Nieuwe baan: Social Media Manager

Ik had het stil willen houden totdat ik officieel getekend had, maar door mijn vakantieplanning gebeurt dat pas op mijn eerste werkdag. En dat duurt me nog veel te lang, dus zal ik het nu maar vast verklappen:

Ik heb een nieuwe baan! :D

Vanaf augustus ga ik aan de slag als Social Media Manager bij Brooklyn Ventures.

brooklyn

Brooklyn is een venture capital bedrijf in de regio Utrecht, met een kantoor op de campus van de Nyenrode Universiteit – weer eens wat anders dan het gemiddelde industrieterrein ;) . Ze investeren in verschillende start-ups – van Facebook foto-apps tot emergency repair in de olie/gas industrie – in sectoren waar de partners al eerder ervaring hebben opgedaan, waardoor ze ook inhoudelijk een rol kunnen spelen.

Nyenrode University

Omdat het niet praktisch/haalbaar is voor elk van deze start-ups om iemand aan te nemen die zich fulltime bezig houdt met social media word het mijn taak om dit vanuit Brooklyn Ventures te gaan doen. Ik zal de verschillende start-ups helpen een strategie te ontwerpen voor hun social media activiteiten en ze vervolgens ondersteunen in de uitvoering hiervan. Zo’n beetje mijn dreamjob dus: werken in de start-up scene, op strategisch niveau social media aanpakken maar tegelijkertijd hands-on aan de slag kunnen, en ondertussen kennismaken met het venture capital wereldje. Heb er ontzettend zin in!

Voor ik ga werken pak ik nu nog even snel een weekje vakantie, daar was ik door al het solliciteren nog niet aan toegekomen. Ben nu dus druk op zoek naar een last-minute bestemming om komende week nog even chill door te brengen. Ik sta open voor suggesties, dus als je wat leuks weet – roep maar!

Rangeerterrein

Ik kan me best voorstellen dat je m’n twitter niet leest. Ik update veel en 50% ervan is nauwelijks boeiend als je me niet zo goed kent. Gisteravond echter was een toppuntje. Toen had je namelijk dit kunnen zien voorbij komen:

nsrangeer

Jep. Het is me bijna gelukt om op een rangeerterrein vast te zitten.

Ik kwam van het kerstdiner van Etcetera en wou de eerste nachttrein terug naar Utrecht pakken. Vol enthousiasme zag ik op het juiste spoor een trein staan en sprong erin. Vijftien minuten later vond ik het toch vrij lang duren en wou ik even buiten kijken – toen bleken de deuren het niet meer te doen. De lachende mensen buiten die dit erg grappig vonden deden mij ook inzien dat hier iets mis aan het gaan was.

De trein vertrok bijna meteen en ik begon de wagon te doorzoeken naar een ander teken van leven, natuurlijk was er nergens iemand te vinden. Buiten zag ik ook niks voorbij komen wat ik normaal herken als omgeving Amsterdam CS, wat mij deed vermoeden dat ik sowieso geen goede kant op ging. We waren ondertussen al een minuut of tien aan het rijden en ik vroeg me toch echt af hoe ik uit die trein ging komen. Het paneel met knopjes waar de conducteurs altijd mee spelen leek me een goede manier om met de machinist in contact te komen, maar voordat ik kon bedenken hoe ik die ging openbreken maakte de trein een aantal slingerbewegingen en ging keihard in de ankers. Ik zag buiten ondertussen meer rails dus dit voelde aan als de eerste aanzet om de wagons te parkeren. Met die vriestemperaturen ‘s nachts dit seizoen stond een nachtje in zo’n wagon niet bepaald hoog op de verlanglijst… Paniek dus, en het eerste wat je dan doet? Aan de noodrem trekken. Pneumatisch blazende geluiden kwamen uit de trein vandaan en een – wat geïrriteerde – stem klonk uit de speakers: “Blijf waar U bent, bij de noodrem die U geactiveerd hebt. *zucht* Ik kom eraan.”

