Style over Substance

MacNetbook Dell Mini 10v

6 december 2009 // Geen Reacties // Categorie: Foto // Tags: Afstuderen, Computers, Design, Gadgets

Werken in m’n eigen kamer is nooit zo’n succes. Als ik niet de 360 aanzet weet ik nog wel een leuke serie om te kijken, of vind ik het nodig om m’n basgitaar te pakken en weer eens keihard lawaai te maken. Van alles, behalve hard aan de slag gaan. Daarom probeer ik zoveel mogelijk buiten de deur te doen – op een fauteuil in de Coffee Company met gratis wifi, bijvoorbeeld. Maar de Jewel laptop uit 2004 die ik gebruik begon zo langzamerhand uit elkaar te vallen. Letterlijk – ik ben her en der al wat stukjes plastic kwijt en sommige kabels kunnen nu probleemloos contact maken met de buitenwereld. Tijd voor vervanging.

Het liefst natuurlijk een Macbook (Pro!) – maar dan moet je minstens 900 euro vrij te besteden hebben. Dat ging geen succes worden. Maar m’n eerste loonstrookje was wel binnen en daar kon een goedkoper alternatief mee geregeld worden: een Dell Mini 10v netbook.

Niet dat ik van plan was om standaard Windows op een Dell te draaien – één van de meest zuigende combinaties mogelijk – maar toevallig kan zo’n Mini 10v met wat aanpassingen gewoon OSX draaien (tegen de wensen van Apple in, overigens)! Voor zo’n 300 euro heb je dan een soort MacNetbook… voor 1/3de van de prijs van een officiële Mac. En als je er toch alleen op gaat internetten en typen hoeft ie ook niet even snel te zijn.

Anderhalve week geleden bestelde ik ‘m op de Dell site, met een grote 6 cell batterij en een witte (toch een beetje Apple style) bovenkant. De specs zijn als netbook natuurlijk niet geweldig – 1.6ghz Atom CPU, 1gb geheugen, 160gb schijf, 1024×600 scherm – maar het pluspunt is dat ie daardoor makkelijk 5 uurtjes op z’n batterij kan draaien. Dat doet geen Macbook hem na Volgens Elger kan elke Macbook dat, ohwell . Vrijdag kwam hij eindelijk en een middagje installeerwerk volgde…

Lief he? Ik gebruikte de Gizmodo guide, waarna ik de nieuwste NetBookInstaller gebruikte om te updaten naar 10.6.2. Apple wou namelijk roet in het eten gooien: de laatste update 10.6.2 controleert of het systeem draait op een Atom CPU. Gelukkig was dit snel opgelost: met een kleine patch doet de processor nu alsof ie een Intel Core Solo is en draait ook Snow Leopard 10.6.2 prima:

Een paar andere laatste probleempjes (geluid deed het eerst niet, na sleep wou hij niet meer opstarten, etc) werden simpel opgelost door het forum op MyDellMini over de 10v even na te zoeken, vooral het samenvattingstopic.

Vanaf deze week ben ik dus 100% Mac gebruiker. Misschien niet helemaal legaal, maar dat kan de pret niet drukken

WUS fotowedstrijd

27 augustus 2009 // 1 Reactie // Categorie: Foto // Tags: Design, Fotografie, Horloges

Ik heb teveel horloges. En met m’n één in, één uit beleid moesten sommige het veld ruimen. Nu kun je ze verkopen, maar sommige zijn zo weinig waard dat het niet echt iets oplevert. In plaats daarvan leek het me cool om m’n Alpha Planet Ocean via een fotowedstrijd aan een nieuwe eigenaar te helpen. Het doel van de wedstrijd op WatchUSeek was simpel: leg een goedkoop mechanisch horloge zo kick-ass mogelijk op een actiefoto vast.

Ik verwachte niet zoveel, omdat horloge fans meestal geen fotografen zijn. Maar dat leverde toch nog leuke plaatjes op! De hoogtepunten:

Als een horloge tegen water kan, kan het vast ook wel tegen hete koffie…

Het merk van dit horloge is een Bagelsport. En dat is een bageltoaster. 1 + 1 = …

Een creatieve manier om je horloges opgewonden te houden…

Even op de optimale temperatuur brengen

Maar definitely de winnaar…

Een horloge aan een honkbalknuppel binden en dan net zo vaak ballen slaan tot je er een perfect op de foto krijgt. Kick-ass rating behaald

De Alpha Planet Ocean is dus in een pakketje op weg naar Amerika!

