal voor een volwassen man.

En nu, de grote vraag: kan ik anderen zo’n crashdieet als Modifast Intensive aanraden?

Nee. Niet zonder goede reden, anyway.

Het was voor mijzelf eigenlijk gewoon een slecht idee. Ik vind mezelf misschien flink te dik, maar ik ben rationeel gezien niet obees (BMI was 23,7 en is nu 21) of op een andere manier in de bedoelde doelgroep van Modifast Intensive. Normale dieten slaan bij mij eigenlijk prima aan. Het was dan ook voornamelijk nieuwsgierigheid en uitdaging die mij ertoe gezet hebben om dit te doen. Ben ik tevreden over de resultaten? Zeker. Maar als je BMI niet boven de 25 ligt kun je misschien beter eerst eens kijken naar gezondere alternatieven. Een crashdieet kost je ook spiermassa – het is niet alleen vet wat verdwijnt. Dat gebeurt bij elk dieet, maar bij een crashdieet wordt dit effect nog eens extra versterkt omdat je zo bizar weinig eet. Je lichaam gaat dan automatisch in starvation, een evolutionair slim bedacht mechanisme: als er te weinig voeding is blijf je langer overleven als je juist efficienter vet opslaat en de hoeveelheid energieverslindende spieren gaat afbouwen. Minder handig als je juist van die vetmassa af wilt.

Anderzijds, als je wel besluit Modifast Intensive te gaan doen? Het is echt prima haalbaar en verdomd effectief. Laat je er in ieder geval niet van weerhouden door het geklaag op online dieetfora, als ik het kan is het echt voor iedereen haalbaar. De eerste twee weken zijn vervelend, maar tegelijkertijd ook erg makkelijk. Je eet alleen uit zakjes dus je kunt simpelweg geen foute beslissingen nemen die je dieet negatief beinvloeden. En je weet precies wanneer die twee weken eindigen, dus je hebt een doel om naartoe te leven. Na die twee weken mag je weer vast voedsel en dan is het einde van het dieet echt in no time bereikt.

Overigens, als iemand anders van plan is Modifast Intensive te gaan doen, ik heb nog een flinke lading over. Mijn buren namen toen ik niet thuis was mijn perfect uitgerekende, online bestelde pakket Modifast aan terwijl ze daarna meteen op vakantie gingen. Ik moest ruim een week extra zakjes bijkopen tot ze terug waren (en bedankt…). Ik heb nog:
Verkocht! Bedankt aan iedereen die interesse getoond heeft.

Modifast Intensive

Mijn eerste, meest succesvolle dieet (van 75kg naar 58kg) heb ik gedaan aan de hand van Burn The Fat, Feed The Muscle. Negeer de verschrikkelijke site die erbij hoort; het is een top boek, wel een dikke pil, maar een aanrader voor iedereen die gezond wil afvallen. BFFM is er vrij stellig in dat een zwaar restrictief dieet een slecht idee is omdat het je metabolisme aan gort helpt door het te trainen weinig te verbranden. Ik was daarom erg sceptisch toen twee vriendinnen van mij aan het Intensive dieet van Modifast begonnen. Maar damn, empirisch bewijs is altijd overtuigender dan theorie uit boeken. Ik had nog nooit zo snel, zo veel resultaat gezien van een dieet.

Het Intensive programma is zeker niet laf: twee weken lang eet je dagelijks slechts 500 cal in de vorm van een ontbijt, lunch en diner in poedervorm uit een zakje – that’s it. De zakjes meng je met water en wordt een soort milkshake, een soort pudding of een soort muesli – alle drie ongeveer zo chemisch van smaak als een goedkoop huismerk toetje van een gemiddelde supermarkt. De derde week vervang je een zakje met een lichte maaltijd, de laatste week mag je twee lichte maaltijden. De maand daarna moet je heel rustig weer opbouwen naar een normaal eetpatroon. Het is eigenlijk alleen bedoeld voor mensen die echt obees zijn (BMI > 25) om een lifestyle verandering te kickstarten, onder supervisie van een arts of dietist.

Met andere woorden, this is a fucking bad idea.

Maar wel een idee dat in m’n hoofd bleef hangen. 10 tot 12kg verlies is niet ongewoon op dit dieet. Voedseldiscipline tijdens een dieet ben ik vrij bedreven in; het uitschakelen van mijn drang om op impuls te eten heb ik geleerd tijdens vorige dieetpogingen (kon ik het nou ook maar als ik niet op dieet was). Het is ‘maar’ 2 weken pure hel om op zakjes te leven, daarna mag je rustig aan weer vast voedsel hebben. Daarnaast was ik nog steeds niet van mijn afstudeerkilo’s af; de 10kg die er bij zijn gekomen tijdens het schrijven van mijn scriptie. Die wou ik toch echt nog kwijt. En ik heb geen vriendin of kinderen voor wie zo’n verandering in eetritme echt verschrikkelijk zou zijn om mee samen te moeten leven… Hoe meer ik erover nadacht, hoe meer het klonk als een soort uitdaging in plaats van een dieet.

Tjah. Challenge accepted!

Ik begon op maandag 4 juni met 70,8kg. Na 2 weken op Modifast Intensive zit ik nu op 65,2kg – 5,6 kg er al af! Een deel daarvan is water, dus telt niet echt mee, maar ik denk wel over nog 2 weken de gewenste 60kg aan te tikken. Met de bijbehorende inertia van het dieet terwijl ik rustig weer opbouw naar een normaal eetpatroon verwacht ik zelfs nog wel een aantal kilo onder de 60 terecht te komen – onbedoeld, maar ik zou liegen als ik dat heel vervelend vond.

Die eerste 2 weken op alleen zakjes? Niet leuk. 500 cal is gewoon niet veel en je hebt de eerste paar dagen best wel hongergevoelens. De eerste week had ik ook wat hoofdpijn omdat ik niet genoeg dronk; de afvalstoffen (bijwerking van het vet verbranden) werden daardoor niet voldoende afgevoerd. Twee liter vocht per dag is de richtlijn. De tweede week werd vooral gekenmerkt door een algemeen flauw gevoel, met soms wat duizeligheid en greyout bij te snel opstaan. Eten gaat je sowieso deze twee weken bewust en onbewust ontzettend bezig houden, voedselgeuren lijken intenser of trekken in ieder geval meer je aandacht. Op een bepaald moment droomde ik zelfs dat ik in de stad ongelimiteerd spareribs aan het eten was, wakker worden was een flinke deceptie ;) . Maar met een beetje discipline is het echt heel erg prima vol te houden. Vooral geen eten in huis halen, geen verleidingen in de buurt houden. Je moet het jezelf niet moeilijker maken dan het al is. Gewoon 14 dagen aftellen, die zijn sneller voorbij dan je denkt, en dan mag je weer vast voedsel hebben.

Het is aantrekkelijk om met zo weinig energie helemaal niks te doen, maar dat is dus ook gevaarlijk – je lichaam moet wel in beweging blijven en vet gaan verbranden. Daarom ben ik tegelijkertijd begonnen met het 5km Running Coach programma van de Atletiekunie en het beginnersschema bodyweight oefeningen uit Convict Conditioning. Die krijgen later wel een eigen blogpost als ik er wat meer tijd in heb zitten.

Mijn Modifast Intensive tips so far:

  • Ik heb de muesli variant zelf niet geprobeerd omdat ik hoorde dat het smaakte als ‘stukjes karton drijvend in derrie’. Denk niet dat ik er wat aan gemist heb.
  • Gebruik een shakebeker (erg tevreden over deze) voor de shakes en een staafmixer/blender voor de pudding. Ze zeggen dat het mengen ook met bijvoorbeeld een vork kan, maar ze liegen. Poeder happen is smerig.
  • Light frisdranken kunnen best interessante smaakcombinaties opleveren als je ze met de shakes gebruikt in plaats van water. Crystal Clear citroen ging overal goed bij, maar ook Coca Cola Light is bijvoorbeeld een optie!
  • Was je shakebeker onmiddellijk na gebruik af. Als je bij de lunch een shake neemt, de beker laat staan, en er de volgende ochtend pas aan denkt krijg je een slechte verrassing. Verschraald Modifast poeder ruikt verschrikkelijk. Vooral de vanille shakes deden me kokhalzen als ik ze liet staan.
  • Groene thee is je vriend. Je moet 2 liter vocht naar binnen werken per dag, en groene thee – in tegenstelling tot smaakjesthee – boost ook nog eens je metabolisme, dus helpt met het dieet.
  • Ook een optie qua vocht: Opkikker kip is geweldig, je mag 2 glazen magere bouillon per dag. Je eet 2 weken lang alleen maar neptoetjes, dus iets zout binnenkrijgen is echt een broodnodige afwisseling. Door het zout is het heel sec gezien niet handig voor je vochtbalans tijdens het dieet, maar fuck it.
  • Calorie-neutrale groenten zoals bleekselderij en komkommer zijn goed om wat in je maag te krijgen. De komkommer krijgt iedereen wel weg, bleekselderij is meestal even wennen. Ik ging er gewoon vol voor; een stengel bleekselderij afbreken, even onder de kraan wassen en als een soort wortel opeten. Je went vanzelf aan de smaak.

Vanaf morgen mag ik een lichte maaltijd, al zijn de regels daarover ook niet heel losjes: “een kopje magere bouillon met soepgroenten, een stukje mager vlees (geen jus) of vis, groenten of rauwkost (zonder dressing), 1 aardappel of 2 eetlepels deegwaren, magere yoghurt”
Al blijkt daar volgens de recepten op hun site nog best wel wat van te maken. Eind deze week geef ik nog wel een Modifast update als ik m’n eerste week met een vast voedsel maaltijd gehad heb!

Update: Deel 2 van mijn Modifast ervaring!

Physicsdiet chart januari 2011

Ik heb de data van de eerste maand SlowCarb even in Physicsdiet geklopt voor betere analyse. Het lijkt erop dat ik water in de eerste paar dagen kwijt raakte, op 5 januari dropt mijn gewicht namelijk abrupt. Daarna loopt het netjes naar beneden zonder zware pieken en dalen, de trendlijn (blauw) en de regressielijn (zwart) lopen praktisch over elkaar heen. Met dit tempo verlies ik één kilo per week, wat belachelijk veel is. Ter vergelijking de maand januari van mijn vorige succesvolle dieet in ’06/’07:

En het totaalplaatje van dat dieet, voorzover ik er data van heb (ben pas eind december ’06 begonnen met serieus PD gebruiken maar was in oktober al begonnen met het dieet):

Eén kilo per week is bijna crashdieet snelheid en zou haast anorexisch ongezond moeten zijn. Maar SlowCarb is geen restrictief dieet – je eet per maaltijd tot je vol zit. Ik tel geen calorieën, hou geen macroratio’s bij, schep nog een keer op als ik daar zin in heb. Alleen wat ik mag eten is aangepast.

Wel merk ik nu dat ik andere metrieken moet gaan pakken naast gewicht, alleen gewicht vertelt je niet genoeg over lichaamscompositie. Ik krijg wel elke dag een impedantiemeting van mijn vetpercentage door de weegschaal, maar die is al ontregeld door het drinken van een glas water. Een beter idee is misschien Ferris’ concept van total inches – de omtrek van bovenarmen, bovenbenen, buik en heupen. De opgetelde waarde is een makkelijke metriek om voortgang mee te meten en de losse waardes kunnen indiceren of recomposition plaatsvindt (bv verlaagde omtrek buik door vetverbranding, versus verhoogde omtrek bovenarmen door spieropbouw). Weet alleen nog niet of die publiekelijk hier terecht gaan komen; wil ik voor de rest van m’n leven op internet hebben staan wat de omvang van m’n bierbuik was?..

