Geweldige short van Pixar die als voorfilmpje van Bolt in de bios werd vertoond. ‘t is een spoof op de hele Japanse import autotuning scene – denk aan films als Fast & Furious: Tokyo Drift, spelletjes als Need For Speed Underground en elke foute anime serie die je kent. Ik heb ook nog een paar jaar in die scene gezeten (m’n auto heeft er nog wat mishandelingen aan overgehouden) en alles klopt echt geweldig. Well done Pixar! (via)
The Protector is een oninteressante film die je niet hoeft te kijken.
Maar!
Er zit wel één van de vetste vechtscènes ooit in. Drie minuten en vijfenvijftig seconden lang beukt de hoofdrolspeler zich in één lange opname door een lobby heen, zonder dat er ooit van camera gewisseld wordt.
Sowieso ben ik groot fan van dit soort long takes, scènes die lang duren maar met slechts één camera (lijken) geschoten (te) zijn. De hele scène moet perfect gaan want fouten kunnen niet opgelost worden door even naar een andere camera te springen. Children of Men had daar recentelijk misschien wel de mooiste van.
Jammer dat de rest van deze film niet op hetzelfde niveau was
Ik vond Escape From City 17 al vet, maar @vandervelden linkte naar dit filmpje van Nederlandse bodem. ‘t is nog een testversie en de kans bestaat dat hij alweer offline is tegen de tijd dat je dit bericht leest, maar What’s In The Box is echt een heerlijk stukje Half-Life geïnspireerde actie. De audio van de protagonist ontbreekt nog in deze versie maar dat maakt eigenlijk de sfeer juist compleet, heerlijk claustrofobisch en typisch Half-Life. Het enige wat erop aan te merken valt is dat de computer effecten in de HQ stream net wat teveel opvallen en de Combine soldaten allemaal witte stofpakken van de Gamma lijken te dragen.
Waar het filmpje precies voor is… De site zegt eigenlijk niks en het commentaar op YouTube is op standaard YouTube niveau. Geen idee dus. Ben erg benieuwd!
Meh. Mijn mening over Up verandert nog steeds niet, ook niet na de nieuwste trailer – waar we eindelijk zien waar die hele film nou eigenlijk over gaat. Ik heb niks tegen Pixar, Ratatouille is één van de beste 3d animatiefilms ooit. Finding Nemo, Monsters Inc, WALL-E, The Incredibles, allemaal topfilms. Maar dat hele Up… voor een zeurderige chagerijnige ouwe kerel hoef ik niet naar de bioscoop. (via)
Bolt is een superhond. Een superhond die samen met z’n bazin Penny vecht tegen de gemene supercrimineel Dokter Calico – inclusief evil cat (‘vo voor de Inspector Gadget verwijzing). Als Calico Penny ontvoert moet Bolt ontsnappen en er alles aan doen om haar te bevrijden. Geweldig plan… Behalve dan dat Bolt helemaal geen superhond is. Hij is een doodnormale hond die denkt dat zijn rol in een succesvolle TV serie echt is.
Ik had weinig verwachtingen van de nieuwe Disney film Bolt toen ik er voor het eerst over las. In vergelijking met de Pixar films waren Disney’s eigen brouwsels niet bepaald een succes. Maar toen ik de trailer zag was ik al meteen om. Geweldig idee, lekker uitgewerkt. We hebben hem vannacht bekeken en ook als film van anderhalf uur weet het – toch vrij simpele – plot elke seconde te boeien.
Ook qua looks doet de film niet onder voor Pixar’s recente werk als Ratatouille of Wall-E. Animatie en voice werk zijn de hele film door echt top-notch, met John Travolta als stem van Bolt en Miley Cyrus als stem van Penny. Minder bekend, maar showstealing in bijna elke scene waar ze in zit, is Susie Essman als stem van Mittens – de door Bolt gekidnapte ‘onschuldige’ kat die hem naar de schuilplaats van Calico moet leiden.
Een fijn verhaal en goede kwaliteit beeld en geluid zijn belangrijk, maar wat Bolt een succes maakt zijn de kleine details. Het moment dat Bolt leert hoe je met schattige puppy ogen eten kunt krijgen. De mafia-style afpersingspraktijken van Mittens. De rare tics van de New Yorkse duiven, inclusief “Fuggedabou’it!”.
Zeker de meest vermakelijke film die ik de afgelopen maanden gezien heb. En definitely een aanrader als je van Disney houdt – ik heb nog steeds al mijn hoop op The Princess And The Frog gevestigd om het echte Disney gevoel terug te laten komen, maar Bolt is in de tussentijd een prima zoethoudertje!
Ik word er wel eens van beschuldigd Tarantino te idoliseren. Dat zinloos geweld, uitgevoerd in een ode aan vergeten filmgenres, in mijn ogen een prima reden is om miljoenen dollars en prima acteurs te verspillen. Dat ik zo’n film, onder de hoede van een andere regisseur, zou zien voor de epic fail die het in werkelijkheid is.
Waarschijnlijk wel ja.
Maar dat maakt me niet minder zin hebben in Inglourious Bastards, de nieuwe Tarantino. Welk filmgenre hij dit keer vervuilt met overdreven bloederig geweld en volgevloekte dialogen? De klassieke tweede-wereldoorlog-behind-enemy-lines film, de Dirty Dozen stijl films. Brad Pitt is een Amerikaanse luitenant die acht gevangenen-zonder-toekomst als soldaten meeneemt naar Frankrijk. Daar zullen ze, als een soort historische terroristencel, op brute wijze Nazi’s afslachten en paniek zaaien.