Paristic stickers

26 augustus 2009 // 4 Reacties // Categorie: Foto // Tags: Design

In verband met de situatie rond m’n nieuwe kamer en de huisbaas ben ik wat huiverig om m’n kamer te verven in de verschillende kleurtjes waar ik zo’n zin in had. Mocht ik de kamer vroeg verlaten moet ik alles weer opnieuw wit verven (hoewel de kamer toen ik hem kreeg verre van wit was). Het leek me echter wel leuk om toch iets met de muren te doen nadat ik er een spierwit laagje latex op gesmeerd had. Muurstickers leken de ideale oplossing: bij het verhuizen kun je zo’n vinylsticker namelijk probleemloos en zonder schade van de muur afhalen.

Ondanks dat ik wat vaker in Parijs ben geweest en weet dat het in de praktijk gewoon een drukke, vieze metropool is zoals elk ander, heb ik diep van binnen nog het romantische ideaalbeeld van de stad voor m’n ogen. Daardoor vond ik Paristic, een muursticker winkel die op Parijs geïnspireerde stickers verkoopt, altijd een prachtige site om doorheen te kijken. Nu was het tijd voor m’n eerste aankoop. Vanmiddag heb ik de Arche de Tour Eiffel sticker opgehangen:

Witte muren, grijze plinten, zwarte sticker

Je krijgt een opgerolde sticker met een laag folie die de plakkant beschermt en een aanbrengfolie waarmee je de hele sticker in één keer op de muur plakt. Na de sticker via het aanbrengfolie op de muur te plakken zet je ‘m goed vast door met een bijgeleverd plastic schuifje over de sticker heen te wrijven – hij plakt daardoor meer aan de muur dan de folie. Verwijder de aanbrengfolie en voila, de sticker zit op de muur. Het opplakken van zo’n Paristic sticker is redelijk te doen in je eentje, maar voor de ideale afwerking heb je toch eigenlijk twee man nodig. Daarnaast is de vinylsticker heel teer en kun je bij het te enthousiast wegtrekken van het folie gemakkelijk de sticker scheuren of vervormen. Daarom betwijfel ik dat je deze stickers van de muur af kunt halen en opnieuw kunt gebruiken, wat vaak over vinylstickers gezegd wordt. Ik besloot de Rataouille-achtige sticker niet meer te plaatsen (hij was bedoeld voor boven het keukenblokje) maar daarmee te wachten tot ik weet hoe lang ik in deze kamer wil blijven zitten. Maar over de looks van deze sticker ben ik eigenlijk wel erg enthousiast!

Prometheus CR1 gekocht

17 augustus 2009 // 7 Reacties // Categorie: Foto // Tags: Design, Horloges

Ik kon het weer eens niet laten: ik heb een nieuw horloge gekocht. Dat betekent ook overigens dat ik horloges moet gaan verkopen; ik heb een nieuw in/uit beleid waardoor ik niet meer horloges mag bezitten dan ik ruimte heb in m’n horlogedoos. Ik zal het dus voortaan met ‘slechts’ 12 horloges moeten doen…

De Omega Speedmaster en Tag Heuer Carrera staan al tijden op m’n ooit-kopen lijst, twee prachtige mechanische horloges met een vergelijkbaar uiterlijk: chronografen met een zwarte wijzerplaat en lunette, met contrasterende witte wijzers.

M’n nieuw aanwinst is een Prometheus CR1, die qua styling aardig op deze horloges lijkt en mij daarom zo aanspreekt. Het verhaal achter dit horloge is een beetje apart: de eigenaar van Prometheus wilde voor een betaalbare prijs de horloges maken die hij zelf mooi vond. Door Aziatische onderdelen te gebruiken dacht hij de prijzen omlaag te kunnen schroeven van duizenden dollars naar enkele honderden. Hij huurde een ontwerper in en vroeg hem om een chronograaf horloge met een uiterlijk dat hetzelfde gevoel had als een Sinn, een merk dat bekend staat om efficiënte horloges met weinig poespas. Die kerel gaf hem een perfect ontwerp: wel het Sinn gevoel zonder precies hetzelfde te zijn als een specifiek Sinn horloge.

Wat die eigenaar niet doorhad was dat hij bijna hetzelfde ontwerp had gekregen als een Kobold Phantom, ook een door Sinn geïnspireerd horloge. Tegen de tijd dat Kobold fans hem beschuldigden van foute praktijken waren de eerste modellen al uit de fabriek aan het rollen. De ontwerper werd ontslagen en Prometheus moet nu nog even door de zure appel bijten om weer serieus genomen te worden.

De Kobold Phantom is een tactical horloge, volgens hun verkoopverhaal speciaal ontworpen voor gebruik door SWAT, special ops en andere eenheden met zeer hoge betrouwbaarheidseisen. Het heeft daardoor ook een interessante historie als één van de horloges die Jack Bauer in 24 heeft gedragen. Maar realiteitszin zorgde er echter voor dat Jack daarna weer rondliep in G-Shocks en andere betaalbare horloges, de Kobold kost namelijk $5250 – toch iets meer dan een CTU agent zou neerleggen voor een horloge…

Onbedoeld is de CR1 dus een homage van een Kobold model, waardoor hij opvallend betaalbaar is geworden. Carlos, de eigenaar van Prometheus, wil namelijk zo snel mogelijk van deze horloges af om zijn naam niet verder te beschadigen en ze kosten daarom online nu slechts 240 euro. Ik weet dat dit veel meer is dan de gemiddelde bezoeker van m’n blog aan een horloge wil uitgeven, maar 240 euro is binnen deze niche echt belachelijk goedkoop. Het is ook zo weinig dat ze op de tweedehandse markt noodgedwongen nog goedkoper zijn en opeens binnen mijn budget vallen…

Voor iets meer dan 150 euro mag ik straks, met dank aan HomageForum, een CR1 ontvangen die slechts twee dagen gedragen is voordat de eigenaar besloot hem weer te verkopen. Score! Zal uiteraard een nette fotoshoot houden zodra hij binnen is.

Ticino Big Pilot horloge

6 mei 2009 // 15 Reacties // Categorie: Foto // Tags: Design, Fotografie, Gadgets, Horloges, Mode

Noem het een uit de hand gelopen hobby, of noem het een… nou ja, dat eigenlijk wel. Maar goed, ik heb er dus weer een horloge bij!

M’n nieuwe speeltje: de Ticino Big Pilot

Eigenlijk had ik deze blogpost al een paar dagen af, maar nu wil het toeval dat deze Ticino Big Pilot een homage is aan een model dat B-uhr wordt genoemd. In de tweede wereldoorlog vlogen de Luftwaffe piloten met deze horloges, B-uhr staat voor Beobachtungs-uhr: observatie horloge. Ze werden gebruikt om te navigeren en moesten daarom simpel afleesbaar en zeer nauwkeurig zijn, maar ook tegen de klappen van een luchtgevecht kunnen. Nu heb ik zo m’n tactloze momenten, maar om een homage aan een Duits oorlogshorloge op 4 of 5 mei te posten gaat mij toch ook net te ver

Origineel WO2 B-uhr horloge van IWC

De B-uhrs hebben een simpel, maar daardoor heel elegant ontwerp met een zeer interessante historie. Alleen zijn die originele B-uhr’s tegenwoordig niet alleen onbetaalbaar, maar kunnen ze ook niet normaal om de pols: ze waren 55mm breed en werden over de mouw van een flightsuit gedragen.

Nieuwe 55mm B-uhr van Laco zoals piloten hem droegen

Nieuwe 55mm B-uhr van Laco op een normale pols

Maar verschillende bedrijven, waaronder een aantal van de originele fabrieken, maken tegenwoordig kleinere versies van de B-uhr’s. De Airman Original van originele fabrikant Stowa is mijn favoriet, maar deze is nog wat hoog gegrepen voor een student met een prijs die begint bij 990 euro (overigens hebben ze ook een versie die ‘slechts’ 590 euro kost. Die staat hoog op de lijst als afstudeercadeau voor mezelf).

Stowa Airman Original

Gelukkig zijn er ook goedkope opties en qua prijs/kwaliteit springt de Ticino meteen in het oog. Voor net geen 100 euro wel de B-uhr look, inclusief steriele wijzerplaat en blauwe wijzers, maar dan draaiend op een (overigens zeer betrouwbaar) Japans mechanisch uurwerk in plaats van authentiek Zwitsers. Geen krasbestendig saffierglas of andere luxe, maar dat kan ook haast niet voor die prijs. Het enige echte nadeel: de kast is 47mm breed, wat hem eigenlijk alleen geschikt maakt voor vrij grote jongens. En met mijn 15 cm pols omtrek ben ik er daar niet een van…

De Ticino weer, in zwart/wit om te verbloemen dat deze shot niet zo goed was

Toch kon ik het niet laten en bestelde ik de Ticino met korting via WatchUSeek. Toen hij eenmaal binnen kwam bleek ik toch gelijk te hebben: 47mm is eigenlijk te groot voor mijn pols. Gelukkig is de trend om steeds grotere horloges te dragen nog niet afgenomen (hoewel de verwachting is dat de recessie het conspicuous consumption patroon de komende tijd nog flink zal verbreken) en kan ik er nog net in casual gebruik mee wegkomen. Het bandje wat erbij zat was – zoals altijd bij goedkope horloges – waardeloos, dus werd een nieuw flieger-stijl bandje van Steinhart besteld. Die komt hopelijk een van de komende dagen aan, dan komt er uiteraard weer een volledige fotosessie.

Troika Eiszeit creditcardhouder en geldclip

12 april 2009 // 15 Reacties // Categorie: Foto // Tags: Design, Kleding

Ik draag al een jaar of drie geen normale portemonnee meer, omdat ik de slechte gewoonte heb die maximaal te gebruiken. En met maximaal bedoel ik gevuld tot het punt van ontploffen: alles van oude bioscoopkaartjes, tientallen euro’s aan muntgeld en willekeurige bonnetjes tot elke kortingskaart ooit bedacht. Rondlopen met zo’n gezwel in je broek is verre van charmant. In plaats daarvan kocht ik de dunste creditcardhouder die ik kon vinden (een modelletje van Claudio Ferrici) en overleef ik sindsdien op een vijftal pasjes en briefgeld. Muntgeld wordt los in de achterzak gestoken en zo snel mogelijk uitgegeven of gewisseld.

Helaas is die creditcardhouder nu aan het doorscheuren en moest er snel en goedkoop een vervanger komen. Op Stijlforum werd de Troika creditcardetui met geldclip van creditcardhouder.nl al eerder getipt als betaalbare mogelijkheid en toen ik tijdens de Almanak fotoshoot de Troika van Evan zag was ik om. Hopelijk ontvang ik deze week dus dit model Troika in de kleur Eiszeit:

Zomerhorloge 2009

8 april 2009 // 2 Reacties // Categorie: Foto // Tags: Design, Gadgets, Horloges, Kleding, Mode

Ik maak er geen geheim van dat bijna al mijn horloges sterk lijken op de modellen van onbetaalbare merken waar ik alleen van kan dromen. Maar ik heb mezelf altijd voorgehouden dat ik niet zo’n loser ben die met een nep Rolex stoer loopt te doen in de kroeg. Ik draag een horloge omdat ik het model mooi vindt en het goed bij m’n outfit past, niet omdat ik het merkje zo groot mogelijk in iemand z’n gezicht wil duwen. Ik wil dus geen replica – een horloge dat ook het merk kopieert.

Nu heb ik al eerder over de Chanel J12 geschreven, een keramisch wit horloge dat een prima zomerhorloge zou kunnen zijn a’la deze foto van Kanye West. Onbetaalbaar natuurlijk. Op eBay ontdekte ik een merkloze kopie van dit horloge:

Prima optie om de zomer mee door te komen, dus gekocht. Maar wat kreeg ik vandaag in de post?

Hmmm. Daar staat toch heel duidelijk Chanel J12 dat was niet de bedoeling. Het blijkt een standaard replica dus. Terugsturen ging me weer geld kosten, als ik ‘m hield kreeg ik een gedeeltelijke refund van de verkoper… tjah. Ik zal me deze zomer even over m’n ‘ethische’ bezwaren heen zetten en rondlopen met een nepper.

Extra ironie waarde: gisteren ontdekte ik dat Kanye West op z’n eigen site een horloge showt met precies de look waar ik eigenlijk naar op zoek was, de Nixon Time Teller White:

Wel een quartz in plaats van mechanisch, maar voor slechts $55… Zucht…

Millionsmart Tourbillon 1801

20 maart 2009 // 2 Reacties // Categorie: Foto, Video // Tags: Design, Gadgets, Horloges

Op een normaal quartz horloge is het niet zo lastig om extra functies te bouwen. Een extra routine in de chip en een nieuw horlogeontwerp is geboren met een stopwatch, kalender of alarm erop. Bij mechanische horloges is het lastiger; een chronograaf of alarm moet dan worden gebouwd uit talloze radertjes en veertjes. Vandaar dat de functies dan complications (naar het Frans) worden genoemd. Eén van de lastigste complications is de tourbillon.

De tourbillon, Frans voor wervelwind, werd in de 19de eeuw uitgevonden. Zwaartekracht beïnvloedt een mechanisch uurwerk, waardoor het gaat afwijken en niet meer de juiste tijd weergeeft. Abraham-Louis Breguet bedacht een ingenieuze oplossing om dit tegen te gaan: het uurwerk wijkt af omdat de kracht van één kant komt. Maar als de kracht verdeeld wordt zodat het van alle kanten komt is er geen afwijking meer. We kunnen de richting van de zwaartekracht natuurlijk niet veranderen – maar wel welke kant van het uurwerk naar die kracht toe staat. Het escapement, het stuk van het uurwerk dat de tijd meet, zit daarom bij een tourbillon in een aparte draaiende kooi. Elke minuut draait de kooi een rondje – elke minuut is de zwaartekracht dus netjes verdeeld. Een YouTube voorbeeldje:

Voor het bouwen van een tourbillon is weken aan handwerk van geoefende horlogemakers nodig. En het is toch een onnodige luxe in een tijd waarin je met quartz horloges veel nauwkeuriger weet hoe laat het is. Daarom zitten ze alleen nog maar in de topstukjes van de Zwitserse horlogemerken, puur voor de patswaarde en om de exclusiviteit van die horloges te benadrukken. Voor minder dan €10000 kun je ze daar niet krijgen.

Gelukkig zijn er de Chinezen! Net zoals elke sector weten ze ook bij de horloges te laten zien wat massaproductie en goedkope arbeid voor de kostprijs doet. Nog steeds is een tourbillon bouwen een eindeloos stukje handwerk, maar de handen van Chinese horlogemakers zijn nou eenmaal wat goedkoper dan de Zwitserse. Hun creaties zijn relatief betaalbaar en waarschijnlijk de enige manier, als fan van horlogetechniek, om ooit een tourbillon om de pols te krijgen. Zoals, uh…

Dat kan dus ook weer van m’n bucket list af

Natuurlijk meteen enkele foto’s van genomen. Bekijk ze in deze set, als grote slideshow of gewoon bovenaan dit bericht.

Skull & Crossbones manchetknopen

12 maart 2009 // 2 Reacties // Categorie: Foto // Tags: Design, Gadgets, Kleding, Mode, Studentikoos

Weet je nog dat ik een maand of 2 geleden een gesp voor één van m’n Marina Militare horloges had gekocht met zo’n logotje erop?

Daar heb ik nu bijpassende zilveren manchetknopen voor

En die staan me zo:

Meer foto’s in deze set. Wil je zien wat voor detail ik kan schieten met m’n nieuwe fotogear? Bekijk dan deze niet verkleinde foto, waarop je elk krasje en putje in het zilver kunt zien – terwijl het voor het blote oog gewoon vlak lijkt.