Science Commons

[bliptv]1319678[/bliptv]

Als er iets is waar ik me al die studiejaren al aan erger is het wel literatuur zoeken. In de eerste paar jaar ging alles nog oldschool, eindeloos bladeren door de electronische UT bieb catalogus (tenminste, voor ons. Het kan nog olderschool en daar wil ik al helemaal niet aan denken) en hopen dat je iets tegenkomt wat je nodig hebt. Referenties terugzoeken in literatuurlijsten en erachter komen dat het artikel niet door de UT te verkrijgen is. Boeken nodig hebben die natuurlijk allang uitgeleend zijn. De komst van Google Scholar was een geschenk uit de hemel.

Maar het is nog steeds niet perfect. Google Scholar werkt, maar alleen als ik via het netwerk van de UT artikelen zoek. Zonder deze goedkeuring van de UT kan ik wel zoeken, maar zodra ik een artikel probeer te openen begint de host te bokken. Die laat mij het artikel zien als ik er geld voor neerleg.

Zou het in de ideale wetenschappelijke wereld, waarin jouw onderzoek ook bijdraagt aan de verbetering van de maatschappij, niet zo moeten zijn dat je altijd probleemloos bij de kennis kunt komen die je nodig hebt? Toen alles nog op papier in kasten stond was het begrijpelijk dat dit moeilijk ging – gelimiteerde opslagruimte in je bibliotheek, de kosten die ontstaan bij het runnen van wetenschappelijke publicaties, onduidelijkheid over welke informatie wel of niet gearchiveerd moet worden, etc. Maar tegenwoordig hebben we internet, met z’n oneindige opslagruimte en de mogelijkheid om de opgeslagen informatie eindeloos en ongehinderd te verspreiden. Met de vooruitgang in zoekmachines en andere informatie technologieën kunnen we de informatie ook makkelijker terugvinden. Technisch kan het al, maar waarom doen we het nog niet?

Bij Science Commons denken ze er hetzelfde over. SC is een spinoff van Creative Commons, een groepering die ons tools biedt om onze werken onder bepaalde voorwaarden vrij te stellen voor het algemeen gebruik. SC denkt dat het toepassen van deze tools op wetenschappelijke data, gecombineerd met de infrastructuur die internet en nieuwe technologieën ons bieden, die ideale wetenschappelijke wereld zouden benaderen. Het belooft een toekomst waar ik na al die jaren literatuur zoeken toch verdomd graag de vruchten van zou plukken.

Glashütte Original PanoMaticChrono

Ik moet echt goedkopere hobby’s vinden. Door het gelimiteerde budget dat ik als student heb kijk ik vaak op de sites van goedkope mechanische horlogefabrikanten, die hun ontwerpen baseren op dat van bekende dure merken. Onder het mom ‘zolang het merk er niet op staat is het geen replica’ – legaal dubieus, maar goed – komen ze er vaak eng dicht bij en kun je een mooi ontwerp voor een lage prijs regelen. Maar diep van binnen wil je eigenlijk het origineel…

Nu heeft Herc, een verder compleet niet significant Chinees merk, een fraai klokje waarbij de secondes op een aparte ring boven de rest van de wijzerplaat worden aangegeven:

Leuk design detail, vast niet iets wat de Chinezen zelf bedacht hebben. Even op een forum vragen waar Herc z’n inspiratie aan het lenen was leverde al snel duidelijkheid:

GO PanoMaticChrono

Wow. Dat is prachtig. Ik ben verliefd. Die wil ik hebben.

Herc heeft goed afgekeken bij de PanoMaticChrono van Glashütte Original. En bij het zien van die naam weet ik eigenlijk al hoe laat het is, maar toch kan ik het niet laten om te googlen. Ik weet dat GO ver out of my league is, maar… Gewoon om te zien of het mogelijk is dat ik ooit in de toekomst dit horloge koop.

Recommended Retail Price: $54.000,-

Nee, ik denk niet dat ik die ooit om m’n pols heb hangen.
Toch maar eens bij Herc een bestelling doen.

Schoenen poetsen

Je leest in lifestyle bladen altijd dat een goed paar schoenen je hele leven meegaat, zolang je ze goed onderhoudt. Nu poets ik m’n schoenen wel eens, maar dat betekent zoveel als een kleurloze crème kopen bij de schoenenboer en daar tien seconden lafjes mee over m’n schoenen aaien. Een halve dag glimmen ze weer en daarna ben je terug bij af.