Neil Gaiman is één van m’n favoriete auteurs. Hij schrijft voornamelijk boeken en strips met een Brits gevoel voor humor en een lichte fantasy touch. Die combinatie maakt hem weinig bekend in Nederland, met uitzondering de verfilming van Stardust vorig jaar. Een film die door de recensenten werd beschreven als ‘een sprookje voor volwassenen’ – geen grote hit, maar door bijna iedereen die ‘m zag hoog gewaardeerd. Dit jaar krijgt een ander boek van hem de big screen treatment: Coraline. Het klassieke verhaal van meisje verhuist, meisje ontdekt geheime deur, geheime deur leidt naar surrealistische wereld waar meisje vastzit (okee, misschien niet zo klassiek). Beetje Alice in Wonderland gemengd met wat Nightmare Before Christmas – veelbelovend!
Ja, ik zat gisteren natuurlijk ook voor de TV om de inauguratie van Obama te bekijken. Maar als je het zelf niet gezien hebt is het onmogelijk dat je nog niet geconfronteerd bent met één van de honderdduizenden beschrijvingen die op het ‘net staan, daar zal ik verder niks aan toevoegen. Ik vond dit echter wel een prachtig moment dat later op de dag plaatsvond: de eerste dans van Barack en Michelle Obama op het Neighborhood Ball.
Niet dat de Obama’s zulke geweldige dansers zijn, maar hebben we ooit Bush op deze manier gezien? Tastbaar, gevoelig, toch met een bepaalde waardigheid, sowieso anders dan Bush z’n I’m-a-fucking-dick routine. Ja, dat is vast de schuld van de media – hoe vaak krijgen we beelden te zien van Bush tijdens een feestje dat in zijn eer wordt gehouden? En ongetwijfeld krijgt Obama ook nog wel wat dick momenten op TV de komende vier jaar. Maar ik kan toch niet ontkennen dat deze shots me misschien meer doen dan het geforceerde van de inauguratie en de parade. Dit is Obama, dit is z’n vrouw, na al die jaren vinden ze elkaar nog steeds lief. En hebben ze goede smaak in muziek. Misschien geen belangrijke factor voor een president, maar toch één waar ik blijer van wordt.
Overigens, ik ben ook biased omdat Beyoncé hier één van de allermooiste nummers ooit zingt: At Last, origineel uitgevoerd door de geweldige Etta James. Als je het een mooi nummer vindt moet je zeker meer van haar luisteren. Bonus video’s… Een opname van een 69 jarige Etta die het nummer opnieuw zingt:
En Beyoncé die het in Cadillac Records zingt, de film over de platenmaatschappij waar ook Etta bij zat:
Lang niet gedaan, zo’n round-up. Het is kerstvakantie en dat betekent natuurlijk SOG’n
De film Sukiyaki Western Django lijkt net zulke heerlijke cultpulp te worden als From Dusk ‘Till Dawn en Desperado – een onwaarschijnlijk verhaal afgewisseld met prachtige gunplay en mooiere vrouwen. Het plot gaat over twee Japanse gangs – de Reds en de Whites – die in een totaal anachronistische Western setting tegen elkaar vechten. Het klinkt bizar, maar westerns en samurai films blijken juist regelmatig plots van elkaar te stelen – hiermee is het cirkeltje min of meer rond. (YouTube)
En als we dan toch al op Tarantino gebied zijn, Quentin helpt regisseurs die hij goed vindt te promoten door hun films uit te brengen onder het ‘Quentin Tarantino Presents’ label. Hell Ride is de nieuwste, over een biker die wraak willen nemen op de motorgang die zijn vriendin vermoord heeft. Geen vernieuwend plot, maar een hoop favoriete Tarantino acteurs en Vinnie Jones moeten wel voor topvermaak zorgen. (YouTube)
Op vergelijkbaar cultpulp niveau komt binnenkort de Wii game Mad World uit. In tegenstelling tot de lieve (laffe?) spelletjes waar de Wii meestal mee wordt opgezadeld is Mad World een bloederige affaire in de geest van Sin City. Het spel is een third person shooter uitgevoerd in zwart, wit en bloedrood en gaat over Jack, een monteur met een kettingzaag als hand (obviously). Zijn stad is in quarantaine gezet en de inwoners doen mee aan een bloederige gameshow waarin de laatst overlevende… overleeft. Prachtige artstyle, heel benieuwd of de gameplay net zo cool kan zijn. (YouTube)
9 is een geanimeerde short die Shane Acker maakte toen hij student was. De short won zoveel prijzen dat er nu een echte film van wordt gemaakt met hulp van Tim Burton. Bekijk het origineel en vergelijk het daarna met de nieuwe Apple trailer, ik denk dat er een mooie film uit gaat komen! (Apple, YouTube)
En we eindigen met iets wat niet direct met films te maken heeft: in science fiction films zijn raketten altijd voorzien van prachtige, perfect symmetrisch blauwe vlammen – overduidelijk door een computer tevoorschijn getoverd en verre van realistisch. Of niet? NASA heeft een nieuwe methaanraket getest en dat ziet er nog veel mooier uit dan ze in de meeste films hebben. (YouTube)