Voortgang januari 2011

En we hebben onze eerste maand 2011 weer overleefd. De status hier is:

  • Afvallen
    Ik zit sinds 1 januari op het SlowCarb dieet uit The 4 Hour Body. De meningen over het dieet zijn verdeeld – iedereen die iets van afvallen denkt te weten heeft kritiek op me – maar de resultaten zijn prima. 1 januari begon ik met 68,6kg en op 1 februari nog slechts 62,4kg. Een deel van het verlies is natuurlijk water, maar zelfs dan is het geen slechte score. Helaas nog 18,1% lichaamsvet, al is dat een impedantiemeting via weegschaal dus niet geweldig betrouwbaar. Het doel is niet lichter dan 60kg maar met lichaamsvet op 14% (de normale waarde voor een man in goede conditie). Zo dicht op de 60kg wordt het doel dus recomposition – vet inruilen voor spiermassa – en ik moet daarom veel meer sporten. Hoe weinig zin ik er ook in heb.
    Ik ben me er overigens prima van bewust dat Ferris een eersteklas salesman en/of marketeer is en SlowCarb niet minder een hype dan Atkins, Sonja Bakker of Dr. Frank. Maar hee: 6,2kg lichter op de weegschaal in 31 dagen. Doel/middelen/heiligt.
  • Hardlopen
    Ai, daar val ik al door de mand. Drie keer per week hardlopen was het devies, en vorige zomer ging dat ook probleemloos. Ik had de hele eerste Start2Run sessie afgemaakt en kon 5 kilometer rennen zonder enige problemen. Maar ik blijk een mooi-weer-renner, want deze maand vond ik na vier keer het wel weer mooi geweest. Ik hoop dat februari ietsje warmer wordt, dan ga ik weer een poging wagen. Maar de kou is geen motiverende factor voor me.
  • Geen alcohol drinken
    Op SlowCarb mag je een paar glazen rode wijn per dag drinken, zolang ze maar weinig restsuiker bevatten. Daarnaast mag je op de wekelijkse cheat day drinken waar je zin in hebt, al zuip je een fust leeg. Maar om het afvallen een beetje te bespoedigen heb ik er voor gekozen om helemaal geen alcohol te drinken. Probleemloos de volle maand gehaald, wat best verrassend is vergeleken met vorige alcoholloze periodes in Enschede. Maar het helpt dan ook dat ik hier in Utrecht niet meer midden in het studentenleven zit en daarom niet dagelijks met alcohol wordt geconfronteerd. Omdat ik al zo dicht op de 60kg zit mag ik vanaf deze maand wel alcohol op cheat day, maar het lijkt me wat overhaast om meteen dagelijkse rode wijn in de routine op te nemen.
  • Photo365
    Nog een tegenvaller. Ik fotografeer veel te weinig, terwijl ik het een ontzettend leuke hobby vind, dus een 1-foto-per-dag project leek mij een goede motiverende factor. Na de eerste week bleek het echter al lastig om vol te houden. De oplossing leek simpel: de camera altijd in de tas mee en gewoon op straat foto’s maken. Het blijkt alleen dat straatfotografie helemaal niet mijn ding is. Ik weet niet hoe goede straatfotografen dat doen, maar ik zie het gewoon niet. Die schoonheid in het straatbeeld, die perfecte compositie in het spontane te pakken kunnen krijgen, totaal niet mijn ding. Ik ben beter met een geknutselde studio en m’n flitsertjes. Daarom een nieuwe definitie van het doel: aan het eind van dit jaar moet ik 365 goede foto’s erbij hebben. Ze hoeven niet elke losse dag geschoten te zijn en inhaalruns mogen, maar er moeten 365 verschillende foto’s (geen dubbele uit 1 run foto’s) op Flickr bijkomen voor het einde van 2011. Mobypics tellen niet.
  • Afstuderen
    Deze maand een flink gesprek gehad met m’n afstudeerbegeleider, en gezien enkele harde deadlines (onder andere begeleider die overstapt naar andere vakgroep/faculteit en natuurlijk de 3000 euro boete van het kabinet komend collegejaar) heb ik besloten om een deel van mijn onderzoek te schrappen. Jammer genoeg was dat ook een heel interessant deel dat diep inging op social media, maar om het afstuderen behapbaar te maken moest er iets uit. Het afstudeeronderzoek gaat nu puur om het concept authenticiteit, wat ik waarschijnlijk nog wel in een social media context wil onderzoeken.