De machinist keek me aan, zag een zatte student en wist al wel hoe laat het was. Achter hem liep een andere wat verdwaasd ogende kerel die ze in een eerdere wagon gevonden hadden. Zonder er verder woorden aan vuil te maken (behalve een verzuchte “had je niet wat eerder aan die rem kunnen trekken”) reedt de machinist de trein achteruit naar een opstappunt vanaf waar we een taxi ingestuurd werden. De taxichauffeur keek ons aan en lachte, “Oh, jullie zaten vast in de trein. Ja, dat kan ik zien, jullie hebben niet zo’n lelijk geel hesje.”, klopt :) en reed ons terug. Super chill geregeld dus, ik dacht eigenlijk dat ik in serious shit zou raken omdat ik aan een noodrem had getrokken, of dat ik in ieder geval de taxi moest betalen. Maar ik werd gewoon op Amsterdam CS gedropt om – 2 uur later dan bedoeld – weer een nachtnet poging te doen.

En nu weet ik ook hoe een rangeerterrein eruit ziet :)

FAIL stickers

FAIL regeert. Van alle internet meme’s is het een van de meest toepasbare. Maar om de zoveel tijd kom je een fail tegen in real life in plaats van het ‘net. En dan heb je dus geen Photoshop om aan mensen duidelijk te maken hoe epic ze aan het failen zijn.

Gelukkig denkt iedereen in dit web 2.0 tijdperk met je mee en kun je daarom FAIL stickers kopen, zo op elke situatie te plakken. 50 stuks voor $24.99 – das toch duidelijk een win ;)

FAIL sticker

Doet me trouwens erg denken aan de “Dit is niet OK” Hyves stickers van twee jaar geleden.
(via)

Poken

PokenHet nadeel van je Hyves, LinkedIn, Facebook, etc netwerken is dat het zo’n klotewerk is om nieuwe kennissen toe te voegen. Iemand d’r telefoonnummer vragen is vrij normaal, maar vragen of ze ook nog even alle netwerken die van toepassing zijn op het bierviltje wil schrijven gaat misschien wat ver. Poken is een systeem dat dit wil oplossen door kleine apparaatjes te verkopen, de Pokens, zo groot als een sleutelhanger. Via de site van Poken maak je een visitekaartje wat gevuld wordt met alle informatie die je in één keer wilt overdragen: naam, email, telefoonnummer, MSN, Hyves, Facebook, etc.
Elke keer als je nu iemand tegenkomt die ook een Poken heeft hou je ze tegen elkaar aan en wisselen ze informatie uit. Eenmaal thuisgekomen kun je de Poken inpluggen en alle nieuwe contacten bekijken. De Pokens komen in de vorm van verschillende schattige beestjes, zoals een panda of een bij… of een brandend skelet, zoals ik sinds vandaag heb. Hardcore, dude ;)

Voodoo Poken

Het systeem werkt natuurlijk alleen als beide partijen een Poken hebben en daar valt het systeem eigenlijk ook meteen om. Ik ben de enige persoon in mijn kennissenkring met een Poken, dus ik heb helemaal niemand om m’n gegevens mee uit te wisselen – laat staan dat ik zo iemand in een willekeurige kroeg tegenkom. Maar het is nog wel leuk binnen mijn sector, aangezien iedereen die iets met internetmarketing of nieuwe media doet er al één gekocht heeft. Een fun speeltje voor op borrels en congressen dus. Filmpje met meer uitleg:

Misschien heeft My Name Is E een beter idee. Zij willen hetzelfde gaan doen maar naast een los apparaat, de connector, willen zij E ook op telefoons zetten. Zodra iedereen zo’n systeem op z’n telefoon heeft gaat het natuurlijk een stuk harder rollen! Helaas is E nog in gesloten beta… Ben erg benieuwd wat dat gaat worden!

Last.fm Extra Stats wavegraph

Als toegepaste communicatie student kick je vanzelf op data. Je leert om patronen te herkennen, correlaties te ontdekken, nieuwe inzichten te krijgen. En soms is er niks leukers dan data te bekijken die over jezelf gaat. Via een lijst programma’s van Last.fm, Build Last.fm, ontdekte ik Last.fm Extra Stats.

