Graduation

Ik zat net de season finale van The O.C. te kijken, waar alle hoofdrolspelers naar graduation gingen en hun diploma kregen. Deed me spontaan denken aan m’n eigen ‘graduation’ aan het Da Vinci College, waar ik op krukken heen moest (omdat ik tijdens de generale repetitie van de eindmusical m’n enkel had gebroken). Tijdens de uitreiking moesten alle leerlingen het podium op om hun diploma in ontvangst te nemen, jammergenoeg was het trapje het podium op een beetje hoog. Met pijn en moeite kwam ik het trapje op, tot vermaak van de coördinatrice die de zaal wist te melden dat dit “… de meeste moeite is die Guy de afgelopen zes jaar heeft gedaan om z’n diploma te halen”.

Pandemonium Zeilweekend

Ik ben terug van mijn eerste keer zeilen ooit. Het is nu zeker: Ik wil later een tweede (of derde) huis aan het water hebben. En dan niet zo’n mieterig kleine, maar gewoon een flink stuk villa met een eigen botenhuis. Dat ik ‘s ochtends wakker word, een skiff pak en even rustig een paar rondjes roei om wakker te worden, dan terugkom en de zeilboot uit het botenhuis haal om eens flink te gaan zeilen. En dan ‘s avonds met een motorsloep en een picnickmand vol eten en wijn ergens midden op het water gaan relaxen.

Ik moet dus een rijke vrouw gaan trouwen.

Het was geen echt gaaf weer voor het zeilen, wel veel zon enzo maar geen wind (ze noemden het ‘2 variabel’, wat ongeveer zoveel betekent dat je eens in het half uur geluk hebt en vooruit komt), maar ik heb me toch prima vermaakt. Ik vind het gewoon zo ontzettend gaaf om op het water te zijn, ik weet niet waardoor het komt. Misschien dat er ergens toch een klein beetje een natuurmens in me zit… uh, nee. Vast niet. Ik ben er in ieder geval volgend jaar weer bij, hopelijk met evenveel zon maar veel meer wind.

Pics komen dit keer niet van mijn RAZR, maar de kwaliteit wordt er niet beter op.

zeil1.jpg
De hele groep aan het wachten tot de Pandemonen de toko hebben betaald

zeil2.jpg
Mijn boot (heel toevallig alleen maar Mondu’s, plus ik)

zeil3.jpg
Onze toevoeging aan het hele zeilgebeuren, in tegenstelling tot…

zeil4.jpg
…Isabelle, die wel iets deed ;)

Arctic Monkeys, Paradiso

We waren redelijk vroeg in Amsterdam, hebben nog snel wat gegeten bij een italiaan naast het Leidseplein, en toen was het in de rij staan bij de Paradiso. Gelukkig hadden we vriendinnen vooraan de rij waar we erbij konden sluipen, dus slechts 15 minuten later stond ik binnen te genieten van m’n eerste… uh… cola. Ik moest die avond samen met Sanne en Sanne nog terug naar Enschede rijden, dus ik was Bob.

Paradiso is de mooiste zaal die ik ooit gezien heb. Ik ben een groot fan van de 013 in Tilburg, vind de Heineken Music Hall ook niet onaardig, maar dit is echt een ontzettend mooie toko. Voordat het een poppodium werd was het een kerk en ze hebben de mooiste elementen behouden; mooie romaanse boogjes en grote glas in lood ramen (verlicht!) achter het podium. Prachtige setting dus.

Het voorprogramma was de band Milburn, stadsgenoten van de Monkeys, prima opwarm-act. Meestal val ik in slaap bij voorprogramma-bands (meestal zijn, bij punkconcerten, de voorprogramma-bands ook echt absoluut af-schu-we-lijk. Eén uitzondering: in het voorprogramma van Less Than Jake zat twee jaar geleden Allister. Die zijn wel geniaal, je zou bijna kunnen zeggen dat ik ze die avond leuker vond dan LTJ) dus ik had hier ook niks van verwacht, maar ze waren lekker! Eigenlijk hetzelfde soort muziek als de Monkeys, maar dan iets rustiger en minder meeslepend. Nog iets te jong dus, even een jaartje laten rijpen en dan zijn ze vast prima. Aan het eind van het voorprogramma was het publiek prima opgewarmd en enthousiast (ik ben meestal aan het eind van het voorprogramma verveeld en apathisch, dus voor mij ook een first).

De Monkeys zelf kwamen relaxt het podium op, lekker nonchalant en dat-doen-we-wel-even. Misschien een beetje te nonchalant, tegen het kan-ons-niks-schelen aan. Je hebt toch niet voor niks dat geld uitgegeven, dus het zou wel leuk zijn als er een beetje enthousiasme vanaf kon. Maar dat werd vanaf het eerste gitaar-akkoord goed gemaakt en 50 minuten lang hebben ze er lekker tegen aan gerockt, alle favorieten werden gespeeld. Het enige jammere is toch dat ze geen toegift gaven… om 10 uur stonden we alweer buiten. Maar het was de moeite zeker waard!

Wederom komen de sfeer-impressies van mijn RAZR, ik begin nu ook te begrijpen waarom mensen graag een degelijke cam op hun mobieltje zouden willen. Volgende keer neem ik m’n Casio Exilim mee, die is ook niet best maar 2MP is in ieder geval meer dan 0,3…

arctic2.jpgarctic1.jpg