30 juni 2009 // 6 Reacties // Categorie: Foto // Tags: Fotografie, Kleding, Mode
Vorige donderdag was het dan eindelijk zover: na twee maanden (lange wachttijd voornamelijk veroorzaakt door mijn eigen laksheid) kon ik mijn maatshirt ophalen in Amersfoort. Over deze laatste sessie valt eigenlijk weinig te vertellen – ik kwam, ik zag en ik betaalde (Veni, Vidi, Visa 
). Ik was tevreden, er hoefde niks meer te worden aangepast.
Om jullie een idee te geven heb ik twee spiegelfoto’s gemaakt – niet echt topwerk, maar ze laten prima zien hoe het shirt valt. De foto’s zijn met shirt uit de broek om de lengte te kunnen zien, maar dat hoort normaal natuurlijk niet 
Ik heb een maatshirt laten bouwen omdat ik ontevreden was met off-the-rack shirts. Er waren altijd problemen, plekken waar zo’n shirt niet goed zat. De vraag is dan natuurlijk: is alles opgelost nu ik een maatshirt heb?
Oh yeah baby.
Even kort de belangrijkste punten aanstippen:
- Schouders. Stoppen perfect op de schouder, niet een paar centimeter ernaast. Nauwelijks een millimeter ernaast. Zat bij mij op normale shirts redelijk in de buurt, maar nooit zo perfect.
- Armgat. Begint daadwerkelijk onder bij m’n oksel in plaats van halverwege m’n arm – normale shirts, ook slimfit, gaan uit van een veel bredere borstkas.
- Schouderlijn. De lijn waar de voor- en achterkant van het shirt aan elkaar genaaid zijn hoort perfect met de lijn van je schouder mee te lopen, niet af te lopen naar voor of achter. Per persoon is dat verschillend en waarschijnlijk niet te regelen zonder maatwerk.
- Mouwen. Als je een (correct gesneden) jasje draagt hoor je nog een centimeter, misschien twee, van je manchetten te zien. Op normale shirts waren de mouwen zo lang dat je bij mij acht centimeter zag.
- Taille. Het maatshirt is slank genoeg gesneden om flatteus te zijn, maar niet zo extreem dat m’n toch aanwezige bierbuik duidelijk zichtbaar is. Normale shirts lukt het nooit zo’n fit te bereiken.
- Lengte. Shirts van het rek moeten soms echt onmogelijk ver m’n broek in, komen haast lager dan m’n boxers. Deze is volgens de normen wel weer wat kort, maar dat bevalt mij eigenlijk prima!
Zijn er dan nog nadelen? Nou… De fit is flink cut to the bone en dat merk je ook – dit shirt is gemaakt om er goed uit te zien, niet om handarbeid in te verrichten. De bewegingsvrijheid heeft flink moeten inboeten ten opzichte van de overhemden die ik voorheen kocht. Maar ja, die overhemden waren dus ook een beetje zoutzakken… Misschien dat ik in de toekomst ook ‘comfortabele’ shirts wil laten maken, maar ik ben in principe erg tevreden met deze trade-off.
145 euro blijft echt ontzettend prijzig, maar het eindresultaat mag er dan ook zijn. En je kunt je afvragen wat je liever hebt: één perfect passend shirt of drie van 50 euro die waardeloos zitten… Nog erger, vorig jaar heb ik nog zo’n modeshirt – type drieknoops kraag met contrastvoering op boord en manchetten en contraststik bij de knoopsgaten – gekocht voor 120 euro. Dat is al helemaal een misplaatste aankoop als je ziet dat je voor een paar tientjes meer dezelfde opties regelt, maar dan op maat. Aanrader dus!
Voor de fairness moet ik er wel bij zeggen dat dit m’n eerste maatshirt is, ik heb geen ervaring met andere winkels in Nederland die een niet-bespoke maatshirt service bieden. Het zou dus goed mogelijk kunnen zijn dat ik ook al tevreden zou zijn met een maatshirt van een goedkopere toko. Een eerlijke vergelijking zal op zich laten wachten tot ik weer genoeg geld bij elkaar gesprokkeld heb om een shirt bij een concurrent te laten bouwen
Update: Evan had zijn shirt al wat eerder binnen en daar foto’s van gemaakt, daar heb ik meteen maar even één van geleend:
