Vintage Huguenin horloge

Na mijn afstuderen stelden mijn ouders voor om me als cadeau – binnen een bepaald budget – zelf een horloge uit te laten zoeken. Dat leek me ontzettend tof en na wat wikken en wegen besloot ik dat ik graag een vintage gouden dresswatch wou. Ik heb zat casual en sportieve horloges, maar geen echt net, formeel klokje. Vintage is wat vriendelijker voor het budget, en symbolisch tof – het heeft al historie, een eigen verhaal bij elke kras en vlek, waar ik een paar hoofdstukken aan toe mag voegen voor ik het ook doorgeef aan een volgende generatie.

Maar in de afgelopen maanden heb ik nog niks gevonden wat ik durfde te kopen, want horloges zijn een stuk groter geworden in de afgelopen decennia. Waar vroeger een horloge van 35mm breed al een flink mannenmodel was, zit de norm nu meer rond de 42mm. Vintage dresswatches zijn een beetje te vinden in de 32 tot 36mm range, terwijl er in mijn horlogekist niks onder de 39mm voorkomt. Het zou zonde zijn om zo’n horloge voor veel geld te kopen en er dan pas achter te komen dat het me helemaal niet staat, of toch mijn smaak niet is – vooral omdat je een afstudeercadeau niet zomaar even verkoopt.

En toen kwam afgelopen week deze Huguenin op een forum tevoorschijn.

Huguenin Vintage Watch - patina on dial

Huguenin is een oud, maar verder niet prestigieus, Zwitsers merk. Het klokje is een mechanische handwinder, stamt uit de jaren ’60, heeft een 34mm brede vergulde kast en is lekker netjes en minimaal; er zit zelfs geen datum op. De wijzerplaat is voorzien van een fraaie laag patina die bewijst dat het horloge al een tijdje leeft. Als het een vintage IWC of Omega was geweest, met bijbehorende kwaliteit uurwerk en volledig gouden kast, zou zoiets minstens 1000 euro kosten. Deze Huguenin? Een paar tientjes.

Huguenin Vintage Watch - watch movement

De Huguenin had dus wel de looks waar ik naar benieuwd was, maar niet de kosten. Perfect als testhorloge dus. Door hier een tijdje mee rond te lopen merk ik vanzelf of zo’n goudkleurig, klein horloge wel mijn ding is. Tot nu toe ben ik in ieder geval prima tevreden over de looks en de maatvoering:

Huguenin Vintage Watch - wristshot

Afgestudeerd!

Het is ondertussen alweer meer dan een maand geleden, maar het verwaarlozen van mijn blog heeft er ook toe geleid dat ik het hier nog helemaal niet gemeld heb. Ik ben dus op 18 november 2011 eindelijk afgestudeerd! Als je geïnteresseerd bent, mijn scriptie is in paper-vorm hier te vinden.

De dag verliep, zoals dat bij mij hoort, een beetje rommelig – maar na een ‘ietsje’ uitgelopen presentatie kreeg ik van mijn begeleider het cijfer te horen: een 8! En dat betekende in combinatie met mijn andere cijfers dat ik cum laude was geslaagd voor mijn master Communication Studies.

Voortaan ben ik dus Guy Sie, MSc. Wen er maar vast aan. :D

Deze gebeurtenis kon natuurlijk niet voorbij gaan zonder een feestje en bijbehorende consumptie van alcohol. Dan blijkt ook dat je best wel veel mensen kent als je, uh, wat langer over je studie hebt gedaan… Asterion zat goed vol, er waren speeches, liedjes en filmpjes, ik kreeg van iedereen de tofste cadeautjes en de huisband .Punt Uit! knalde er ook nog een mooie set tegenaan. Foto’s – met dank aan Fabian Tubbing – vindt u boven dit bericht, voor een recensie van de avond verwijs ik naar de Drienerlo blog. Ik heb in ieder geval genoten!

