DIY Waxcanvas Cameratas: deel 1

Als ik nu €300 aan onbesteed geld op de rekening had staan dat ik nergens anders voor nodig had weet ik zeker waar het heen zou gaan. Dat werd gepaypald naar de VS om een van deze twee cameratassen te bestellen:


ONA Union Street


ONA Brixton

Ik vind de meeste normale cameratassen verschrikkelijk lelijk. Het zijn net laptoptassen; zwarte nylon gedrochten, functioneel gemaakt om een bepaald object van plek A naar plek B te slepen, zonder enige aandacht voor hoe het eruit ziet. De paar merken die wel aandacht aan het uiterlijk besteden zijn op hun beurt weer diefstalgevoelig; elke dief weet dat er uit een Crumpler tas waarschijnlijk een hoop geld te halen valt. Daarnaast moet het moderne, synthetische uiterlijk van Crumpler je ook maar net bevallen.

ONA pakt het anders aan. Van binnen zijn deze tassen net zo functioneel als elke andere goede cameratas, maar van buiten wekt de tas niet de indruk dat er een dure camera in zit. Het lijkt een ‘gewone’ messengerbag met een wat ouderwets uiterlijk. Je ziet er dan ook geen grammetje nylon of plastic aan – het doek is gemaakt van waxcanvas, de trim is van volnerf leder, het metaalwerk is van koper. Precies mijn smaak dus.

Waxcanvas is een oude methode uit de jaren ’20 om stof waterafstotend te maken door het met een wasmengsel te behandelen. Het idee was de eeuw daarvoor ontwikkeld voor zeilen op schepen, maar het werd toen opgepikt door bedrijven als Barbour, Filson en Belstaff om kleding en tassen te maken die bestand waren tegen het vochtige buitenleven. Zo werd waxcanvas al snel geassocieerd met activiteiten als jagen en motorrijden. De was maakt de stof stugger en geeft het een heel typerend uiterlijk, dat net als leer er mooier uit gaat zien naarmate het meer doorleefd en gebruikt wordt. Waxcanvas is daardoor nu opnieuw populair bij merken die een stijlvol heritage tintje aan hun producten willen geven. Maar omdat men het tegenwoordig nog maar weinig gebruikt – er zijn ondertussen functioneel betere synthetische oplossingen ontdekt – wordt er niet meer op grote schaal waxcanvas geproduceerd. Het proces om canvas te waxen is ook niet geautomatiseerd en het is lastiger om gewaxte stoffen te verwerken tot het eindproduct, waardoor er veel handwerk in zit. Dat drijft de prijs van producten met waxcanvas flink op.

Zo’n ONA is dus helaas buiten mijn huidige financiele bereik. Maar toen werd ik via Stijlforum op het volgende idee gebracht:

  • Je kunt door middel van een padded insert van elke normale tas een geschikte cameratas maken.
  • Webshop ASOS heeft een aantal goedkope tassen – slechts 20 euro – die oppervlakkig gezien best veel lijken op zo’n ONA, van katoen canvas en met splitlederen trim en koperkleurige gespjes.
  • Je kunt zelf canvas waxen, ook als het al in een eindproduct is verwerkt.

Vooral dat laatste punt was een openbaring. Na wat googlen bleek dat het jarenlang voor scouts, survivalists en kampeerders de normaalste zaak van de wereld was om hun eigen spullen als tenten en rugzakken te behandelen met wax. En heel lastig lijkt het niet te zijn, als je de videos op YouTube zo bekijkt. Een tas in ONA stijl ligt dus wel binnen bereik! En aangezien ik altijd hou van niet helemaal goed doordachte doe-het-zelf plannen…

De ASOS tas is verkrijgbaar in zwart, blauw en mosterdgeel (origineel ook in olijfgroen, nu helaas niet meer). Omdat ik de blauwe versie het mooiste vond heb ik deze besteld, maar later realiseerde ik me dat gewaxte stof donkerder van kleur wordt en dat het mosterdgele model na het waxen waarschijnlijk precies de tint bruin was geworden die ONA ‘Ranger Tan’ noemt. Als het eindresultaat bevalt koop ik de mosterdgele ook wel, voor het geld hoef je het niet te laten.

