Ik ben net terug van een tripje naar Hengelo, waar ik samen met Tyrs en Isa een uitvoering van Rent in het Rabotheater gezien heb. Ik had deze musical al eerder in Nederland gezien, maar toen was het een vertaalde Nederlandse versie. Zoals het Nederlandse versies betaamt was die laffer en tammer dan het origineel (vreemd genoeg worden musicals in dit land waar alles zogenaamd kan en mag meestal gecensureerd). Deze keer was het een uitvoering van de originele Engelse versie, waar we ons daarom erg op verheugden. Met uitzondering van de zwakke performance van de acteur die Roger speelde (geen sterke stem, werd eruit gezongen door de rest van de cast) was het super! Mijn best bestede 35 euro van dit jaar.

Een korte introductie op het verhaal, voor diegenen die de musical niet kennen: Mark en Roger zijn twee jonge kerels, starving-artist types, in het New York van de jaren 90. Mark is een filmstudent die het verhaal vastlegt met zijn camera, Roger een muzikant die door drugs AIDS heeft opgelopen. Ze wonen in een kamer in een oud pakhuis; eigenlijk rijp voor de sloop maar op dit moment nog een prima plek om krakers te herbergen. Vroeger woonden ze daar met nog drie huisgenoten: Maureen, een lesbische performance artist, Collins, een homofiele computerprogrammeur en Benny, een zakenman in wording. Benny is echter hogerop in de wereld gekomen en bezit nu het pand waar z’n voormalige vrienden in wonen. Op kerstdag deelt hij ze mede dat ze een jaar achterlopen op de huur en nu moeten betalen… Tegen deze achtergrond zien we wat er gebeurt met Maureen en haar vriendin Joanne, Collins en zijn nieuwe vriend Angel en Roger en het minderjarig exotisch danseresje Mimi.

Zoals je waarschijnlijk al door hebt was deze musical toen hij op het toneel kwam in 1995 een totale verrassing voor Amerika. Homo’s, lesbo’s, AIDS, het was allemaal heel erg eng en onbekend voor de gemiddelde conversatieve Amerikaan. Elf jaar later valt dat allemaal wel mee, deze zaken worden nu veel meer geaccepteerd en in Nederland was het stigma sowieso al eerder afgezwakt. Het is daarom niet meer dezelfde edgy en vooruitstrevende musical die het geweest is – maar desondanks niet minder leuk. Voor veel mensen was het ook een eerste nieuwe kijk naar musicals; gewend aan de standaard Amerikaanse feel-good musicals (waar ik zelf een hekel aan heb) werden ze opeens geconfronteerd met rockmuziek en een plot waarin mensen dodelijke ziektes hadden. Als je zelf het standaard vooroordeel over musicals deelt is Rent misschien een leuke manier om de andere kant van musicals eens te zien.

Vanavond was de op een na laatste uitvoering in Nederland, dus de kans dat je hem nog in het theater kunt zien is klein. Er is echter nog een optie: Rent is vorig jaar verfilmd. Het is niet hetzelfde als de musical live zien, maar zeker goed genoeg om van het verhaal en die liedjes te kunnen genieten. Zeker een aanrader dus!

    Reacties