Ego-search #2

Blijkbaar had ik al veel eerder een blog moeten starten, twee weken geleden zou een zoekopdracht naar ‘Guy Sie’ in Google niks opleveren, tegenwoordig sta ik voor m’n eigen naam in Google op #1 (jammergenoeg heeft de rest nog steeds niks met mij te maken).

Koninginnenacht in Club Pepper

Wegens een klein ongelukje met de datum van koninginnedag en onze plannen voor die avond zaten wij dus niet op vrijdagavond (koninginnenach) maar op zaterdagavond (bij deze koninginnenachT) bij Club Pepper in Huize Maas te Groningen. Niet helemaal zoals gepland dus, maar desondanks hebben we genoten van Erick E en Kraak & Smaak. Feestje was prima, alleen niemand had een camera mee dus de impressie komt van de hopeloze cam op mijn Motorola RAZR:

clubpepper2.jpgclubpepper1.jpg

Reclamebedrijf met stijl

Tot twee jaar geleden dacht ik niet dat ik bij een reclamebedrijf zou gaan werken. Marketing en reclame waren wel mijn ding, maar ik dacht daar nooit een baan in te kunnen vinden. En een baan heb je toch nodig voor geld, dus ik dacht een sell-out te zijn en de corporate kant op te gaan. Beetje interne communicatie herorganiseren, dat soort dingen. Je weet wel. Saai. In een pak. Proberen R&D nerds te laten communiceren met TBK managers en verkopers van onduidelijke afkomst. Tot ik meeging met een excursie naar KesselsKramer. Het begint al als je naar binnen loopt in de kerk die ze hebben laten ombouwen. Leuk, wit kerkje, aardig idee om daar je bedrijf in te vestigen. Maar je verwacht niet zo snel dat je binnen een houten fort, zo uit een Amerikaanse western gepikt, tegenkomt. Je loopt snel door het fort heen, op weg naar de vergaderzalen waar we ontvangen worden, en loopt langs verschillende werkplekken met elk zo zijn eigen karakteristieke eigenschappen (flipperkast, popcorn-automaat…?!). In de vergaderzaal neem je plaats aan… een pingpongtafel. Waar zij vergaderen. En pingpongen.

De sfeer was relaxt, de mensen waren hip en artsy, de campagnes die ze ons lieten zien waren gaaf. Toen wist ik zeker dat corporate nooit meer wat voor mij zou zijn, maar dat ik me alleen thuis zou voelen als ik hier aan de bak kon.

Maar ja, dan vraag je dus aan dat aardige meisje in het witte linnen rokje hoeveel TCW’rs ze nou precies aannemen per jaar… “Geen” zei ze lachend, “want die kunnen we alleen als strateeg gebruiken. En daar hebben we er genoeg van.”
Ai. En hoe kom je hier dan te werken? “Nou, als je HBO grafische vormgeving ofzo had gedaan… hadden we best wel even naar je portfolio willen kijken. Maar ik moet je zeggen, we nemen ook niet zomaar een graficus aan hoor, dan moet je wel goed zijn…”
Okee. En waar halen ze dan hun strategen vandaan? “Nou, we kijken bij kleinere reclamebedrijven of er daar nieuwe veelbelovende strategen aan het werk zijn en als dat wat lijkt dan doen we ze een aanbod. Ze willen toch altijd bij ons werken, je hoeft ze niet eens meer geld te bieden.”

Goed punt. Dat wordt dus mijn plan.

Oh, en snap je nog steeds niet waarom ik bij KesselsKramer zou willen werken? Klik eens een paar keer op die link naar hun website. Bij een bedrijf met zo’n gevoel voor humor wil iedereen toch werken?

YouTube

Na social bookmarks via del.icio.us, social photos via Flickr en social music via Last.fm hebben we nu ook… social videos. Via YouTube. Om het systeem eens te testen heb ik de twee filmpjes die ik voor de Agora heb gemaakt erop gezet. De spelers lijken goed te werken op een blog en als manier om filmpjes te hosten is het prima, bespaart mij een hoop bandbreedte en schijfruimte.

Spring Agora 2005 Teaser

Spring Agora 2005 Trailer