Ik heb nog een padded insert van het merk Tenba liggen. Toevallig heeft Marijn dezelfde ASOS tas (wel in olijfgroen) met dezelfde insert getest – zie foto hierboven – waardoor ik weet dat dit model in ieder geval perfect past. Misschien koop ik, als het wax-experiment goed verloopt, er nog wel een mooiere insert voor op eBay. Bijvoorbeeld de Puleme, die ook voorzien is van een flap aan de bovenkant om de compartimenten mee af te sluiten.

Zelf wax maken bleek simpel, het basisrecept is een mengsel van paraffinewas (waxinelichtjes) met bijenwas. Toevoegen van olie of thinner is ook mogelijk voor andere eigenschappen van de wax, maar niet noodzakelijk. Maar hoewel dit de goedkoopste optie was had ik eigenlijk helemaal geen zin in het zelf omsmelten en mengen van wax. Ik wil eerst zien of het resultaat uberhaupt de moeite waard is voor ik een paar kilo kaars ga omsmelten, dus moest een wax kopen die al klaar voor gebruik was.

Aankoop 1 voor project waxed canvas cameratas is binnen! #otterwax

Mijn keuze voor deze eerste poging viel op OtterWax. In tegenstelling tot reguliere wax bevat OtterWax geen paraffine en is daardoor 100% natuurlijk, hoewel dat mij natuurlijk weinig kan schelen. Het belangrijkste voordeel van Otterwax is namelijk dat het niet gesmolten hoeft te worden, het blok wax (ter grootte van een stuk zeep) kan direct op de stof worden uitgewreven. Barbour, Filson, en andere bedrijven die waxcanvas producten maken leveren ook eigen wax, maar die moet eerst boven een vuurtje gesmolten worden voor het met een kwast of roller op het object gesmeerd wordt. OtterWax leek mij de minste moeite te gaan kosten.

De OtterWax is al binnen, want besteld bij de Nederlandse webshop Warenmagazijn, de ASOS tas komt overvliegen uit Engeland en laat nog even op zich wachten. Zodra die er ook is ga ik het meteen proberen, dan volgt ook een deel 2 bericht met uitgebreide fotoshoot van het proces en hopelijk het succesvolle resultaat!

Update: Deel 2 staat nu ook online!

WatchUSeek Chinese Project Watch

Mijn nieuwste aanwinst heb ik nu een weekje in huis en het is meteen een blijvertje. WatchUSeek is een van de grootste horlogefora op internet – toevallig ook gerund door een Nederlander, Ernie Romers – en mijn favoriete plek om het online over klokjes te hebben. Ik zit zelf vooral in de ‘betaalbare’ subfora als Affordables, waar men het over horloges van onder de pakweg 500 euro heeft, en Chinese Mechanical, waar het gaat om horloges met een Chinees (duh) uurwerk.

Nu is het populair op horlogefora om elk jaar een ‘forumwatch’ te laten bouwen; een speciale gelimiteerde editie alleen gemaakt voor leden van dat specifieke forum. Helaas is de gemiddelde forumbezoeker ietsje welvarender dan de gemiddelde student, waardoor ik nog nooit mee heb kunnen doen aan zo’n forumwatch – veels te prijzig. Tot vorig jaar: rond augustus bedacht een enthousiaste commissie van leden op WUS Chinese dat het best een optie was om ook daar een forumwatch te bouwen. Maar dan wel betaalbaar, want geproduceerd in China via de contacten die zij hadden!

Het resultaat kwam vorige week, na een halve maand verblijf bij de douane, bij mij aan de deur. Het is een horloge geworden met flinke prijs/kwaliteit verhouding: een mechanische automaat (geen quartz, maar nog echt met veren en radertjes dus), met werkende maanfase, big date, een sunburst guilloche champagnekleurige wijzerplaat, krasvast saffierglas en een gepolijste RVS kast. En daarnaast nog het WUS logo op wijzerplaat, kroon, en bandje gezet.

En dat alles voor maar $130. Een model met vergelijkbaar ontwerp en identiek uurwerk kost in webshops het drievoudige, terwijl een Zwitsers mechanisch horloge met maanfase makkelijk meer dan €1000 zou kosten.

Leuk speelgoed dus :D

Appartementje Rik & Tyrza

Rik en Tyrza wonen nu nog in Wijk bij Duurstede, maar willen graag verhuizen naar Utrecht om dichter bij al hun vriendjes te zitten (jeuj!). Maar dan moeten ze eerst hun huidige appartement verkopen. De gemiddelde makelaar maakt verschrikkelijke foto’s, wat ook niet helpt bij een spoedige verkoop, dus ze hadden gevraagd of ik wat foto’s voor ze kon schieten. Nu heb ik daar eigenlijk helemaal niet de goede apparatuur voor, want voor dit soort werk wil je een stuk meer groothoek hebben dan een kitlens heeft (m’n normale 17-85 IS lens is – wat een timing – net kapot gegaan aan de beruchte ERR01), maar ik ben nog best een aardig end gekomen! Bekijk de slideshow hierboven of de set op Flickr.

Update: Het appartement staat nu te koop op Funda!

Try Acrobatics EP Release

Try Acrobatics – het bandje dat voorheen nog Black Boys on Mopeds heette – heeft afgelopen zondag z’n eerste EP Sharp Moves & Dirty Minds uitgebracht. Met bijbehorend natuurlijk een feestje in Pakhuis Wilhelmina. Het voorprogramma bestond uit Sideditch en Politics, waarna de jongens rond een uurtje of zes het podium opklommen om zelf even stevig te rocken. Kijk boven naar de pics of luister hieronder naar de EP!

Voortgang januari 2011

En we hebben onze eerste maand 2011 weer overleefd. De status hier is:

  • Afvallen
    Ik zit sinds 1 januari op het SlowCarb dieet uit The 4 Hour Body. De meningen over het dieet zijn verdeeld – iedereen die iets van afvallen denkt te weten heeft kritiek op me – maar de resultaten zijn prima. 1 januari begon ik met 68,6kg en op 1 februari nog slechts 62,4kg. Een deel van het verlies is natuurlijk water, maar zelfs dan is het geen slechte score. Helaas nog 18,1% lichaamsvet, al is dat een impedantiemeting via weegschaal dus niet geweldig betrouwbaar. Het doel is niet lichter dan 60kg maar met lichaamsvet op 14% (de normale waarde voor een man in goede conditie). Zo dicht op de 60kg wordt het doel dus recomposition – vet inruilen voor spiermassa – en ik moet daarom veel meer sporten. Hoe weinig zin ik er ook in heb.
    Ik ben me er overigens prima van bewust dat Ferris een eersteklas salesman en/of marketeer is en SlowCarb niet minder een hype dan Atkins, Sonja Bakker of Dr. Frank. Maar hee: 6,2kg lichter op de weegschaal in 31 dagen. Doel/middelen/heiligt.
  • Hardlopen
    Ai, daar val ik al door de mand. Drie keer per week hardlopen was het devies, en vorige zomer ging dat ook probleemloos. Ik had de hele eerste Start2Run sessie afgemaakt en kon 5 kilometer rennen zonder enige problemen. Maar ik blijk een mooi-weer-renner, want deze maand vond ik na vier keer het wel weer mooi geweest. Ik hoop dat februari ietsje warmer wordt, dan ga ik weer een poging wagen. Maar de kou is geen motiverende factor voor me.
  • Geen alcohol drinken
    Op SlowCarb mag je een paar glazen rode wijn per dag drinken, zolang ze maar weinig restsuiker bevatten. Daarnaast mag je op de wekelijkse cheat day drinken waar je zin in hebt, al zuip je een fust leeg. Maar om het afvallen een beetje te bespoedigen heb ik er voor gekozen om helemaal geen alcohol te drinken. Probleemloos de volle maand gehaald, wat best verrassend is vergeleken met vorige alcoholloze periodes in Enschede. Maar het helpt dan ook dat ik hier in Utrecht niet meer midden in het studentenleven zit en daarom niet dagelijks met alcohol wordt geconfronteerd. Omdat ik al zo dicht op de 60kg zit mag ik vanaf deze maand wel alcohol op cheat day, maar het lijkt me wat overhaast om meteen dagelijkse rode wijn in de routine op te nemen.
  • Photo365
    Nog een tegenvaller. Ik fotografeer veel te weinig, terwijl ik het een ontzettend leuke hobby vind, dus een 1-foto-per-dag project leek mij een goede motiverende factor. Na de eerste week bleek het echter al lastig om vol te houden. De oplossing leek simpel: de camera altijd in de tas mee en gewoon op straat foto’s maken. Het blijkt alleen dat straatfotografie helemaal niet mijn ding is. Ik weet niet hoe goede straatfotografen dat doen, maar ik zie het gewoon niet. Die schoonheid in het straatbeeld, die perfecte compositie in het spontane te pakken kunnen krijgen, totaal niet mijn ding. Ik ben beter met een geknutselde studio en m’n flitsertjes. Daarom een nieuwe definitie van het doel: aan het eind van dit jaar moet ik 365 goede foto’s erbij hebben. Ze hoeven niet elke losse dag geschoten te zijn en inhaalruns mogen, maar er moeten 365 verschillende foto’s (geen dubbele uit 1 run foto’s) op Flickr bijkomen voor het einde van 2011. Mobypics tellen niet.
  • Afstuderen
    Deze maand een flink gesprek gehad met m’n afstudeerbegeleider, en gezien enkele harde deadlines (onder andere begeleider die overstapt naar andere vakgroep/faculteit en natuurlijk de 3000 euro boete van het kabinet komend collegejaar) heb ik besloten om een deel van mijn onderzoek te schrappen. Jammer genoeg was dat ook een heel interessant deel dat diep inging op social media, maar om het afstuderen behapbaar te maken moest er iets uit. Het afstudeeronderzoek gaat nu puur om het concept authenticiteit, wat ik waarschijnlijk nog wel in een social media context wil onderzoeken.

Deze maand wil ik me qua 4 Hour Body aanpak richten op een aantal van de andere basistechnieken die ik uit financiële overweging in januari nog niet geprobeerd heb, zoals de PAGG stack (een combinatie van kruidensupplementen die helpen vet te verbranden) en de kettlebell swing (een volgens het boek erg efficiente trainingsmethode om spiermassa te bouwen). Verder is het weer tijd om me te oriënteren op de optredens die komende tijd in de Paradiso/Melkweg/Tivoli zijn – ik ga nog naar La Pegatina en Skunk Anansie deze maand, maar verder is de agenda verschrikkelijk leeg.

Photo365 #12 – Protection from what? “Zee Germans”?

Eén van de dingen die al eeuwen op de fotografie benodigdheden lijst stond was een aantal ondergronden om bij productfotografie te gebruiken. Licht spiegelende doe-het-zelf tegels zijn hier populair voor. Helaas verkopen ze bij bouwmarkten en klustoko’s dat soort tegels niet los maar per pak – niet helemaal mijn bedoeling.

Als alternatief daarom bij de Xenos, Blokker en andere burgerlijkheidswinkels wat losse platen gekocht waar huisvrouwen normaal kaarsen op zetten. Eén keer lij-steen, één keer geëtst glas en één keer spiegelend. Deze combinatie van glas op lij-steen leverde een aardig effect op, maar was nog niet heel overtuigend. Toch nog even door blijven zoeken, helaas…

Photo365 #10 – Fresh Start

Meer goede voornemens: vorig jaar had ik de eerste Start2Run set afgemaakt voordat ik naar Lowlands ging, maar daarna liet ik het weer afweten. Ontzettend jammer natuurlijk, want alle zuurverdiende conditie die ik had opgebouwd ben ik nu weer kwijt. Maar vanaf nu is het weer ma-wo-vr schoentjes aan, iPod in en een half uurtje aan de slag!

Photo365 #9 – Prometheus

Een beetje aan het valsspelen. Deze is namelijk niet op 9 januari genomen :’)
Nog steeds aan het stoeien met de tussenringen. Nu ik ze weer ontdekt heb krijg ik ze maar met moeite van m’n camera af, zoveel lol heb ik ermee. Vandaar de oneindige rij aan macro shots… Dit plaatje van mijn Prometheus CR-1 horloge zou zo hun reclamefolder in kunnen wat mij betreft.

Photo365 #8 – The world through a lens

Een regenachtige dag is altijd een perfect moment om eens flink op te ruimen. Beide desktops waren aan de beurt – m’n bureau is nu weer heerlijk leeg en ook m’n iMac desktop is opgeschoond. Met dezelfde goede moed meteen een nieuwe wallpaper gemaakt. Mijn gebrek aan geografische kennis was al jaren een bron van ergernis en kennisoverdracht via wallpaper leek me een leuke inspanningsloze oplossing ;)

Wat er nog op m’n bureau is blijven liggen:

Apple iMac 24″ 2.8ghz Dualcore (2008)
Apple iPhone 2G dock
Apple remote
Lacie Neil Poulton 1TB HD (1x Time Machine, 1x Storage)
Creative Inspire 6700 speakers
Kingston memorycard reader
Belkin 7 poorts USB2.0 hub
Microsoft Natural Ergonomic Keyboard 4000
Microsoft Trackball Optical
Lival bureaulamp