Deze maand wil ik me qua 4 Hour Body aanpak richten op een aantal van de andere basistechnieken die ik uit financiële overweging in januari nog niet geprobeerd heb, zoals de PAGG stack (een combinatie van kruidensupplementen die helpen vet te verbranden) en de kettlebell swing (een volgens het boek erg efficiente trainingsmethode om spiermassa te bouwen). Verder is het weer tijd om me te oriënteren op de optredens die komende tijd in de Paradiso/Melkweg/Tivoli zijn – ik ga nog naar La Pegatina en Skunk Anansie deze maand, maar verder is de agenda verschrikkelijk leeg.

Photo365 #10 – Fresh Start

Meer goede voornemens: vorig jaar had ik de eerste Start2Run set afgemaakt voordat ik naar Lowlands ging, maar daarna liet ik het weer afweten. Ontzettend jammer natuurlijk, want alle zuurverdiende conditie die ik had opgebouwd ben ik nu weer kwijt. Maar vanaf nu is het weer ma-wo-vr schoentjes aan, iPod in en een half uurtje aan de slag!

Non-Photo365 #4 – Before…

Ai, heb ik op dag #4 van m’n Photo365 al gefaald?

Beetje wel.

Ik ben wederom bezig met een dieet en het is bekend dat één van de meest motiverende dingen die je kunt doen een Before foto maken is. Gewoon alleen in je boxershort, buik niet inhouden, en dan een foto van voren en een van opzij. Eerlijk voor uitkomen wat de schade is. Vandaar het idee om mijn before pic te schieten en die meteen als dag #4 van de 365 te gebruiken. Juist het publiekelijk maken van dat soort foto’s is een extra motivatie lees je vaak, de (ingebeelde) sociale druk om er dan echt wat aan te doen is immens.

Maar op het laatste moment, net voor ie online moest komen, werd ik toch te pussy.

Dus: als ik m’n goal haal (60kg op de weegschaal, max 14% lichaamsvet) komt de foto online als deel van de 365 – samen met een After pic. Zo niet… dan negeren we gewoon dat ie ooit gemaakt is. Dat is voor iedereen beter :)

Start2Run podcast 1

Ik ben helemaal gesloopt.

‘t was maar een run van 18 minuten, waarvan per interval de helft lopen en de helft rennen, maar ik lig hier nog steeds totaal voor pampus. Laten we constateren dat mijn conditie echt niks waard is :)

Volgens de Nike+ sensor zag dat er ongeveer zo uit:

Verdere informatie kun je zien op m’n Nike+ profile pagina.

Wel fijn om begonnen te zijn. Nu hopen dat ik het de volle 10 weken kan doorzetten; de bedoeling is een ma/wo/vr schema aan te houden. Dat ging vroeger altijd mis omdat ik dinsdag en donderdag tot 4 uur ‘s ochtends in Asterion zat, maar die afleiding heb ik niet meer :)

Wel cute overigens, je kunt een hoop nutteloze widgets aanmaken op de Nike+ site om op je blog te plaatsen :)

Conditieverbetering poging – Start2Run

Het is weer eens zo ver, ik ga een poging doen om m’n conditie wat op te krikken. Vorige week bij mijn ouders m’n oude Nike+ kit voor m’n iPod Nano opgehaald, de hele Start2Run podcast met Evy Gruyaert erop gezet – aangeraden door iedereen die ook geen conditie heeft – en gisteren langs de Run2Day gegaan voor hardloopschoentjes. Ik heb platvoeten en dat zorgde de vorige keer voor een nogal abrupt einde aan het hardlopen toen m’n knieën er geen zin meer in hadden. Deze keer leek het me goed om eerst even advies in te winnen en correcte schoenen te kopen. Vanwege de goede ervaringen van Sanne ging ik naar de Run2Day, waar ze met behulp van videocamera’s je renbeweging analyseren en daar je schoenkeuze op aanpassen.

Dat was eigenlijk wel een beetje een deceptie, want de ‘cameras’ waren een stel webcam niveau handycams en de analyse ging niet veel verder dan ‘je enkel draait hier naar binnen, dat komt inderdaad omdat je platvoeten hebt, dan moeten we een stevigere schoen voor je regelen’. Wel zei ze dat de zachte Nike schoenen die ik hiervoor gebruikt had inderdaad ongeschikt waren voor mijn voeten – leuk om dat bevestigd te horen. Uiteindelijk kreeg ik de keuze uit een stel Sauconys, Asics en Mizunos die geschikt zouden zijn. De Mizunos voelden heerlijk comfortabel zacht, maar ik had het idee dat ze m’n voet nog steeds te weinig ondersteunden – ze waren net zo lekker als de Nike’s. De Asics waren ontzettend raar – alsof ze voor een volledig andere vorm voet waren gemaakt, met veel ruimte over bij het ene eind van m’n voet en veels te weinig aan het andere. Dus dan blijft er ééntje over…

Het zijn Saucony Progrid Ride 2 in een afschuwelijk zilver/goud kleurenschema geworden. Ik neig er haast naar een neppe goud/stalen kamper Rolex te kopen om ermee te matchen:

Saucony

Bling, baby, bling. Helaas hadden ze geen ander kleurtje voor me. Vanavond als de temperatuur wat gedaald is maar eens een sportbroek en een shirtje aantrekken, de iPod opzetten en een rondje door Lombok rennen!

Ironisch: vetpercentage afwijking

Sinds het begin van m’n dieet gebruik ik een Accumeasure tang om m’n vetpercentage te meten. Dat is belangrijk, want het is een betere metriek dan je BMI en weegschaal vetmetingen zijn te onbetrouwbaar. Toen ik begon had ik een vetpercentage van 26%, een geval van obesitas volgens de vetpercentageschaal. Extra motivatie om harder af te vallen. Volgens de norm zou een jongen van mijn leeftijd in goede conditie 14% vet moeten hebben. Maar op m’n laagst woog ik slechts 58kg en was m’n vetpercentage nog steeds 20%. Frustrerend, het is daarna ook nooit beter geworden.

Tot vanmiddag. Want, ironisch als het is, vanmiddag was ik mezelf aan het opmeten toen ik zag dat de nulstand van de meter niet overeenkwam met de nul streep van de schaal. Nooit eerder opgevallen. Een beetje kloten met het apparaat en wat blijkt nou… er is een afleesclip die ik de afgelopen 2 jaar niet gebruikt heb. Die verschuift het meetpunt met zo’n 6mm. Dat betekent dat ik op m’n ergst geen 26% vet had, maar 23%. En dat ik aan het eind dus geen 20% vet had, maar 14%. Ik zat allang netjes op m’n doel maar was me er totaal niet van bewust.

Fucking frustrerend.

Maar goed: ik zit nu dus niet op 25% maar op 20%. Definitely een beter gevoel dan weer officieel tot het overcorpulente deel van de Nederlandse bevolking te horen…

Afvallen: Week 2

De eerste twee weken op een nieuw dieet. Voor m’n gevoel gaat het prima en de weegschaal is het nog niet met me oneens, ook al is het nu nog water wat ik kwijtraak in plaats van vet.

Eten gaat goed, al is het natuurlijk wel simpel dat ik nu tijdelijk thuis woon en moeders voor me kookt. Ik vraag bij het avondeten gewoon of ze extra veel groenten maakt – vlees was er altijd wel in overvloed hier in huis – en eet dan geen rijst. Geen limiet op hoeveelheid, gewoon eten tot ik genoeg heb gehad. Ontbijt en lunch bestaat meestal uit fruit, zoals een galia meloen of druiven, gecombineerd met wat vlees of eitjes. Heb laatst genoten van een heerlijk ontbijtje meloen met parmaham, doe maar luxe ;)
Ik merk ook dat ik zonder de (artificiële) suikers uit frisdrank en snoep en de koolhydraten uit brood of rijst veel sneller vol zit en dat gevoel ook veel langer blijf houden. Vroeger had ik na 2 uur alweer honger en begon ik te snacken, nu kan ik makkelijk 5 uur verder zonder zelfs over eten na te denken… Het enige waar ik me zorgen om maak is dat ik nog geen van de lichamelijke klachten heb waar voor gewaarschuwd wordt bij de eerste dagen van een lowcarbs dieet. Of ik heb heel veel geluk (mjah, fat chance) of ik snij de koolhydraten er nog niet genoeg uit. Even me verder inlezen hoe dat precies werkt…

Nu weer een oude favoriet, de Physicsdiet chart. Als je trouwens iets deprimerends wilt zien moet je het verloop van m’n chart over de afgelopen twee jaar bekijken. Let’s try that again…
Afvallen, week 2

De makkelijke interpretatie van de grafiek: zolang alles onder de lijn voortaan groen blijft is het okee.

Evolutionary Fitness

M’n grote dieetpoging van 2006 was best een prestatie. Ik verloor 17 kilo en voelde me kiplekker. Maar het was op bepaalde punten toch best zwaar om vol te houden en gedurende 2008 liet ik één voor één de gewoontes die ik met zoveel moeite geleerd had los. Aan het eind van het jaar durfde ik nauwelijks meer op de weegschaal te staan. Dus nu ben ik anno 2009 weer dik en voel ik me weer rot. Wat je eet heeft zoveel invloed op hoe je je voelt…

M’n nieuwe poging om wat gezonder te leven heet Evolutionary Fitness. Toen ik er eerst van hoorde klonk het nogal als een hype, maar na het lezen van een artikel in The Times werd ik toch nieuwsgierig. Arthur de Vany, de bedenker van dit systeem, is professor aan de universiteit van Californië en heeft al tientallen jaren zo geleefd. Hij is 70 en ziet eruit als 50, terwijl hij waarschijnlijk gezonder is dan een gemiddeld iemand van 30.

Volgens EF is het probleem dat ons lichaam niet gebouwd is voor het moderne leven. Sinds we aan landbouw doen eten we voornamelijk koolhydraten (pasta, granen, rijst, etc) die we voorheen maar weinig binnenkregen. Dat onze jacht op voedsel tegenwoordig uit het afrekenen van een AH magnetronmaaltijd bestaat helpt ook niet mee. Miljoenen jaren aan evolutie hebben geleid tot een lichaam dat perfect was voor de hunter/gatherer cultuur – maar niet voor pizza night achter je TV. Teveel koolhydraten en te weinig lichaamsbeweging leiden tot een ongezond lichaam: dat is het beginpunt van EF.

Dat koolhydraten een issue zijn was ook al eerder inspiratie voor een dieet: Atkins. Dat kent iedereen van de deceptie na de hype, de luie dikke mensen die enthousiast aan Atkins begonnen en nog dikker eindigden. Dat is te wijten aan een zeer gelimiteerde interpretatie van het Atkins dieet: om je lichaam vet op te laten nemen moeten koolhydraten aanwezig zijn. Dat gaf hun een vrijbrief om maaltijden te maken met extreem veel vet en weinig koolhydraten. Lichaamsbeweging was meestal ook niet aan de orde. Een dieet kan geen wonderen verrichten als je jezelf voor de gek houdt. EF legt de nadruk daarom andersom: lichaamsbeweging is de eerste stap, dieet de tweede. En die low-carbs maaltijden moeten nog steeds gebalanceerd zijn en niet alleen uit 7 speklapjes bestaan.

Dat wordt dus 2 tot 3 keer per week een korte (max 45 minuten), maar zeer intensieve workout (omdat hunter/gatherers ook niet dagelijks 2 uur in de sportschool routineus met gewichten aan het pompen waren). En daarnaast volledig m’n eetpatroon aanpassen. Zoveel mogelijk verse groenten, fruit en vlees en absoluut niks waar voornamelijk koolhydraten in zitten: pasta, rijst, brood, etc. Hierdoor krijg je maaltijden die voor de nuchtere Hollander compleet bizar zullen zijn. Alvast mijn excuses als ik binnenkort een keer voor je kook ;)

Als je het interessant vindt kun je de basisgedachtes achter EF in dit document wat uitgebreider nalezen. Ik hou jullie, net als de vorige keer, op de hoogte van m’n bevindingen.