M’n huidige schoenen zijn een setje Floris van Bommels die flink te lijden hebben gehad: te vaak mee de kroeg in – door het bier, zweet, vilt en kots heen banjeren – in de winter door de sneeuw en het zout en als klap op de vuurpijl mee naar Santander. Ze zien er dan ook niet al te fraai meer uit:

Schoenen smerig

Dat kan een beetje kleurloos niet meer oplossen. Toch maar een keer uitzoeken hoe je überhaupt schoenen poetst. Gelukkig kun je alles op internet leren…

… alleen jammer dat het weer zo fout Amerikaans moet. Maakt niet uit, gewoon aan de slag: even bij de schoenenboer langs en voor nog geen tientje had ik borstels en bruine leercrème. Na een half uurtje smeren, poetsen en borstelen had ik er één af en het verschil was al duidelijk te merken:

Schoenen half smerig

En na nog drie kwartier doorbijten alsof ik zo’n zwart schoenpoetskindje uit een ouwe Amerikaanse film was zag het eindresultaat er zo uit:

Schoenen schoon

Ze waren al te gehavend om er blinkend nieuw uit te komen, maar toch geen slecht resultaat voor een beetje SOG. Bij m’n volgende paar gewoon vanaf het begin beter bijhouden en dan kan ik er misschien echt oneindig mee blijven rondlopen.

Coraline

Neil Gaiman is één van m’n favoriete auteurs. Hij schrijft voornamelijk boeken en strips met een Brits gevoel voor humor en een lichte fantasy touch. Die combinatie maakt hem weinig bekend in Nederland, met uitzondering de verfilming van Stardust vorig jaar. Een film die door de recensenten werd beschreven als ‘een sprookje voor volwassenen’ – geen grote hit, maar door bijna iedereen die ‘m zag hoog gewaardeerd. Dit jaar krijgt een ander boek van hem de big screen treatment: Coraline. Het klassieke verhaal van meisje verhuist, meisje ontdekt geheime deur, geheime deur leidt naar surrealistische wereld waar meisje vastzit (okee, misschien niet zo klassiek). Beetje Alice in Wonderland gemengd met wat Nightmare Before Christmas – veelbelovend!

Beyoncé – At Last voor dans Obama

Ja, ik zat gisteren natuurlijk ook voor de TV om de inauguratie van Obama te bekijken. Maar als je het zelf niet gezien hebt is het onmogelijk dat je nog niet geconfronteerd bent met één van de honderdduizenden beschrijvingen die op het ‘net staan, daar zal ik verder niks aan toevoegen. Ik vond dit echter wel een prachtig moment dat later op de dag plaatsvond: de eerste dans van Barack en Michelle Obama op het Neighborhood Ball.

Niet dat de Obama’s zulke geweldige dansers zijn, maar hebben we ooit Bush op deze manier gezien? Tastbaar, gevoelig, toch met een bepaalde waardigheid, sowieso anders dan Bush z’n I’m-a-fucking-dick routine. Ja, dat is vast de schuld van de media – hoe vaak krijgen we beelden te zien van Bush tijdens een feestje dat in zijn eer wordt gehouden? En ongetwijfeld krijgt Obama ook nog wel wat dick momenten op TV de komende vier jaar. Maar ik kan toch niet ontkennen dat deze shots me misschien meer doen dan het geforceerde van de inauguratie en de parade. Dit is Obama, dit is z’n vrouw, na al die jaren vinden ze elkaar nog steeds lief. En hebben ze goede smaak in muziek. Misschien geen belangrijke factor voor een president, maar toch één waar ik blijer van wordt.

Overigens, ik ben ook biased omdat Beyoncé hier één van de allermooiste nummers ooit zingt: At Last, origineel uitgevoerd door de geweldige Etta James. Als je het een mooi nummer vindt moet je zeker meer van haar luisteren. Bonus video’s… Een opname van een 69 jarige Etta die het nummer opnieuw zingt:

En Beyoncé die het in Cadillac Records zingt, de film over de platenmaatschappij waar ook Etta bij zat:

Zontik Monopoly deluxe

Zontik maakt, voor overigens belachelijke prijzen, superdeluxe uitvoeringen van spellen. Denk aan prachtig uitgevoerde backgammon en schaaksets, maar ook de klassieke bordspellen waar we mee zijn opgegroeid. Ik zie dit soort luxe objecten wel vaker in m’n RSS feeds voorbij komen en de meeste vind ik rustig naar het idiote gaan, maar hun Monopoly set ziet er zo geweldig uit… Prachtige houten kist met een leren bord en zilveren speelstukken… Die wil ik later ook wel in de kast hebben.

Monopoly
Monopoly closeup

Al is het wel raar om met Monopoly geld te spelen als je net 7500 dollar (!!!) hebt neergelegd voor het spel zelf.

Afvallen: Week 2

De eerste twee weken op een nieuw dieet. Voor m’n gevoel gaat het prima en de weegschaal is het nog niet met me oneens, ook al is het nu nog water wat ik kwijtraak in plaats van vet.

