Ik ben al jaren fan van de Counting Crows (sinds ik het album Recovering the Satellites voor het eerst hoorde) maar heb ze nog nooit live gezien. Toen Isa zei dat ze in Brussel kwamen optreden en vroeg of ik meeging dacht ik er geen seconde over na.
Nou ja, eigenlijk wel een paar seconden - een kaartje voor het concert in de Ancienne Belgique kost namelijk 40 euro. En we moesten er ook nog naar toe rijden. Maar fuck het, als het om muziek gaat moet je niet te moeilijk doen. Je weet maar nooit wanneer zo’n band weer in deze buurt te zien is.
Na vier uur autorijden kwamen Isa, Mim en ik aan in Brussel. Ik dacht dat de 20:00 op het kaartje de doors open tijd was, maar in België werkt dat dus anders. Het voorprogramma was al om 19:30 begonnen, toen we kwart over 8 de zaal binnenliepen waren we (gelukkig!) precies op tijd om de Crows te zien beginnen.
Het nieuwe album van de Crows, Saturday Nights & Sunday Mornings, is een maand of drie geleden uitgekomen en dit optreden was dan ook deel van de promotietour. Ik heb het nieuwe album de afgelopen maanden een paar keer helemaal doorgeluisterd en er zit zeker leuks op, maar ik had nog niet het ouwe Crows gevoel terug. Desondanks zijn de nummers heerlijk als ze live worden uitgevoerd. Adam Duritz weet dan zoveel energie en emotie in zijn stem te stoppen, blij en opgewerkt als het kan maar ook intens bedroefd en geëmotioneerd als het nummer dat nodig heeft. Na een paar nummers vertelde hij dat ze de weken daarvoor alleen op festivals hadden gestaan, te kort om echt breed hun repertoire te laten horen. Maar vanavond was alleen van hun, dus gingen ze er helemaal voor! Niet alleen het nieuwe album kreeg aandacht, ook de favorieten en klassiekers kwamen regelmatig terug: Mrs. Potters Lullaby, A Long December, Hanging Around, etc…
Maar de toegift was de fijnste bonus: Big Yellow Taxi, Accidentally In Love en eindigen met Holiday In Spain. Duritz vertelde dat een van de fijnste tijden in z’n leven de momenten waren dat hij in Amsterdam samen met Bløf de tekst van de Nederlandse Holiday In Spain aanpaste, wat de Crows hier hun eerste hitsingle opleverde sinds Mr. Jones al die jaren geleden. Het nummer was zo succesvol dat ze er een Edison award voor kregen, maar wisten dat toen zelf niet eens! De award werd door Bløf voor ze meegenomen en Duritz ontving hem pas deze zomer toen hij weer in Nederland was. Eigenlijk ook wel prima, vond Duritz, zo’n award krijgen uit handen van je vrienden was sowieso beter dan 9 uur bij een award show moeten zijn. Vol enthousiasme opende hij toen het nummer en verbaasde iedereen door de woorden “Neem ik Spanje als besluit” (de tekst van Bløf in het Nederlandse couplet) er vrij verstaanbaar uit te krijgen.
Moe maar voldaan reden we weer terug naar Nederland. Het enige wat ik hierna nog wil is Goodnight Elisabeth en Another Horsedreamer’s Blues een keer live horen. Die zitten al zo lang niet meer in hun setlists, maar zijn echt veruit mijn favoriete Crows nummers. Maar ik heb absoluut niks te klagen over het optreden wat ik gisteren gezien heb. Toptijd gehad!
Na jaren trouwe dienst nemen wij, met pijn in ons hart, afscheid van Madeleine. Haar inzet kende geen grenzen, haar ouderdomskwaaltjes werden haar immer vergeven. Maar toen haar zusje als rechtmatige opvolgster haar plek innam verviel Madeleine in een diepe depressie waar zij nooit meer uitgekomen is. Het was haar laatste wens om, indien zij bezweek en zelfs niet meer in staat was van haar plek te komen, zelf een keuze te mogen maken haar leven te beëindigen.
Door een zevenkoppige erewacht werd Madeleine naar haar laatste rustplaats gebracht. Daar werden haar resten een eervol einde gegeven door ze te verspreiden over de velden van de stort te Enschede, zoals zij ons in haar laatste wensen verzocht had.
Voor foto’s van de plechtigheid, as usual: Flickr set (om grote versies te downloaden), grote slideshow, of hieronder:
(Mocht je het niet begrijpen, ja, Madeleine is onze oude AEGEE IK caravan)
Meer trailers! Ik ben groot fan van het werk van Joss Whedon (bedenker van onder andere Buffy, Angel en Firefly). Scherpe sarcastische dialogen, inventieve nieuwe settings waar alles plaatsvindt. Na Firefly hebben we een tijdje niks van ‘m gehoord, maar z’n nieuwe serie staat klaar om uit te komen: Dollhouse. Dollhouse draait om een geheim lab waar ze een speciaal soort geheim agenten verhuren. Deze agenten worden voor elke missie volledig van persoonlijkheid geveegd en voorzien van nieuwe herinneringen en skills om zo hun doel te bereiken. Als ze weer thuiskomen wordt alles weer geveegd en worden de agenten in een onschuldige kindtoestand gehouden… maar bij Echo, één van de agenten (gespeeld door Eliza Dushku), gaat het vegen steeds slechter werken en begint ze dingen te herinneren.
Daarnaast is Whedon tijdens de writer’s strike van afgelopen jaar uit verveling een apart sideproject gestart: Dr. Horrible’s Singalong Blog, een parodie op het superheld genre. Het is een korte miniserie (drie online afleveringen van zo’n 15 minuten elk) met Neil Patrick Harris (Harold & Kumar Go To White Castle, How I Met Your Mother) als de gefaalde supervillain en nerd Dr. Horrible.
Last but not least de nieuwe film van Anthony Stewart Head, één van Whedon’s favoriete acteurs, REPO! The Genetic Opera. In de toekomst is er een wereldwijde epidemie geweest waardoor menselijke organen stuk voor stuk ermee kappen. Eén bedrijf biedt vervangingen voor deze organen, maar er is een catch: de organen zijn onbetaalbaar, waardoor je een steeds hoger oplopende lening moet afbetalen. En als je dat niet meer lukt? Dan sturen ze de Repo Man, die de organen uit je lichaam komt snijden zodat ze in het volgende slachtoffer kunnen.
En ja, niet alleen is deze hele setting bizar, het is ook nog eens een musical! En daar hebben ze ook de creds voor; de vrouwelijke hoofdrol is voor Sarah Brightman, één van de beste theaterzangeressen ter wereld in haar eerste filmrol. Na Sweeney Todd waren we wel weer toe aan een nieuwe musicalverfilming waar het bloed vanaf spat.
Net de trailer gevonden van RocknRolla, de nieuwe film van Guy Ritchie. Ritchie maakte twee extreem geweldige films die perfect bij de jaren ‘90 passen - Lock Stock en Snatch zijn in één adem te noemen met films als Trainspotting en Pulp Fiction. Daarnaast heeft ie het vetste BMW promofilmpje ooit geregisseerd. Maar sindsdien heeft ie eigenlijk niet echt meer iets bereikt. Hij trouwde met Madonna en al zijn films daarna waren grote flops. Maar nu lijkt het erop dat ie weer naar z’n roots terug is gegaan: een vette film over grappige Britse criminelen die slechte dingen doen. Met in de cast onder andere Gerard Butler (Leonidas in 300), Thandie Newton (dat lekkere ding in Mission Impossible 2) en Jeremy Piven (Ari uit Entourage). Heb er zin in!
Is er nu alweer een jaar voorbij? Het AEGEE-Enschede Slotfeest van 2008 werd afgelopen vrijdag gehouden en was weer een grootsch succes. KADMOS verbouwde de kroeg tot het eiland Cuba en de toko stroomde vol met allerlei natives, toeristen, (contra-)revolutionairen en andere feestgangers. Met een ontelbaar aantal Cuba Libres, Desperados en sigaren en onder de muzikale begeleiding van de broertjes de Meester en onze gast-DJ, de Rector Magnificus Henk Zijm, werd tot 4 uur ’s ochtends gevierd dat het nu eindelijk vakantie is! Iedereen veel plezier gewenst deze zomer! Ik zie jullie weer bij de intro.
Zoals altijd kun je direct doorklikken naar de Flickr set, een fullscreen slideshow starten of de foto’s hieronder in het klein bekijken:
Matt Harding is een kerel die in 2003 besloot om z’n saaie arbeidersleven op te geven. Hij zegde z’n werk op, kocht een backpack en ging met z’n opgespaarde geld de hele wereld over. In elk land en bij elke bekendheid liet hij zichzelf filmen terwijl ie een raar dansje deed en dit monteerde hij tot een geweldig filmpje in 2005.
Been there, done that. Nu is het 2008 en Matt heeft een nieuw filmpje gemaakt. Samen met nieuwe vriendjes die ie over de hele wereld gemaakt heeft.
Daar kijk je dan naar en dan denk je - wtf doe ik ook alweer hier in Enschede?
Update: Mijn fout, ik dacht dat dit z’n tweede video was. Het is z’n derde, zijn tweede video is diegene die ik origineel gezien heb. Ze blijven allemaal leuk!