Bonus: de afstudeervideo die door mijn bestuur in elkaar geklust is :)

Voortgang januari 2011

En we hebben onze eerste maand 2011 weer overleefd. De status hier is:

  • Afvallen
    Ik zit sinds 1 januari op het SlowCarb dieet uit The 4 Hour Body. De meningen over het dieet zijn verdeeld – iedereen die iets van afvallen denkt te weten heeft kritiek op me – maar de resultaten zijn prima. 1 januari begon ik met 68,6kg en op 1 februari nog slechts 62,4kg. Een deel van het verlies is natuurlijk water, maar zelfs dan is het geen slechte score. Helaas nog 18,1% lichaamsvet, al is dat een impedantiemeting via weegschaal dus niet geweldig betrouwbaar. Het doel is niet lichter dan 60kg maar met lichaamsvet op 14% (de normale waarde voor een man in goede conditie). Zo dicht op de 60kg wordt het doel dus recomposition – vet inruilen voor spiermassa – en ik moet daarom veel meer sporten. Hoe weinig zin ik er ook in heb.
    Ik ben me er overigens prima van bewust dat Ferris een eersteklas salesman en/of marketeer is en SlowCarb niet minder een hype dan Atkins, Sonja Bakker of Dr. Frank. Maar hee: 6,2kg lichter op de weegschaal in 31 dagen. Doel/middelen/heiligt.
  • Hardlopen
    Ai, daar val ik al door de mand. Drie keer per week hardlopen was het devies, en vorige zomer ging dat ook probleemloos. Ik had de hele eerste Start2Run sessie afgemaakt en kon 5 kilometer rennen zonder enige problemen. Maar ik blijk een mooi-weer-renner, want deze maand vond ik na vier keer het wel weer mooi geweest. Ik hoop dat februari ietsje warmer wordt, dan ga ik weer een poging wagen. Maar de kou is geen motiverende factor voor me.
  • Geen alcohol drinken
    Op SlowCarb mag je een paar glazen rode wijn per dag drinken, zolang ze maar weinig restsuiker bevatten. Daarnaast mag je op de wekelijkse cheat day drinken waar je zin in hebt, al zuip je een fust leeg. Maar om het afvallen een beetje te bespoedigen heb ik er voor gekozen om helemaal geen alcohol te drinken. Probleemloos de volle maand gehaald, wat best verrassend is vergeleken met vorige alcoholloze periodes in Enschede. Maar het helpt dan ook dat ik hier in Utrecht niet meer midden in het studentenleven zit en daarom niet dagelijks met alcohol wordt geconfronteerd. Omdat ik al zo dicht op de 60kg zit mag ik vanaf deze maand wel alcohol op cheat day, maar het lijkt me wat overhaast om meteen dagelijkse rode wijn in de routine op te nemen.
  • Photo365
    Nog een tegenvaller. Ik fotografeer veel te weinig, terwijl ik het een ontzettend leuke hobby vind, dus een 1-foto-per-dag project leek mij een goede motiverende factor. Na de eerste week bleek het echter al lastig om vol te houden. De oplossing leek simpel: de camera altijd in de tas mee en gewoon op straat foto’s maken. Het blijkt alleen dat straatfotografie helemaal niet mijn ding is. Ik weet niet hoe goede straatfotografen dat doen, maar ik zie het gewoon niet. Die schoonheid in het straatbeeld, die perfecte compositie in het spontane te pakken kunnen krijgen, totaal niet mijn ding. Ik ben beter met een geknutselde studio en m’n flitsertjes. Daarom een nieuwe definitie van het doel: aan het eind van dit jaar moet ik 365 goede foto’s erbij hebben. Ze hoeven niet elke losse dag geschoten te zijn en inhaalruns mogen, maar er moeten 365 verschillende foto’s (geen dubbele uit 1 run foto’s) op Flickr bijkomen voor het einde van 2011. Mobypics tellen niet.
  • Afstuderen
    Deze maand een flink gesprek gehad met m’n afstudeerbegeleider, en gezien enkele harde deadlines (onder andere begeleider die overstapt naar andere vakgroep/faculteit en natuurlijk de 3000 euro boete van het kabinet komend collegejaar) heb ik besloten om een deel van mijn onderzoek te schrappen. Jammer genoeg was dat ook een heel interessant deel dat diep inging op social media, maar om het afstuderen behapbaar te maken moest er iets uit. Het afstudeeronderzoek gaat nu puur om het concept authenticiteit, wat ik waarschijnlijk nog wel in een social media context wil onderzoeken.

Deze maand wil ik me qua 4 Hour Body aanpak richten op een aantal van de andere basistechnieken die ik uit financiële overweging in januari nog niet geprobeerd heb, zoals de PAGG stack (een combinatie van kruidensupplementen die helpen vet te verbranden) en de kettlebell swing (een volgens het boek erg efficiente trainingsmethode om spiermassa te bouwen). Verder is het weer tijd om me te oriënteren op de optredens die komende tijd in de Paradiso/Melkweg/Tivoli zijn – ik ga nog naar La Pegatina en Skunk Anansie deze maand, maar verder is de agenda verschrikkelijk leeg.

MacNetbook Dell Mini 10v

Werken in m’n eigen kamer is nooit zo’n succes. Als ik niet de 360 aanzet weet ik nog wel een leuke serie om te kijken, of vind ik het nodig om m’n basgitaar te pakken en weer eens keihard lawaai te maken. Van alles, behalve hard aan de slag gaan. Daarom probeer ik zoveel mogelijk buiten de deur te doen – op een fauteuil in de Coffee Company met gratis wifi, bijvoorbeeld. Maar de Jewel laptop uit 2004 die ik gebruik begon zo langzamerhand uit elkaar te vallen. Letterlijk – ik ben her en der al wat stukjes plastic kwijt en sommige kabels kunnen nu probleemloos contact maken met de buitenwereld. Tijd voor vervanging.

Het liefst natuurlijk een Macbook (Pro!) – maar dan moet je minstens 900 euro vrij te besteden hebben. Dat ging geen succes worden. Maar m’n eerste loonstrookje was wel binnen en daar kon een goedkoper alternatief mee geregeld worden: een Dell Mini 10v netbook.

Niet dat ik van plan was om standaard Windows op een Dell te draaien – één van de meest zuigende combinaties mogelijk – maar toevallig kan zo’n Mini 10v met wat aanpassingen gewoon OSX draaien (tegen de wensen van Apple in, overigens)! Voor zo’n 300 euro heb je dan een soort MacNetbook… voor 1/3de van de prijs van een officiële Mac. En als je er toch alleen op gaat internetten en typen hoeft ie ook niet even snel te zijn.

Anderhalve week geleden bestelde ik ‘m op de Dell site, met een grote 6 cell batterij en een witte (toch een beetje Apple style) bovenkant. De specs zijn als netbook natuurlijk niet geweldig – 1.6ghz Atom CPU, 1gb geheugen, 160gb schijf, 1024×600 scherm – maar het pluspunt is dat ie daardoor makkelijk 5 uurtjes op z’n batterij kan draaien. Dat doet geen Macbook hem na Volgens Elger kan elke Macbook dat, ohwell :) . Vrijdag kwam hij eindelijk en een middagje installeerwerk volgde…

Installing OSX

Lief he? Ik gebruikte de Gizmodo guide, waarna ik de nieuwste NetBookInstaller gebruikte om te updaten naar 10.6.2. Apple wou namelijk roet in het eten gooien: de laatste update 10.6.2 controleert of het systeem draait op een Atom CPU. Gelukkig was dit snel opgelost: met een kleine patch doet de processor nu alsof ie een Intel Core Solo is en draait ook Snow Leopard 10.6.2 prima:

Screenshot 10.6.2

Een paar andere laatste probleempjes (geluid deed het eerst niet, na sleep wou hij niet meer opstarten, etc) werden simpel opgelost door het forum op MyDellMini over de 10v even na te zoeken, vooral het samenvattingstopic.

Vanaf deze week ben ik dus 100% Mac gebruiker. Misschien niet helemaal legaal, maar dat kan de pret niet drukken :D

Arrrbeider

Ik had het vorige week al op twitter verklapt, maar het is eindelijk zo ver… ik heb een baan!

En nee, ik ben nog niet afgestudeerd ;)

Vanaf vandaag werk ik als Junior Online Strateeg bij reclamebureau Etcetera in Amsterdam, bekend van de bol.com campagnes, drie dagen in de week. In de overige twee dagen en het weekend moet ik m’n afstudeeronderzoek afmaken. ‘t Was vanochtend nog best zwaar om om 6 uur ‘s ochtends m’n bed uit te stappen en richting Amsterdam Zuid te gaan (kwam ook omdat ik pas na 4 uur in slaap was gevallen) maar dat went vanzelf wel. En anders drink ik gewoon wat extra koffie :D

Kan eigenlijk niet in woorden zetten hoe vet ik dit echt vindt. Ik ben ooit communicatiewetenschappen gaan studeren omdat ik de reclame in wou, dat dat ook lukt en dan ook nog eens op social media gebied had ik echt niet verwacht in deze tijden! Lekker aan de slag dus!

Hamilton Jazzmaster Maestro

Oooh, ik denk dat ik weet welk horloge ik wil kopen voor m’n afstuderen (okee – dat duurt nog een flink aantal maanden, maar ik kan vast dromen)…

De Hamilton Jazzmaster Maestro

Hamilton Jazzmaster Maestro

Toegegeven, voornamelijk omdat ik een (de komende jaren nog onbetaalbare) IWC Portuguese Chrono zou willen hebben, waar de Hamilton toch enige gelijkenissen mee vertoont. Maar het is ook op eigen krachten een prachtig elegant horloge. Gebouwd op een Valjoux 7750 uurwerk, een standaard werkpaard met betrouwbare chronograaf, wijzerplaat met opgelegde nummers en een verdekt ontwerp voor de secondewijzer op 9. Mooi…

Al is de Stowa Airman Automatic ook nog steeds heel erg in de running.

Authenticity – Gilmore & Pine

In het kader van mijn afstuderen heb ik net het boek Authenticity: What Consumers Really Want van James Gilmore en Joseph Pine II gelezen.

Gilmore en Pine zien authenticiteit als het nieuwe doel waar bedrijven zich op moeten richten. Doordat vroegere drempels overwonnen zijn kun je niet meer alleen op schaarste, kosten of kwaliteit concurreren. Om de consument te behouden moet de volledige beleving van je product goed zijn. Authenticiteit is volgens hen een belangrijk kenmerk van deze beleving.

Maar wat is authenticiteit precies? Dat hield mij bij het formuleren van mijn opzet ook al bezig; het is niet zo makkelijk te definiëren wanneer je iets authentiek vindt. Een mandenvlechter in een dorp in het Andes gebergte maakt misschien authentieke manden voor je, maar doet dat als toeristische attractie – niet authentiek. En Disneyland is misschien wel het meest onauthentieke wat je je voor kunt stellen… maar anderzijds zijn ze weer door en door Disney, tot de laatste steen authentiek waar het bedrijf voor staat.

Blijkbaar zijn er meerdere vlakken waarop authenticiteit een rol speelt. Gilmore en Pine zien in het concept twee assen die tot uiting komen in de twee vragen die elk bedrijf zich volgens hen moet stellen:

  1. Are you true to yourself?
  2. Are you what you say to others?

Op basis van het antwoord wordt een bedrijf ingedeeld in één van de vier resulterende kwadranten: Real-Real, Fake-Fake, Real-Fake en Fake-Real. Real-Real en Fake-Fake spreken voor zich maar Fake-Real en Real-Fake zijn de veel voorkomende en interessante combinaties.
Real-Fake betekent dat je wel echt jezelf bent, maar daar niet eerlijk over bent. Disneyland is typisch Real-Fake: het is echt door en door Disney, van de ingang tot het topje van het paleis. Maar het is niet echt: hun Main Street is geen echte ‘typische Amerikaanse winkelstraat’, hoe gelikt ze er ook proberen uit te zien en hoe erg ze de bezoekers ervan proberen te overtuigen. Real-Fake gaat daarom niet om zo authentiek mogelijk te zijn, maar iets te creëren waar mensen in kunnen geloven.
Bij Fake-Real is het omgekeerd. Zo’n bedrijf geeft z’n klanten precies wat het ze belooft, maar laat z’n eigen identiteit daarbij los. Gilmore en Pine nemen als voorbeeld de NBA Stores in Amerika. In principe zijn dit sportwinkels met een basketbal gimmick – de vloer ziet eruit als een sportzaal en er is een prominente basketbal korf in het midden van de winkel. Maar het is allemaal nep; op de korf staat uitdrukkelijk dat je hem niet mag gebruiken en als je toch een basketbal dribbelt wordt je eruit gezet. Het is zeker een winkel waar NBA spullen verkocht worden, maar heeft niks te maken met de core business van het sportmerk.

Wat de schrijvers ook opmerken is dat Fake-Fake helemaal zo’n ramp niet hoeft te zijn. Als je bewust bent van je volledige gebrek aan authenticiteit valt ook daar winst te behalen. Wees er trots op, maak er haast een grap van. Je eerlijkheid over hoe nep iets is geeft het weer een authentiek randje. In China zou er een volledig winkelcentrum geopend worden dat alleen maar nepmerken verkoopt, waar je koffie drinkt bij de Bucksstar of eet bij de McDnoalds. De mode om ironisch een nepartikel te gebruiken is zo groot geworden dat zelfs daar blijkbaar markt voor is.
Real-Real daarentegen is wel een mooie plek om te zijn, maar ook lastig om te behouden. De klant is niet heel vergevingsgezind en elke misstap die je overkomt is een reden om je van de troon te stoten.

Gilmore en Pine hebben nog veel meer te melden over authenticiteit en leggen vervolgens uit hoe je als bedrijf deze kennis kunt gebruiken om een nieuwe koers te varen, maar de Fake/Real assen waren voor mij het belangrijkste inzicht en de 25 euro voor het boek meer dan waard. Authenticiteit is niet zozeer een ja/nee kwestie of één enkele dimensie, er is een dualiteit van externe betrouwbaarheid en interne echtheid die beide een belangrijke rol spelen. Jammer genoeg is Authenticity voornamelijk geschreven op basis van eigen gedachten en ervaringen van Gilmore en Pine, met her en der referenties naar cases. Dat maakt het geen betrouwbare literatuur voor m’n afstuderen, maar in ieder geval een goede voorzet om in nieuwe richtingen wel iets passends te zoeken!

Afstudeeronderwerp: Authenticity

Deze week heb ik m’n afstuderen weer op de rails geholpen. Zoals afgesproken met m’n begeleiders een eerste ruwe idee voor het introductie hoofdstuk van mijn afstudeerverslag op papier gezet en verstuurd. M’n afstudeeronderwerp is de afgelopen maanden een flink aantal keer veranderd, maar ik denk dat ik nu iets te pakken heb wat me echt boeit. Niet zo ongrijpbaar als het object centered sociality concept, maar ook niet zo nietszeggend als het iets-over-marketing-op-twitter idee.

Ik heb het hoofdstuk dat ik mijn begeleiders heb opgestuurd hieronder geplakt. Het is nog ruw en weinig wetenschappelijk onderbouwd, maar voel je vrij om feedback/kritiek/affakkeling achter te laten. Het kan alleen beter worden als zoveel mogelijk mensen er hard tegenaan schoppen, toch? ;)

The role of Authenticity in Social Media Marketing

When marketing entered the internet-era before the turn of the century, the first forays made into this new medium were based on earlier experiences in traditional media. The web banner was the digital equivalent of the magazine ad placement while classic advertising measurements such as cost per mille (views) became the standard, again. But as the internet progressed and experience in online marketing was gained, new techniques developed that made use of the qualities specific to the web.
Now the internet has become so mainstream that it has merged with society at large. Access to the web becomes almost ubiquitous due to cheap internet connectivity and the use of smartphones and other mobile devices. Time spent on web applications has grown exponentially. Whether we traverse social networks to find out what our friends are doing, comment on the news on our favourite blogs or upload a picture of a party to a photosharing site, we are online creating and interacting as part of our everyday life. Collectively these activities are commonly referred to as Social Media.
Social Media is an umbrella term often used interchangeably with other industry buzzwords denoting new technologies, like “Web 2.0” and “User generated content”. Though a formal definition is still lacking, we might posit that social media encompasses the current Web-based technologies that allow people to share and discuss information through the full range of multimedia; words, pictures, audio and video. It’s this participatory interaction between people that makes social media social and different from traditional media, which is commonly thought to be a top-down and one-way form of communication.
Once marketeers discovered social media, even avant-la-lettre, social media tools were incorporated into online marketing strategies. At first this meant using existing social media influencers as an extension of the PR apparatus, getting the news about the company out there. Then they used social media for direct market research, listening to their consumers online and understanding what they really wanted. But the last step was for companies to engage directly in the use of social media tools, interacting with their consumers on an equal footing (Constantinides & Fountain, 2008). Companies started blogs, communities were built on Facebook, virals were uploaded to YouTube, a variety of tactics was deployed. But not all of these social media marketing campaigns have been all-out successes. In fact some have backfired, damaging the reputation of the company and its brand.
A key factor in the success of a social media campaign may lie in its authenticity. Authenticity has been an industry buzzword for even longer than Social Media has been (Gilmore & Pine, 2007), in fact it’s been said that “the search for authenticity is one of the cornerstones of contemporary marketing” (Brown et al, 2003). The basic premise that social media is built around interaction between people may indicate that companies which operate in social media will be expected to behave in a similar manner. Whereas the savvy consumer may be so desensitized that he accepts, even expects, a certain amount of dishonesty in traditional media advertising, he might demand a truthfulness, a genuine reflection of the company and its intentions in social media – just as he would of any another person he was engaging with there. Some online marketeers have in fact remarked that authenticity is the vital component of an online social media strategy.
Though authenticity has been researched in other areas (e.g. tourism, advertising) no current research exists that provides a review of the effects of authenticity in a social media marketing context. As such there is no scientific proof yet that authenticity affects the way consumers evaluate a marketing campaign in a social media context. To further investigate this subject the first research question is:

• Does authenticity affect the evaluation of social media marketing campaigns by consumers and if so, how?

To be able to research authenticity a definition of the concept in this social media context has to be constructed. The second research question examines the dimensions underlying authenticity:

• What dimensions does the concept of authenticity, from a social media perspective, consist of?