Snorestopper

Iedereen die wel eens met me in één kamer heeft moeten slapen weet dat ik nogal snurk. Hard snurk. Door m’n asthma zijn m’n ademwegen ‘s nachts als ik op m’n rug lig niet echt vrij te noemen en dat zorgt voor nogal wat lawaai. Na een paar positieve reviews op internet heb ik daarom het volgende apparaat gekocht:

Hivox Snorestopper
De Hivox Snorestopper.

Het idee is simpel. De Snorestopper wordt op de pols gedragen en bevat een microfoon en twee electrodes. Als je snurkt en de microfoon dit ontdekt (een consistent herhalend geluid, luider dan een aantal decibel) geeft de Snorestopper je 5 seconden lang een schok, ongeveer op het niveau van de Ab-trainers van een paar jaar geleden. Je lichaam vindt dit niet leuk, beweegt en legt je lichaam in een positie waarin je niet snurkt. Omdat je niet meer snurkt krijg je ook geen schok meer. Uiteindelijk wordt dit een ‘biofeedback loop’ (jaja) waarbij je lichaam weet dat het zich om moet draaien als je een schok krijgt. Mocht je heel erg hardleers zijn en niet willen bewegen krijgt je lichaam een schok van 30 seconden…

Nu sta ik er niet zo op te wachten om mezelf continu onder stroom te zetten, vooral omdat ik merkte dat de hoogste settings simpelweg pijn doen, maar op zich wil ik ook wel van het snurken af. Ze zeggen dat je zo’n 14 dagen gebruik nodig hebt voordat de biofeedback loop zichzelf heeft ingesteld en je consistent reageert op een zap. Dus over twee weken hoop ik positief nieuws te kunnen geven!

Lowlands

Het was gaaf! En in tegenstelling tot de weersverwachting waren de eerste 2 dagen van het type zon, blauwe hemel en 25 graden celcius. Jammergenoeg was de 3de dag dan weer wel onweersbuien en wolkbreuken, maar je kunt niet alles hebben. Optredens die ik gezien heb:

Vrijdag
Spinvis
Matisyahu
CKY
Razorlight
Fun Lovin’ Criminals
Bloc Party
DJ Shadow
Hard-Fi
Tiga

Zaterdag
Urban Dance Squad
Infadels
Dirty Pretty Things
Massive Attack
Night of Comedy

Zondag
Pete Philly & Perquisite
!!!

Euh, als je er zo naar kijkt was mijn vrijdag beter gevuld :) ik mis op zondag ook veel optredens omdat ik naar huis ging om m’n hertentamen te leren. Anders was ik ook nog naar Danko Jones, Arctic Monkeys, Belle & Sebastian en Muse (of Less Than Jake, maar die heb ik ondertussen wel vaker gezien) geweest.

Top 3 optredens:
1. Infadels. Oh mijn god wat was dat een gaaf optreden. Ik ken niks van ze en nog was het gaaf. Ik ga meteen alles downloaden.
2. Massive Attack. Heerlijk vooraan gestaan bij het tweede hek en elk basloopje door me heen voelen trillen.
3. Razorlight. Kende ik ook nog niet, maar was ook super!

Tegenvallers:
1. Spinvis. Die kerel kan niet zingen en z’n band kan niet spelen. Heel kut.
2. Hard-Fi. Heel veel over gehoord, veel van verwacht, maar in de realiteit niet de meest interessante lui om naar te moeten kijken. En de zanger is een arrogante pik.

Nu hard aan de slag om m’n tentamen van dinsdag te leren…

Toetsenbord

Microsoft Natural Ergonomic 4000
Ik type deze post op een nieuw toetsenbord: de Microsoft Natural Ergonomic 4000. En ik moet zeggen, het is flink wennen.

Even wat achtergrond informatie. Ik gebruik al computers sinds ik 8 ben. Toen ik zo oud was kreeg ik van mijn vader een ZX Spectrum, een home computer uit begin jaren 80. Het was toen al een ouderwets ding, met maar 48 kilobyte aan RAM (vergelijk dat met de 1 gigabyte die tegenwoordig in PCs zit) en rubberen toetsen die bij het indrukken een beetje sponzig aanvoelden. Ik was meteen verslaafd, ik leerde toen zelfs Engels om te kunnen programmeren. Dit werd later vervolgd met een Commodore 64 en later uiteindelijk een hele hoop PCs (XT, 386SX, 486DX2, P150, P2 400, P3 800, P4 1.3, P4 1.8, AMD 1.6, AMD X2 3800+). Ik heb overigens nooit een Nintendo of Sega gehad in die tijd, m’n eerste console was een Dreamcast toen ik 21 was.

Omdat ik zo ben opgegroeid met computers heb ik geleerd heel natuurlijk en heel vloeiend om te gaan met die apparaten. Ik word nooit moe achter een computer, heb nooit last van m’n gewrichten. Ik hou een muis niet krampachtig vast maar leg m’n hand er relaxt op, type zonder dat ik m’n polsen hoef op te tillen. Hoewel ik de gevaren van RSI altijd wel heb onderkend heb ik daar nooit de symptomen van gevoeld of me daar zorgen om gemaakt. Mijn werkplek spiegelt die houding: M’n bureau is slecht afgesteld, m’n leren bureaustoel staat standaard naar achter gezwenkt, het is allemaal net niet de bedoeling. Maar ik merkte er toch niks van, dus wat boeit het?

Nou, het boeit wel als je er iets van gaat voelen. Een paar maanden geleden begon het, ik kreeg na lang werken met m’n trackball pijn in m’n hand. Vanaf m’n pink naar m’n pols toe voelde het stijf en pijnlijk. Het ging na een paar dagen weg, maar ik werd wel even bang. En om de zoveel tijd kwam het ook wel eens terug. Niet noodzakelijk RSI, maar wel een teken dat ik m’n handen verkeerd aan het gebruiken ben. En een serieuze reden om me zorgen te maken. Ik ben toch een kind van de IT tijd en als ik ooit RSI zou krijgen zou dat practisch het einde van mijn carriere betekenen. Met RSI kun je niet designen, kun je niet coden, kun je zelfs geen tekstschrijver zijn.

Dus toch maar eens op zoek naar wat oplossingen. Dit toetsenbord is de eerste stap, de natural ergonomics hebben een gesplitst toetsenbord waardoor je handen een maar natuurlijke houding aannemen. Dit specifieke type heeft dan ook nog eens een verhoogde polssteun en leunt naar achter (in tegenstelling tot de meeste toetsenborden, die door middel van twee pootjes naar voren leunen) waardoor je polsen niet omhoog hoeven te buigen. Verder zitten er nog wat hebbedingetjes op: een zoom schuif om in bijvoorbeeld Photoshop in en uit te kunnen zoomen, back en forward knoppen (had ik al op m’n trackball) en natuurlijk de standaard selectie nutteloze Windows functie knoppen.

Ervaring na het eerste half uur gebruik: Dat wordt oefenen. Op zich is dit een goed toetsenbord, maar ik ben het split toetsenbord niet gewend en ik merk nu dat ik niet netjes volgens de regels type. Ik doe bijvoorbeeld de b normaal met mijn rechterhand (maar de b zit links) en de y met mijn linkerhand (maar de y zit rechts). Verder is het heel vreemd om een toetsenbord te hebben wat niet naar je toe leunt, maar voelt het wel heel natuurlijk aan. Ik heb het gevoel dat m’n polsen in de lucht zweven. En ik merk dat sommige toetsen niet of slecht reageren; blijkbaar is de bijbehorende reflex voor die toetsen toch getraind op een vlak standaardtoetsenbord en druk ik ‘m niet ver genoeg in of zit ik er naast.
Het zijn kleine dingetjes waarvan ik verwacht dat ik ze met een paar dagen wel onder de knie heb. Ik ben benieuwd of het ook zal helpen qua RSI preventie. Mocht ik positieve ervaringen hebben zal ik ze zo snel mogelijk posten.