Eten gaat goed, al is het natuurlijk wel simpel dat ik nu tijdelijk thuis woon en moeders voor me kookt. Ik vraag bij het avondeten gewoon of ze extra veel groenten maakt – vlees was er altijd wel in overvloed hier in huis – en eet dan geen rijst. Geen limiet op hoeveelheid, gewoon eten tot ik genoeg heb gehad. Ontbijt en lunch bestaat meestal uit fruit, zoals een galia meloen of druiven, gecombineerd met wat vlees of eitjes. Heb laatst genoten van een heerlijk ontbijtje meloen met parmaham, doe maar luxe ;)
Ik merk ook dat ik zonder de (artificiële) suikers uit frisdrank en snoep en de koolhydraten uit brood of rijst veel sneller vol zit en dat gevoel ook veel langer blijf houden. Vroeger had ik na 2 uur alweer honger en begon ik te snacken, nu kan ik makkelijk 5 uur verder zonder zelfs over eten na te denken… Het enige waar ik me zorgen om maak is dat ik nog geen van de lichamelijke klachten heb waar voor gewaarschuwd wordt bij de eerste dagen van een lowcarbs dieet. Of ik heb heel veel geluk (mjah, fat chance) of ik snij de koolhydraten er nog niet genoeg uit. Even me verder inlezen hoe dat precies werkt…

Nu weer een oude favoriet, de Physicsdiet chart. Als je trouwens iets deprimerends wilt zien moet je het verloop van m’n chart over de afgelopen twee jaar bekijken. Let’s try that again…
Afvallen, week 2

De makkelijke interpretatie van de grafiek: zolang alles onder de lijn voortaan groen blijft is het okee.

T-Mobile Liverpool Dance reclame

Gejat van de Improv Everywhere style guerilla theater acties, maar wel verdomd vet uitgevoerd. Voor een T-Mobile reclame heeft Saatchi & Saatchi 350 mensen in Liverpool station (Londen) uit het niks een dance routine laten uitvoeren. Hoe vet is het als je op een willekeurige dag naar je trein toeloopt en opeens sta je hier midden in?

Maar het mooiste misschien is de pay-off: “Life’s for sharing”
En inderdaad, het hele filmpje lang zie je de omstanders met hun mobieltjes het opnemen en uitgebreid mensen bellen om ze te vertellen wtf er gebeurt. Meestal hebben dit soort reclames geen bal te maken met het product, maar deze keer… Nicely done. (via)

College Humor – One Week

[college]1895871[/college]

Toen ik net begon met studeren was ik een ontzettende fan van de Barenaked Ladies, een humoristische band uit Canada met mooie ballads als Old Apartment en grappig spul als If I Had A Million Dollars. Ze hadden in ’98 een #1 hit in Amerika met het nummer One Week, eigenlijk een studio opname van het soort snelle ad lib raps dat ze in hun live shows deden – met een catchy refreintje eraan vastgeknoopt. Die lui van College Humor herinneren zich dat ook nog, alleen zij zijn er wat minder blij mee :)

Overigens, mocht je College Humor ook aardige shit vinden maken (hun lipdub filmpje is nog steeds de klassieker wat mij betreft), ze krijgen binnenkort een eigen MTV show. Het is nog even de vraag of dat een goed idee is…

Eerste nieuwe acquisities 2009

De eerste nieuwe acquisities van 2009 zijn ook weer gedaan. Ik was al 2 maanden op zoek naar nieuwe handschoenen en in de tussentijd heb ik m’n handen elke nacht er bijna afgevroren. Gelukkig is dat (nu de temperaturen weer lekker boven 0 zitten, zucht) opgelost met nieuwe bruine leren handschoenen (huismerk Alveare van de Bijenkorf):

Handschoenen

En nieuwe bruine leren schoenen van de Suit Supply:

Schoenen

Ook nog een RTW pak maat 44 bij de Suit Supply gehaald, maar foto’s daarvan moeten even wachten op de oplader van m’n 350d… :)

Wijze lessen over maatvoering die ik geleerd heb:

  1. Handschoenen moeten wat los zitten, als ze te strak zitten komt er geen lucht tussen leer en vingers en kunnen ze geen warmte vasthouden. M’n oude superstrakke zwartleren American Psycho style handschoenen waren dus niet zo handig.
  2. Ik heb qua pakken/jasjes helemaal geen maat 46, maar maat 44 (Thanks Evan). Dat is vrij vervelend, want ik heb na m’n vorige dieet juist heel enthousiast een hoop 46 gekocht omdat ik zo blij was dat ik daar eindelijk in paste. Maar nu ik heb gezien hoe goed een 44 zit is het wel vrij deprimerend om weer een 46 aan te hebben.
  3. En m’n schoenmaat blijkt ook al kleiner te zijn – sneakers draag ik meestal ietsjes los in maat 42 omdat ik dat relaxter vindt, nette schoenen koop ik in maat 41. Maar deze zijn maat 40 en sluiten overal perfect aan, geven meer ondersteuning en voelen gewoon beter.

‘T is gewoon de schuld van al dat diëten, okee? ;)

Condoomreclame

Wat moet het heerlijk zijn om reclames te kunnen maken voor condooms. Foute advertenties maken die eigenlijk alleen maar om sex gaan, maar toch vanuit een soort voorlichtingsfunctie – want we hebben in Nederland liever niet teveel SOA’s en tieners zwanger. Heerlijk lol hebben om sexueel getinte doordenkertjes, dubieuze insinuaties en soms een keer gewoon lekker hard laten zien wat je bedoelt. Nou ja, niet helemaal want porno mag nog steeds niet, maar met wat creativiteit… Deze nieuwe van Superfad voor Durex is daarom ook geniaal:

En nog een reclame extra, niet voor condooms maar net zo goed… fout :)