Met Extra Stats kun je jouw gegevens van Last.fm op verschillende manieren vertonen. De leukste manier blijft de wavegraph, een grafiek waarin wordt getoond hoeveel je over tijd naar artiesten geluisterd hebt. Dit kennen we al van de proof of concept van Lee Byron en de website LastGraph. Die website is echter vrij langzaam en gebruikt externe servers om de berekeningen uit te voeren, terwijl Extra Stats het gewoon op topsnelheid op je eigen PC doet. Om het te testen heb ik alle data van mijn Last.fm profiel (van 6 november 2005 tot 25 februari 2008) in zo’n grafiek gezet:


(Klik op het diagram voor een grote, leesbare versie)

Vet. Blijkbaar heb ik in de afgelopen zomervakantie bijna geen muziek geluisterd, en zijn volgens kleur Eels en Richard Cheese de artiesten die ik het langst veel luister.

LibraryThing

Logo4_medium.gifM’n nieuwe time waster: LibraryThing. Deze site laat je een overzicht bouwen van alle boeken die je hebt en wat je van ze vindt. Vroeger gebruikte ik hier Now Reading voor, maar deze plugin is gebaseerd op Amazon en daardoor gericht op Engelse boeken – Nederlandse boeken kent hij niet. LibraryThing heeft dat probleem nauwelijks: vul de ISBN code van een boek in en hij kan wereldwijd 175 bronnen doorzoeken, waaronder 4 specifiek Nederlandse. Als test heb ik zo’n 60 niet-studie boeken uit m’n kamer gepakt. Binnen 20 minuten had ik ze allemaal ingevoerd. Nu nog de honderden boeken die ik bij m’n ouders heb laten liggen invoeren… (via)

Pownce invites over

Pownce.pngBij het updaten van m’n blog ging ik even m’n lijstje social networks af om te kijken of alles nog klopte en kwam ik ook m’n Pownce account weer tegen. Dit was in web 2.0 land enkele maanden helemaal hot, omdat het closed beta was en slechts een klein groepje high-profile bloggers er gebruik van kon maken. Ik schreef me natuurlijk ook in en kreeg m’n account toen het al een tijdje niet zo hot meer was. Het is een soort Twitter met meer mogelijkheden. Ik heb m’n account al zolang genegeerd dat ik er blijkbaar 24 invites voor heb. Iemand interesse? Doe maar een comment gooien hier beneden.

Flock en Songbird

Firefox, iedereen’s favoriete browser (en zo niet, waarom ben je in godsnaam nog niet overgestapt?), heeft twee heel interessante afleidingen: Flock en Songbird. Flock is een social web browser, dus eigenlijk Firefox met ingebouwde functies om je blog, Flickr, del.icio.us etc accounts aan te sturen. De eerste versies waren in mijn ogen niet zo heel interessant, maar de officiële versie 1.0 is sinds vandaag uit. Ik zal ‘m deze week installeren en testen, ik ben erg benieuwd of deze versie het uiteindelijk van de komende Firefox 3.0 kan winnen.

Songbird is een media library programma, vergelijkbaar met iTunes of de media library van Winamp. Songbird gaat echter nog wat stappen verder door een (op Firefox gebaseerde) browser toe te voegen die zeer adequaat kan omgaan met mp3s en podcasts. Surf naar een blog die veel linkt naar mp3s en Songbird geeft je automatisch de mogelijkheid deze te streamen of ze direct naar je library te kopiëren. Vanwege mijn iPod en extensieve iTunes library heb ik mijn primaire PC nog niet omgezet naar Songbird, maar mijn laptop draait al een tijdje op versie 0.3 en ik ben erg tevreden over de interface. De moeite waard om te proberen, vooral als je veel nieuwe en onbekende mp3s luistert via sites als Blogothèque.

Imagini

Schattig: Imagini is een uit de hand gelopen multiple choice testje, zoals ze wel vaker op blogs en hyves achtige sites worden gebruikt, waarbij je een aantal vragen wordt gesteld en steeds een plaatje als antwoord moet kiezen. Op basis van de gekozen plaatjes bedenkt de site een beschrijving voor jouw type (je VisualDNA) en kun je vergeleken worden met andere mensen. Mijn antwoorden staan ook in deze widget: