6 december 2007 // 5 Reacties // Categorie: Geen categorie // Tags: TV
Ik heb gister voor het slapen de finale van het tweede seizoen van Dexter gekeken. Wat een top-serie, wat een geweldig seizoen. Na de baggere finales van bijvoorbeeld Heroes (mijn stem voor grootste teleurstelling ooit) is het fijn om weer eens een serie te zien die een plot arc gewoon netjes afsluit. En hoe… Ik kijk definitely het derde seizoen ook.
Mocht je Dexter niet kennen: Dexter is een gewone jongen die bij de forensische dienst van de politie werkt. Dexter is bloedspecialist en doet CSI-achtige analyses om te helpen criminelen te vangen. Dexter heeft een oudere zus die van hem houdt, collega’s en vrienden die om hem geven, een vriendin met twee kinderen die hem bijna als papa zien. Dexter heeft echter één geheim: hij is een koudbloedige serie-moordenaar. Dit ontdekte zijn adoptievader, een politieagent, al toen Dexter nog een puber was – maar in plaats van hem in een gesticht te stoppen leerde hij zijn zoon een code aan: hij mag alleen slechte mensen doden. Dus Dexter sluipt rond in Miami en maakt een einde aan de criminelen die buiten bereik van de politie weten te blijven.
Het klinkt onwaarschijnlijk, maar aan het eind van het tweede seizoen ben je aan het juichen voor iemand die zonder geweten of morele bezwaren met een kettingzaag z’n slachtoffers bewerkt. En de serie werkt zo op je in dat je dat ook volledig normaal vindt. Definitely een voor de American Psycho fans.