Feed The Animals is het nieuwste album van Girl Talk (Gregg Gillis), een geweldige mashup maker. In tegenstelling tot de normale mashup formule (de zang van het ene nummer over de muziek van het andere) verwerkt hij makkelijk 30 samples van nummers uit veel verschillende stijlen om één nummer te bouwen. Het geeft de nummers een hitmix of medley gevoel, waarin de afgelopen decennia muzikaal je oren passeren. Wat voor soort nummers hij dan combineert? Op het bijbehorende Wikipedia artikel is een poging gedaan om alle samples te benoemen. Het is bizar hoe goed sommige van deze nummers, uit compleet andere genres en tijdperken, in elkaar passen.
Feed The Animals wordt op Radiohead’s In Rainbows methode verkocht: Je mag het album gratis downloaden en zelf weten hoeveel geld je overmaakt, of dat nou 0 of 100 dollar is. Voor 5 dollar mag je het album in (hoge kwaliteit) FLAC downloaden in plaats van MP3, voor 10 dollar krijg je automatisch ook de CD zodra deze fysiek wordt uitgebracht. Gratis en legaal vette muziek uitproberen en je daarna door je eigen ethiek laten leiden hoeveel je over wilt maken. Prima systeem!
Deze viral van Nerf - over een kantooroorlog tussen Sales en IT - is niet heel mooi of heel goed in elkaar gezet. Maar ik kon m’n ogen er toch niet vanaf houden: het assortiment dat Nerf tegenwoordig op de markt brengt heeft helemaal niks meer te maken met de laffe speelgoedpistooltjes uit m’n jeugd. Nerf machinegeweren, miniguns, sniper rifles, raketwerpers… was ik maar weer 12
Vooral die minigun is een bizar apparaat. In hoeverre is het nog speelgoed als het apparaat op batterijen loopt, een riem van 25 ‘kogels’ heeft en er constant 2 per seconde kan afvuren?
Na een jaar met een Windows Mobile smartfoon (Samsung i620) te hebben aangekloot ben ik tot één conclusie gekomen: ik ben het zat. Afschuwelijke interface, eindeloos proberen problemen van je telefoon op te lossen door nieuwe apps te installeren, al die frustraties, irritaties, de zin om met m’n telefoon te smijten. Laat maar. Ik wil gewoon iets dat werkt. Gewoon out-of-the-box een fijne interface, die misschien wat minder kan dan m’n oude foon, maar die me tenminste satisfaction geeft.
Maar het gaat een prijzig grapje worden… We kregen vandaag het eerste bericht vanuit T-Mobile: 3 abonnementsvormen, de goedkoopste is €29,95 per maand. Verder geen informatie…
30 euro per maand is nog best te doen. Maar wat krijg je daar dan voor? Joost stuurde op Twitter een lijst van de Duitse T-Mobile 3G prijzen door. Het is natuurlijk geen garantie dat wij hetzelfde aangeboden krijgen, maar het zal er waarschijnlijk wel op lijken… Toen werd het een stuk minder fraai:
Alle abonnementen zijn voor 2 jaar. Bij het €29 abo krijg je 50 belminuten, geen SMSjes en kost de 8GB iPhone €169,95, de 16GB iPhone €249,95. Maar! Dan heb je ook maar 500MB data per maand…
Voor ongelimiteerd data moet je de duurdere abo’s hebben, a €49, €69 of €89 per maand. De kosten van de iPhone worden dan wel rap goedkoper, maar het aantal minuten en SMSjes in je bundel is bij de duurdere abo’s nog steeds niet indrukwekkend.
Dat wordt dus minstens het €49 abo. Ik wil er echt een hebben… maar ik moet dan toch eventjes een nieuwe maandelijkse begroting maken om te zien hoe ik dat erin pas.
De site wordt een beetje een dumplog voor filmpjes, maar sommige zijn nou eenmaal cool en moeten gepost worden. Check deze stop-motion spectrum analyser (ja, er staat graphic equalizer maar dat doet iets heel anders), gemaakt met willekeurige huis/tuin/keuken objecten:
Deze site, Style over Substance, is de blog van Guy Sie, student communicatie- wetenschappen aan de Universiteit Twente. Guy studeert af in de richting marketing met een minor informatica. Zijn berichten gaan over onderwerpen die met z'n vakgebied te maken hebben, maar net zo vaak over gamen, koken, design en alle andere willekeurige interesses die hij heeft... »meer
Guy...
komt thuis van verjaardagsfeestje dat drinken in de Molly's werd. Supergezellig, maar moet echt slaap inhalen nu. 6 uur geleden
Ik. Wil. Een. iPhone. 3G.
Nieuwe reacties
mim, ilse
Guy, Rik
Guy, Aisha
Evan, JJ
Gina Mangu Restaurant, Kaldiz, Jamie, bert [...]
George Hommes, Guy, George Hommes, diso [...]