ONA Union Street Cameratas

Bedoeld als cameratas, maar ook uitstekend geschikt als dagelijkse werktas.

Ik wil al ruim 5 jaar de ONA Union Street cameratas. Het is één van de mooiste cameratassen die ik ooit gezien heb, gemaakt van waxcanvas en leer in een klassieke stijl die destijds helemaal niet gangbaar was tussen de nylon Crumpler, LowePro en vergelijkbare merken. In de tussenliggende jaren kwamen er steeds meer merken bij die ook zoiets deden, maar dat eerste ONA model heeft me nooit losgelaten. Het probleem bleef de prijs: meer dan 300 euro voor een cameratas is stiekem een beetje absurd. Ik heb zelfs geprobeerd om er DIY een zelf te maken door een normale messenger tas te waxen en daarna te voorzien van camera padding. Maar dat was toch lang niet hetzelfde.

Ona-Union-messenger-bags

Toen ik vorige maand besloot om een nieuwe werktas te kopen keek ik al snel naar de standaard hipster heritage merken als Filson. De Filson 256 is een van de mooiste werktassen die er bestaat. Deze kost ook rond de 300 euro, maar voor een tas die je elke dag gebruikt is dat helemaal niet zo’n gek bedrag.

En toen bedacht ik me dat ik natuurlijk ook de ONA kon kopen voor dat geld, als werktas kon gebruiken, en dan ook nog eens veilig elke dag m’n dSLR kon meenemen. Ja, ik ben echt heel goed in het voor mezelf bedenken van rationalisaties om meer geld uit te geven :)

Dus meteen besteld in de kleur Smoke – grijs dus. Ik heb ‘m nu twee weken in bezit en ik moet zeggen: Wauw. Wat een tas.

Van buiten is het al een fraai apparaat: grijs waxcanvas, roodbruin leer. De wax in de stof zorgt ervoor dat de tas waterafstotend is, en zorgt er ook voor dat de tas net als het leer mooi oud wordt. Het doek gaat op den duur een geheel eigen karakter krijgen, omdat er vouwen en krassen in komen die het patina geven.

IMG_0979.jpg

De tas kun je dragen met het leren hengsel of de schouderriem. De schouderriem heeft een leren pad met een zachte onderkant, die prima comfortabel is. Het hengsel is wat ongebalanceerd omdat het alleen aan de achterkant zit, waardoor de tas wel schuin hangt als je hem hiermee draagt. De schouderriem staat daarom een stuk mooier. Achter het leren hengsel heb je ook nog een verborgen vak. Deze is groot genoeg voor wat documenten of een tablet die je snel bij de hand wilt hebben, en sluit met een klein magneetje.

IMG_0981.jpg

De bodem is volledig met leer versterkt, zodat die niet kan doorlekken als je de tas neerzet op een vochtige stoep of andere natte ondergrond.

IMG_0982.jpg

Het metaalwerk is uitgevoerd in ‘antique brass’, wat het net ff wat meer klasse geeft dan een standaard roestvrij staal uiterlijk.

IMG_0987.jpg

IMG_0983.jpg

De tas sluit aan de voorkant met verborgen schuifgespjes, terwijl de riempjes alleen bedoeld zijn om de klep te verstellen.

IMG_0988.jpg

IMG_0990.jpg

Van binnen heeft de Union Street verschillende padded compartimenten die je naar wens kunt instellen. De padding is superzacht en dik, dikker dan in mijn andere cameratassen, en je kunt je helemaal uitleven op de indeling. Als je wilt kun je ook alles verwijderen zodat je een volledig lege tas hebt, zonder laptop of cameravakken.

IMG_0994.jpg

Voorin zit nog een apart voorvak, gesloten met een rits, waar ruimte is voor wat losse spullen. Er zitten 4 SD-kaart vakjes in, 2 grotere vakken waar bijvoorbeeld visitekaarten kunnen, en een aantal pennenhouders. De grote vakken zijn stevig afgewerkt met leer zodat ze hun vorm blijven behouden.

IMG_1001.jpg

IMG_1000.jpg

Aan beide weerszijden zit onder het ONA logo een klein vakje waar bijvoorbeeld een flesje water in zou kunnen.

IMG_0985.jpg

De zijkanten zijn ook voorzien van extra flapjes die naar binnen vouwen als je de tas sluit; deze zorgen ervoor dat de regen buitengehouden wordt. Superhandig en eigenlijk heel raar dat dit niet op alle tassen zit.

IMG_0999.jpg

Om je een idee te geven van mijn dagelijkse indeling, dit is de tas leeg:

IMG_0992.jpg

En dit met vulling:

IMG_1006.jpg

Mijn EDC bestaat uit een 13″ Macbook Air, een Canon 60d met 24mm pancake lens, een Moleskine notebook met een Visconti Rembrandt pen in een HardGraft houder, een Western Digital USB3 externe HD, astma medicijnen en een busje deo, en verder wat kleine kabeltjes en losse spullen als een powerbank in het voorvak.

IMG_1004.jpg

Tot nu toe super tevreden mee. Ik zal over een paar maanden nog een update geven als ik er een tijdje mee heb rondgelopen, maar ik denk niet dat ik hier snel iets te klagen over zal hebben!

Mele F10 Fly Mouse met XBMC/Kodi (OpenELEC/LibreELEC)

Hoe je de Mele F10 afstandsbediening kunt gebruiken op jouw OpenELEC XBMC systeem…

For any non-Dutch readers who find this post through Google and want to get their Mele F10 up and running with OpenELEC or LibreELEC: download this file and put it in your hwdb.d directory. That’s usually /storage/.config/hwdb.d – easiest way is to upload it to the /config/hwdb.d network share. Reboot. That should do it. Note that there are still 4 buttons on the remote side that do not have scancodes (power, mouse function, subtitle and audio buttons) and aren’t supported with this mapping, but the important ones like the center select will work reliably.

Update: If you’ve updated to Kodi 16 (Jarvis) or later and your Mele F10 stopped working correctly with this file, it’s an easy fix. Open the file with your favorite text-editor, and replace this:
keyboard:usb:v1915pAF11*
with:
evdev:input:b0003v1915pAF11*
Reboot and your remote will be working fine again!

Toen Boxee in 2010 met hun mediacenter kwam hadden ze één geniale vernieuwing: de afstandsbediening.

boxee-box-remote-1024x662

Aan de ene kant een versimpelde normale afstandsbediening, aan de andere een toetsenbord. Voor mediacenters een gigantische verbetering: nooit meer met de cursor één voor één letters aanklikken op het scherm. Voortaan kon je gewoon een wachtwoord direct intypen, meteen naar die ene film gaan, of even een video op YouTube opzoeken. Heerlijk.

Zoiets wou ik altijd ook nog, als vervanging voor die lompe toetsenborden die ik altijd bij mijn mediacenter had liggen. En toen kwam ik op Tweakers de Mele F10 Fly Mouse tegen.

melef10

Mele is een Chinese producent van goedkope mediacenters op Android basis en leveren de F10 als optie om die te besturen. Stiekem is de F10 zelfs nog wat uitgebreider dan Boxee’s ontwerp: er zit een Wii-achtige airmouse in, waarmee je door de lucht bewegend opties op het scherm kunt aanwijzen en selecteren. Een gimmick, maar toch leuk.

Het nadeel van de F10 is dat hij niet out-of-the-box goed met XBMC werkt. De knoppen op de toetsenbord kant doen het prima, maar de meeste knoppen op de afstandsbediening kant zijn ingesteld om Mele’s apparaten te bedienen. Normaal is dat geen probleem, want met een keymap kun je in XBMC heel makkelijk de knoppen omzetten, maar doordat de F10 ook als muis werkt werken de standaardmethodes hier niet. Met de keymap die online veel aangeraden wordt doen deze ‘muisknoppen’ het te inconsistent om bruikbaar te zijn.

Na een middagje klussen had ik toch een werkende oplossing te pakken: door een nieuw bestand in hwdb.d te plaatsen kunnen we signalen uit de F10 op een heel laag niveau al naar wens aanpassen. Problemen die zich pas op een hoger niveau voordoen, zoals met de muisfunctie het geval is, worden hierdoor totaal uit de weg gegaan. Als basis nemen we het voorbeeldbestand uit dit topic, waar de identificerende code voor de F10 in staat: keyboard:usb:v1915pAF11. Vervolgens gebruiken we het volgende plaatje, wat weer bij een verouderd ander topic te vinden was, om erachter te komen wat de scancode voor elke knop op de F10 is.

MeleF10-Buttons

Gecombineerd kunnen we nu de gewenste XBMC functies toewijzen aan elke knop. Ik heb weinig veranderd aan de voorstellen uit het plaatje en heb de volgende instellingen gekozen:

Knop 2: Selecteren (enter)
Knop 3: Selecteren (enter)
Knop 4: Terug naar hoofdmenu (esc)
Knop 5: Contextmenu (c)
Knop 6: Informatiemenu (i)
Knop 8f1: Pauze/spelen (spatie)
Knop 8f2: Stop (x)
Knop 8f3: Codec informatie (o)
Knop 8f4: Volledig scherm (tab)
Knop 10: Stap terug (backspace)
Knop 11: Navigatie (cursor)
Knop 12/13: Volume
Knop 14: Mute

Knop 1, 7, 9 en 15 hebben helaas geen scancode en zijn dus niet in te stellen. Dit bestand kun je hier downloaden.

Om het bestand te installeren in OpenELEC moet je het in de map /storage/.config/hwdb.d zetten. Die is het makkelijkst te bereiken is door via het netwerk vanaf een andere computer contact te maken met het apparaat en dan de Config netwerkmap te openen. Ga naar hwdb.d, sleep het bestand erin, start OpenELEC opnieuw op en voila! Je F10 zou het nu probleemloos moeten doen.

Update: Als je ondertussen Kodi 16 (Jarvis) of later draait dan werkt je Mele F10 waarschijnlijk niet goed meer met bovenstaand bestand! Er is een verandering doorgevoerd in de manier waarop keyboards herkend worden. Open het bestand in je favoriete tekst-editor en vervang:
keyboard:usb:v1915pAF11*
met:
evdev:input:b0003v1915pAF11*
Reboot en het werkt weer prima!

Raspberry Pi media center

Afgelopen kerstvakantie ben ik toch overstag gegaan en heb ik een Raspberry Pi gekocht als mediacenter om XBMC in de slaapkamer te draaien. Ik heb vrij lang volgehouden dat een Pi niet krachtig genoeg was, maar dankzij een nogal minimaal budget voor een slaapkamersysteem waren er niet echt andere opties. En ik moet zeggen dat ik na wat tweaken blij verrast ben!

farnell

De Pi, het hierboven rood gekleurde bordje, is een minicomputer ontworpen voor gebruik in het onderwijs, die door zijn lage prijs van 35 dollar juist daarbuiten ontzettend populair is geworden. Uitleg over hoe je XBMC op je Pi installeert is overal te vinden, maar ik heb nog wat tips waar ze bij dat soort guides vaak overheen skippen:

Koop een set
Ik heb gekozen voor een samengesteld pakket. Dat is voornamelijk luiheid – ik ben eigenlijk prima in staat om zelf de juiste onderdelen bij elkaar te sprokkelen. Maar het gevaar van alles los kopen is dat het niet altijd zeker is of een willekeurig onderdeel ook goed met de Pi werkt. Als je dus gewoon snel aan de slag wilt is een set waarvan je weet dat alles samenwerkt wel zo makkelijk. Bij SOS Solutions kocht ik daarom de goedkoopste set a 58 euro en was ik in één keer klaar: Pi, behuizing, SD-kaart, voeding en HDMI kabel inbegrepen.

Installeer RaspBMC
Er zijn 3 populaire distributies waarmee je XBMC op je Pi kunt draaien: OpenElec, Xbian en RaspBMC. Ik draai zelf OpenElec op mijn woonkamer HTPC installatie en ben daar erg tevreden over. Maar hiervoor heb ik op een AppleTV 1G CrystalBuntu gedraaid en was ik erg te spreken over de manier waarop die distributie het maximale uit zo’n gelimiteerd systeem wist te halen. RaspBMC is van dezelfde ontwikkelaar als Crystalbuntu en ik heb er daarom veel vertrouwen in dat het hem bij de Pi ook lukt.

Installeer op een USB3 stick
De SD-kaart is een zwak punt van de Pi, die kan niet zo snel lezen en schrijven als optimaal zou zijn. In plaats daarvan kun je ervoor kiezen om de Pi alleen te laten opstarten vanaf de SD-kaart, maar XBMC vervolgens te draaien vanaf een USB stick. De USB poort is veel sneller dus dit zorgt voor flinke verbetering van de snelheid. De Pi heeft maar een USB2 poort, maar door een USB3 stick te nemen weet je dat de stick in ieder geval zo snel is dat hij die poort maximaal gebruikt. Ik heb een Transcend Jetflash 700 gekozen omdat die toevallig in de aanbieding was.

Overclock de Pi
Het tweede voordeel van de USB installatie is dat je de Pi nu kunt overclocken. Dit kan ook bij een SD-kaart installatie, maar je loopt dan kans dat de SD-kaart door het overclocken corrupt raakt en het systeem niet meer kan opstarten. Door XBMC vanaf de USB te draaien is dat geen probleem. Overclocken kan handmatig, maar in de RaspBMC settings kunnen ook een aantal presets gekozen worden, van ‘normal’ naar ‘fast’ tot ‘super’. Pas na de USB installatie en het overclocken naar ‘super’ stand vond ik de Pi snel genoeg draaien om als mediacenter gebruikt te worden.

overclock

Gebruik één centrale database
Als je meerdere mediacenters in huis hebt die allemaal XBMC draaien kan het de moeite waard zijn om één centrale database te gebruiken. Alle mediacenters hebben dan voortaan dezelfde library en alles wat daarbij hoort, zoals fanart en covers. Hierdoor kun je ook bijvoorbeeld een film kijken in de woonkamer, halverwege afzetten en doorgaan waar je gestopt bent op het systeem in de slaapkamer. Extra voordeel is ook nog dat het laden van een library via de gedeelde database sneller gaat dan het laden van een op de Pi lokaal opgeslagen library.

Installeer Constellation
Constellation is mijn favoriete XBMC app voor iOS. Vooral op een iPad erg mooi om te gebruiken, op een iPhone ietsje priegelig. Door niet continu de interface van XBMC zelf te gebruiken, maar juist die van je tablet of telefoon, merk je ook niet zo snel dat de Pi soms nog traag kan zijn.

20140212-003504.jpg

Koop toch een toetsenbord
Je kunt XBMC volledig via Constellation besturen, maar soms wil je gewoon harde toetsen hebben waar je op kunt drukken. Vooral tijdens het film kijken is het erg fijn als je in het donker gewoon op gevoel de juiste knoppen kunt vinden om even te pauzeren, het volume aan te passen of een paar scenes terug te skippen. Mijn keuze viel door de positieve recensies van een aantal andere Pi gebruikers op de iPazzport KP-810-12. Dit kleine QWERTY toetsenbordje met touchpad en media controls werkt via een USB-ontvanger, bevat een oplaadbare accu en kost inclusief verzendkosten maar 13 euro – geen geld dus. Wel afzichtelijk lelijk, helaas.

pazzport

Voeg de SuperRepo toe
Repositories (repo’s) zijn de plekken waar je add-ons voor XBMC kunt downloaden, de uitbreidingen die het systeem zo krachtig maken. Er is een officiële XBMC repo, maar veel leuke add-ons staan daar niet in. De makkelijkste manier om die niet-officiële add-ons in één keer wel beschikbaar te maken is de SuperRepo toe te voegen. Installeer daarna bijvoorbeeld IceFilms om makkelijk alle nieuwe films in HD te streamen, of SpotiMC om toegang tot alle muziek op Spotify te krijgen (heb je wel Premium nodig).

IMG_9089.jpg

En that’s it! Je Pi is nu een klein maar krachtig mediacenter geworden.

Wereldkaart desktop

Je lacht er altijd om: opnames van domme Amerikanen op TV die, als hen wordt gevraagd waar ze op dat moment op vakantie zijn, doodleuk en bloedserieus de ocean aanwijzen. Maar zo heel veel beter is mijn eigen topografische kennis eigenlijk niet. Europa is niet zo’n probleem, maar Afrika? Azië? Zuid-Amerika? De grote landen lukken nog net, maar verder…

Schandalig natuurlijk. Daarom leek het me niet onaardig om een wereldkaart als achtergrond op m’n iMac desktop te zetten. Ik merk wel vaker dat het herhaaldelijk onbewust zien van dingen op de desktop ervoor zorgt dat ik ze ga onthouden, dus waarom niet? Leuk experiment voor 2011. Wel moest het een beetje leuke kaart zijn. In m’n hoofd had ik zo’n grote kaart voor ogen zoals je die in films ziet – waarin de kapitein van het piratenschip een gigantische, half vergane rol perkament uitrolt. Jammer genoeg bleek, na flink googlen, zoiets nog niet echt bestaan. De kaarten waren of niet van de hele wereld, of ze waren te erg versimpeld, of ze waren simpelweg lelijk…

Uiteindelijk heb ik het zelf even quick & dirty opgelost. Een CIA Factbook kaart gelayerd over een perkament texture bestandje en voila: een wereldkaart die ik als achtergrond kan gebruiken. Mocht je ook geïnteresseerd zijn heb ik deze wallpaper op Flickr gezet. Je kunt hem hier in 1920×1200 downloaden.

Update: Zoals terecht opgemerkt was dit een oude kaart uit 2006 die ik gebruikt heb waar onder andere Montenegro en Kosovo niet op stonden. Nu nieuwe versies met de 2010 CIA Factbook kaart! In 2560×1440 en 1920×1200.

Photo365 #8 – The world through a lens

Een regenachtige dag is altijd een perfect moment om eens flink op te ruimen. Beide desktops waren aan de beurt – m’n bureau is nu weer heerlijk leeg en ook m’n iMac desktop is opgeschoond. Met dezelfde goede moed meteen een nieuwe wallpaper gemaakt. Mijn gebrek aan geografische kennis was al jaren een bron van ergernis en kennisoverdracht via wallpaper leek me een leuke inspanningsloze oplossing ;)

Wat er nog op m’n bureau is blijven liggen:

Apple iMac 24″ 2.8ghz Dualcore (2008)
Apple iPhone 2G dock
Apple remote
Lacie Neil Poulton 1TB HD (1x Time Machine, 1x Storage)
Creative Inspire 6700 speakers
Kingston memorycard reader
Belkin 7 poorts USB2.0 hub
Microsoft Natural Ergonomic Keyboard 4000
Microsoft Trackball Optical
Lival bureaulamp

PGP Public Key

Ik heb eindelijk maar weer eens PGP afgestoft. Niet dat ik het echt nodig heb, maar het kan nooit kwaad om een encryptiesysteem draaiende te hebben voor noodgevallen. Vooral aangezien we nog steeds in een land leven waar men verbazingwekkend veel aftapt en afluistert, veel meer dan in de rest van Europa.

PGP is een encryptiemethode om bijvoorbeeld je email mee te versleutelen. Het systeem werkt door middel van 2 bij elkaar horende sleutels, een public en private key. Een tekst versleuteld met de één kan alleen weer leesbaar gemaakt worden met de ander. De public key verstuur je naar iedereen met wie je contact wilt hebben, de private key is strikt geheim en mag je nooit met iemand anders delen.
Dit werkt op twee manieren: ten eerste kan een email naar jou kan onleesbaar voor anderen worden gemaakt – als het bericht met jouw public key is versleuteld, kan alleen jouw private key gebruikt worden om deze weer leesbaar te maken. Ten tweede kan jouw identiteit gecontroleerd worden als afzender van een bericht als jij deze hebt versleuteld met jouw private key. Het bericht kan weer leesbaar gemaakt worden door jouw public key erop te gebruiken – als dat niet werkt komt het bericht dus niet van jou vandaan.

Ik heb mijn keys gemaakt door deze duidelijke handleiding voor Mac OSX te volgen. Een van de stappen in het maken van de keys is het zo ver mogelijk verspreiden van je public key, zodat iemand anders niet een andere public key kan verspreiden en zich zo als jou kan voordoen. Bij deze dus:

-----BEGIN PGP PUBLIC KEY BLOCK-----
Version: GnuPG v1.4.9 (Darwin)

mQGiBE0OliIRBACryoxEbDH7Ccaon0zRYzDTLt3N/mJl3qStBq3lL6L+/AdqAoBY
7AW79z/gGrMfSWBqcZYG50ahbV/Im0eqaGcEHSSdMCzIixc4VVb3gxecSepu4hJR
Kgo/EH/jIr8FuS08vNf/Ps4Q1RHSFoj3TV3IMyqwMfXA/C3aJaFvr4zNGwCg6d0t
f7hemwJceJsIyNOk/3CDk50EAJ0fYkpgqd5EicfAlyd0XxL/WMauAERTPTxDyU5z
HvZTyndRlu4B+kIsJBVVxuP9I2clCUfkIRIPcmys1ywiVl9qEB/Yi7yYw4UJ9aS+
CVIwqabpIDp5f7y0iOjZgoPswMt3m7M/OX4jnO7QLK/ePAg1oh03Ia0p0k3/Csu7
9pMxA/wLw2hvdo9ZlKldje3O19UCgjbAQ8oi2RVyTsWMaZbX2LL9rt3ZYo0iUx6I
Q10ehpinkR4Z/cL3Rgyha43O4WwtPiBKFOxAQ/E9K5BffjQPZBAZd2NfRzz4p1N/
Qx4fKazNSye5HurPlfCwwZHI1gMXRJpj5v3ZNiyGfHN607baX7QnR3V5IFNpZSAo
UEdQIGtleXBhaXIgMSkgPGd1eUBndXlzaWUubmw+iF8EExECACAFAk0OliICGwMG
CwkIBwMCBBUCCAMEFgIDAQIeAQIXgAAKCRBhpjCr8NZ38zFkAJjcJ/x4EZZ5dCHt
Wi0F44te0OseAJ9Clwo1+hQ/UfVWmVcRV7ST/BVbjLkCDQRNDpYiEAgAg0a2ZGnP
y64tR3tMPRAAvlO8VeSzg77wGGDSDq7HkSkCR+qn15lLNNU24DkOyYvv8xNxr7qp
iyv8L2Rdg/u481kaC082kJh5ChLPzns1arG6WAJrMWnj5f3bC7xgT2tMRLom9dhY
uFqfG0GGQ8yM3Cw1jl6Qson0Sl3rFKsAZgLhOUkZocETuOkWcF0cnFZe7iEzkueu
KRPw7ZW9olXFOqTRSw7YoioQxjPLSVt8k890BsZ+guaXBeLmMWt5Uu0cd/AXCBRz
lzytBARWFl28TqbXIDK4pXCP4W2WFOU9hRpkJPX+9c15PKnelvJSJow1GqZ0rfSx
vDewXZZnW1laIwADBgf+I2ikeCDd9h51Luy2pwGzt6/i0r4VsBP4ilLouMud45w0
fZdKIil/9WkPY9wOt7YI/6WZvPsuzkHovhC4ujf654tYyYc9ufLR/hClvlaJwThs
P9Vxq6kpy6jLE1xZUblbkcs16tiIGVxqDRERUoerWILM+4O1YCHGtbfogCnFnbNd
UHJ3/d0hSOA5C1B5KMCrmHA+As2h883PBitD9Hf8GFSFilhmqGlno1G73hxhqOoG
mEfpqx5l8SsW1msldA94te57oZh25ZJq2QIpmQ1R9O1mMt2phw30Z2bhEredELXs
fk9ppGrIUE8+JZa4lrJxGuKh3ZzhX2RnkVwy4s59W4hJBBgRAgAJBQJNDpYiAhsM
AAoJEGGmMKvw1nfzJGIAn1NKv0y7CstPWn0c7YbFEiYHKre9AKC2hcLze+Oq6MRh
jiCRG678/tnt5Q==
=I0il
-----END PGP PUBLIC KEY BLOCK-----

MacNetbook Dell Mini 10v

Werken in m’n eigen kamer is nooit zo’n succes. Als ik niet de 360 aanzet weet ik nog wel een leuke serie om te kijken, of vind ik het nodig om m’n basgitaar te pakken en weer eens keihard lawaai te maken. Van alles, behalve hard aan de slag gaan. Daarom probeer ik zoveel mogelijk buiten de deur te doen – op een fauteuil in de Coffee Company met gratis wifi, bijvoorbeeld. Maar de Jewel laptop uit 2004 die ik gebruik begon zo langzamerhand uit elkaar te vallen. Letterlijk – ik ben her en der al wat stukjes plastic kwijt en sommige kabels kunnen nu probleemloos contact maken met de buitenwereld. Tijd voor vervanging.

Het liefst natuurlijk een Macbook (Pro!) – maar dan moet je minstens 900 euro vrij te besteden hebben. Dat ging geen succes worden. Maar m’n eerste loonstrookje was wel binnen en daar kon een goedkoper alternatief mee geregeld worden: een Dell Mini 10v netbook.

Niet dat ik van plan was om standaard Windows op een Dell te draaien – één van de meest zuigende combinaties mogelijk – maar toevallig kan zo’n Mini 10v met wat aanpassingen gewoon OSX draaien (tegen de wensen van Apple in, overigens)! Voor zo’n 300 euro heb je dan een soort MacNetbook… voor 1/3de van de prijs van een officiële Mac. En als je er toch alleen op gaat internetten en typen hoeft ie ook niet even snel te zijn.

Anderhalve week geleden bestelde ik ‘m op de Dell site, met een grote 6 cell batterij en een witte (toch een beetje Apple style) bovenkant. De specs zijn als netbook natuurlijk niet geweldig – 1.6ghz Atom CPU, 1gb geheugen, 160gb schijf, 1024×600 scherm – maar het pluspunt is dat ie daardoor makkelijk 5 uurtjes op z’n batterij kan draaien. Dat doet geen Macbook hem na Volgens Elger kan elke Macbook dat, ohwell :) . Vrijdag kwam hij eindelijk en een middagje installeerwerk volgde…

Installing OSX

Lief he? Ik gebruikte de Gizmodo guide, waarna ik de nieuwste NetBookInstaller gebruikte om te updaten naar 10.6.2. Apple wou namelijk roet in het eten gooien: de laatste update 10.6.2 controleert of het systeem draait op een Atom CPU. Gelukkig was dit snel opgelost: met een kleine patch doet de processor nu alsof ie een Intel Core Solo is en draait ook Snow Leopard 10.6.2 prima:

Screenshot 10.6.2

Een paar andere laatste probleempjes (geluid deed het eerst niet, na sleep wou hij niet meer opstarten, etc) werden simpel opgelost door het forum op MyDellMini over de 10v even na te zoeken, vooral het samenvattingstopic.

Vanaf deze week ben ik dus 100% Mac gebruiker. Misschien niet helemaal legaal, maar dat kan de pret niet drukken :D

Pirate Bay cartoon

De Pirate Bay rechtszaak is begonnen en Pirate Bay heeft nu een fraaie cartoon vooraan staan:

Mocht je wat meer willen lezen over copyright en hoe wij erbij genaaid worden door de film- en muziekindustrie kan ik zeker Cory Doctorow’s columns in de bundel Content aanbevelen. Doctorow is een techie, maar weet in simpele woorden de lastige technische en legale concepten uit te leggen aan zijn publiek. Net als zijn andere werk is Content gratis te downloaden en lezen onder een Creative Commons licentie.

iMac 24″ is binnen!

Het is zover! Na jaren roepen dat ik ging overstappen, na maanden Vista moeten ondergaan, na kwijlend in Apple Stores te hebben rondgelopen, een halve Hackintosh gebouwd te hebben… ben ik de trotse eigenaar van een iMac 24″.

iMac

Jezus wat een apparaat is het zeg.

Je weet dat 24″ groot is, je hebt ‘m vaker in de winkel gezien, maar als ie op je eigen bureau staat heb je pas door hoe gigantisch dat scherm is. Duurde ook even voordat ie dus op m’n bureau stond; mijn IKEA bureau (met de veelzeggende naam Jerker… geen grapje!) stamt nog uit het jaar 2000 en toen hadden ze geen monitors met zulke afmetingen. De bovenste plank moest losgeschroefd worden voordat de iMac op z’n rechtmatige plek kon staan. Gelukkig heeft de balk waar de plank aan vast zat nog steeds een functie:

iMac kabels

Met het minimalistische uiterlijk van de iMac kun je natuurlijk niet allemaal kabels in het zicht hebben. Met een paar tie-wraps hangen al m’n kabels en hubs netjes in de lucht waar niemand ze ziet.

Nu eens op zoek gaan naar alle vette progs die ik de afgelopen jaren niet heb kunnen gebruiken omdat ze mac-only zijn…